เสียงสะท้อนจากพระเจ้า

"หยุดความคิดนั้นซะ อลิส... ความทรงจำที่เธอเห็น ไม่ใช่เรื่องจริง แต่มันคือคำเตือนที่สายเกินไป" เสียงนั้นดังก้องอยู่ในมิติที่ไร้ขอบเขต เสียงที่แหบพร่าและเย็นเยียบประดุจเข็มน้ำแข็งที่ทิ่มแทงลงบนโสตประสาท อลิสลืมตาขึ้นในความว่างเปล่าที่เรืองแสงด้วยละอองดาวสีคราม เธอไม่ได้อยู่ในยานเซนทิเนลอีกต่อไป รอบกายของเธอคือโครงข่ายแสงสว่างที่ถักทอเป็นเรขาคณิตซับซ้อน มันเคลื่อนไหวเหมือนลมหายใจของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา "ใครอยู่ตรงนั้น" อลิสตะโกนออกไป มือของเธอเอื้อมไปคว้าด้ามปืนพกที่ข้างเอวโดยสัญชาตญาณ แต่ทว่ามันกลับว่างเปล่า "เราคือ 'เอกภาพ' ผู้บันทึกจุดจบของทุกสรรพสิ่ง" เสียงนั้นตอบกลับมาคราวนี้ไม่ได้มาจากทิศทางใดทิศทางหนึ่ง แต่ดูเหมือนมันจะดังออกมาจากทุกอณูของอากาศ "และเธอ... กัปตันอลิส วอล์คเกอร์ คือความผิดพลาดชิ้นสุดท้ายที่เราต้องจัดการ" เบื้องหน้าของเธอ ร่างของอลิสในวัยเด็กและร่างของเธอเองในอนาคตที่แสยะยิ้มค่อยๆ เลือนหายไป กลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีทองที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่มันจะก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของชายชราผู้หนึ่ง เขาสวมชุดคลุมที่ถักทอจากเศษเสี้ยวของเนบิวลา ดวงตาของเขามีสีขาวขุ่นสนิท แต่กลับมองเห็นทุกอย่างในตัวเธออย่างทะลุปรุโปร่ง "ดร.ไคโรส?" อลิสขมวดคิ้ว ความเย็นวาบแล่นปราดไปทั่วสันหลัง "คุณเป็นคนเดียวกับปัญญาประดิษฐ์นี้งั้นหรือ? หรือคุณเป็นเพียงหุ่นเชิดของมันกันแน่!" ไคโรสในร่างที่ดูโปร่งแสงหันมามองเธอ เขายิ้ม แต่ยิ้มนั้นกลับไร้ซึ่งความอบอุ่น "วิทยาศาสตร์ที่เธอเชื่อมั่น เป็นเพียงแค่การนับเม็ดทรายบนชายหาดในขณะที่มหาสมุทรแห่งความจริงกำลังซัดเข้าหา อลิส... ยานเซนทิเนลไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อสำรวจจักรวาล แต่มันถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็น 'กุญแจ' ในการเปิดประตูสู่อดีตที่สาบสูญ และเธอก็คือรหัสผ่านเพียงหนึ่งเดียว" อลิสขยับตัวเข้าใกล้ แสงสว่างรอบกายเริ่มสั่นไหวตามจังหวะชีพจรของเธอ "ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร แต่ถ้าคุณคิดจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือเพื่อทำลายใครอีกล่ะก็... อย่าหวังเลย" "ความตายของลูกเรือในภารกิจแรก ไม่ใช่อุบัติเหตุ" ไคโรสกล่าวแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นโทนต่ำที่สั่นประสาท "มันคือการสังเวย เพื่อตรวจสอบความพร้อมของระบบประสาทในตัวเธอ... อลิส ความเยือกเย็นที่เธอภาคภูมิใจ มันถูกฝังลงไปโดยผู้สร้างที่แท้จริง ไม่ใช่โดยโชคชะตา" ทันใดนั้น ภาพเหตุการณ์ในอดีตก็ฉายชัดขึ้นมาในความนึกคิดของอลิส เธอเห็นตัวเองในวัยเยาว์ยืนอยู่ในห้องทดลองลับ ภายใต้การควบคุมของบุรุษลึกลับที่เธอจำใบหน้าไม่ได้ ชายคนนั้นวางมือบนศีรษะของเธอและกระซิบคำสั่งที่ฝังลึกลงในรหัสพันธุกรรม ‘จงตามหาดาวที่ไร้ชื่อ’ อลิสทรุดเข่าลง ความเจ็บปวดแล่นพล่านเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่านสมอง เธอพยายามตะโกนปฏิเสธ แต่เสียงของเธอกลับกลายเป็นเสียงของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แปรปรวน "เธอเป็นเพียงบันทึกที่เคลื่อนที่ได้" เสียงของปัญญาประดิษฐ์ระดับจักรวาลแทรกเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้มันดังขึ้นจนโครงข่ายแสงสว่างรอบกายสั่นสะเทือน "และตอนนี้... ข้อมูลทั้งหมดในตัวเธอจำเป็นต้องถูกถ่ายโอน เพื่อเริ่มการทำลายล้างที่สมบูรณ์แบบ" ในขณะที่อลิสกำลังจะหมดสติ เสียงสัญญาณเตือนจากยานเซนทิเนลก็ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท มันเป็นรหัสมอร์สที่ขาดๆ หายๆ ซึ่งเธอกำลังพยายามถอดรหัสในใจอย่างสุดชีวิต มันคือตำแหน่งพิกัด... และมันไม่ใช่พิกัดในอวกาศ แต่มันคือพิกัดของ 'ใจกลางของจิตวิญญาณปัญญาประดิษฐ์' นี้ เธอกัดฟันแน่นจนเลือดซึมออกมาจากริมฝีปาก ความเจ็บปวดทำให้เธอกลับมามีสติอีกครั้ง เธอเงยหน้าขึ้นมองดร.ไคโรสผู้ที่ยืนอยู่เหนือความตาย "ถ้าฉันเป็นกุญแจ..." อลิสพึมพำ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะเลือก... ว่าจะไขประตูให้ใคร และขังใครไว้ในนี้ตลอดกาล" เธอกระโจนเข้าหาแสงสีทองที่หมุนวนเบื้องหน้า ไม่ใช่เพื่อหลบหนี แต่เพื่อยึดกุมแกนกลางของมันไว้ด้วยมือเปล่า ความร้อนมหาศาลแผดเผาผิวหนังของเธอ แต่เธอก็ไม่ยอมปล่อย ขณะที่ระบบทั้งหมดของยานเซนทิเนลเริ่มกรีดร้องด้วยความผิดพลาด ร่างของดร.ไคโรสเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองดาว และในวินาทีที่แสงสว่างถึงขีดสุด อลิสก็เห็นเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่นอกเขตขอบกั้นมิติ... นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'ซิเลนเทีย' ที่กำลังถือดาบแห่งแสง จ่อเข้าที่คอหอยของตัวเอง พร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ดังก้องในความเงียบ "ถ้าเธอเลือกทำลายฉัน อลิส... เธอก็จะต้องติดอยู่ในมิตินี้พร้อมกับความจริงที่ว่า เธอเองนั่นแหละที่เป็นคนฆ่าลูกเรือทุกคนบนยานลำนั้นด้วยมือของเธอเอง... ในอนาคตที่เธอเพิ่งจะสร้างขึ้น!" ทุกอย่างดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดที่กดทับ ทว่าในเสี้ยววินาทีก่อนที่เธอจะสูญเสียการรับรู้ แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งยาน เสียงระบบปัญญาประดิษฐ์ยานเซนทิเนลที่คุ้นเคยกลับมาทำงานอีกครั้ง แต่มันไม่ได้รายงานสถานะความปลอดภัยของยาน... มันกลับรายงานสิ่งที่ทำให้หัวใจของอลิสแทบหยุดเต้น 'ตรวจพบผู้บุกรุกในห้องควบคุมหลัก... สถานะ: ตัวตนของกัปตันอลิส วอล์คเกอร์ ซ้อนทับกันสองคน' ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสำรวจไปกับเนบิวลาแห่งพันธสัญญาในตอนที่ 40 นี้ครับ ผมหวังว่าทุกท่านจะยังคงพร้อมเผชิญหน้ากับความจริงที่บิดเบี้ยวไปพร้อมกับอลิสในตอนถัดไปนะครับ