จูบแรกหลังเลิกงาน

“วางปืนลงก่อนที่ผมจะดีดนิ้วให้คนของคุณเจาะกะโหลกคุณแทน” เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของคินน์ดังขึ้นจากเงามืดด้านหลังของรณกร ในขณะที่ปลายกระบอกปืนของคนแปลกหน้ายังจ่อขมับสถาปนิกหนุ่มจนแทบจะกดลึกเข้าไปในผิวหนัง รณกรไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวอย่างที่ควรจะเป็น เขาเพียงแค่แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาจ้องเขม็งไปที่ดวงตาของชายฉกรรจ์ตรงหน้า “คุณคินน์ครับ ผมว่าปืนกระบอกนี้มันราคาถูกเกินกว่าจะเอามาจ่อหัวคนระดับผมนะ ถ้าจะฆ่ากันทั้งที ช่วยเลือกยี่ห้อที่มันสมน้ำสมเนื้อหน่อยเถอะครับ” รณกรประชดประชันด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท มือเรียวบางเอื้อมขึ้นไปจับลำกล้องปืนแล้วดันออกเบาๆ ราวกับกำลังจัดระเบียบเฟอร์นิเจอร์ในแปลนบ้านที่วางผิดตำแหน่ง คนแปลกหน้าชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความคาดไม่ถึง ในวินาทีนั้นเอง คินน์ที่เร้นกายอยู่ในเงามืดก็พุ่งตัวเข้ามาเหมือนเสือดาวที่จ้องตะปบเหยื่อ เขาตวัดแขนแกร่งล็อกคอชายฉกรรจ์คนนั้นไว้จากด้านหลัง ก่อนจะใช้สันมือกระแทกเข้าที่ท้ายทอยอย่างแม่นยำจนร่างนั้นร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ “ปากดีไม่เลิก” คินน์สบถ พลางเก็บปืนของอีกฝ่ายขึ้นมาตรวจเช็ก “ถ้าเมื่อกี้มันลั่นไกขึ้นมา คิดว่าผมจะควักหัวใจคุณออกมาดูทันไหมที่หัดเป็นคนดีมีน้ำใจให้ลูกปืนแบบนี้” “ถ้าผมตาย คุณก็ไม่มีคนแก้แบบบ้านบ้าๆ นี่ให้หรอกครับ” รณกรสวนกลับทันควัน แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่นัยน์ตาคู่คมยังคงท้าทาย คินน์เดินเข้ามาประชิดตัวรณกรจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกาย กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดผสมกับกลิ่นจางๆ ของดินปืนทำให้บรรยากาศในห้องลับที่อับชื้นดูบีบคั้นขึ้นมาอย่างประหลาด เขาใช้มือหนาเชยคางรณกรขึ้นมาให้สบตากัน ก่อนจะกดเสียงต่ำ “ผมไม่ได้จ้างคุณมาให้เป็นเป้าซ้อมยิง แต่จ้างมาให้มีชีวิตอยู่... เพื่อทำในสิ่งที่ผมต้องการ” “แล้วสิ่งที่ว่านั่น รวมไปถึงการทำให้ผมหัวใจวายตายก่อนกำหนดด้วยหรือเปล่าครับ?” รณกรถาม พลางขยับกายหนีแต่ก็ถูกคินน์ต้อนจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ คินน์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่โน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากเกือบจะจรดกัน รณกรเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในแววตาสีเข้มคู่นั้น มันลึกซึ้งเกินกว่าจะเป็นแค่สายตาของเจ้านายกับลูกน้อง มือที่เคยประชดประชันถูกคินน์รวบไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว ส่วนอีกข้างหนึ่งเลื่อนลงมาโอบรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น “รณกร...” เสียงของคินน์แหบพร่า “คุณมันดื้อด้าน ปากจัด และน่ารำคาญที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา” “งั้นก็ปล่อยสิครับ” “ผมพยายามแล้ว” คินน์กระซิบข้างใบหู ก่อนจะไล้ปลายจมูกลงมาตามแนวสันกรามของรณกร “แต่มันดันหยุดไม่ได้... ยิ่งเห็นคุณรั้น ยิ่งอยากปราบ ยิ่งเห็นคุณดื้อ ยิ่งอยากให้ยอมจำนน” บรรยากาศในห้องลับเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจที่สอดประสาน รณกรไม่อาจปฏิเสธได้ว่าร่างกายของเขาเริ่มตอบสนองต่อสัมผัสของผู้ชายตรงหน้า ความเกลียดชังที่เคยมีเริ่มถูกแทนที่ด้วยความวาบหวามที่ยากจะควบคุม เขาเม้มปากแน่น หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับเต้นรัวเหมือนกลองรบ คินน์เลื่อนริมฝีปากมาสัมผัสที่มุมปากของรณกรเบาๆ เป็นการหยั่งเชิง สถาปนิกหนุ่มไม่ได้ขัดขืน ตรงกันข้ามเขากลับเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสที่โหยหามาตลอดระยะเวลาที่ต้องติดอยู่ในสงครามประสาทนี้ คินน์ได้ใจจึงกดจูบลงมาหนักหน่วงขึ้น เร่าร้อนราวกับจะชดเชยความอึดอัดที่สั่งสมมาตลอดทั้งวัน มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวล แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์และการแสดงความเป็นเจ้าของ รณกรเผลอจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว ความโกรธเคืองก่อนหน้าละลายหายไปกับรสจูบที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากอุปกรณ์สื่อสารในกระเป๋าของคินน์ดังขึ้น ทำลายมนตร์สะกดจนทั้งคู่ต้องผละออกจากกันอย่างเสียดาย คินน์ขมวดคิ้ว เขาล้วงเครื่องมือสื่อสารออกมาดู พลางสบถคำหยาบออกมาเบาๆ “พวกมันตามมาถึงชั้นใต้ดินแล้ว” รณกรหอบหายใจถี่ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ เขามองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป “เราต้องรีบออกไปใช่ไหม?” “ใช่ แต่ไม่ใช่ทางเดิม” คินน์คว้ามือของรณกรไว้แน่น สายตาที่ส่งมาเต็มไปด้วยความเด็ดขาด “อย่าปล่อยมือผมเด็ดขาด ต่อให้ต้องพังตึกนี้ทั้งตึก ผมก็จะไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรไป เข้าใจไหม?” รณกรพยักหน้าช้าๆ เขารู้ดีว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เกมของพวกเขาไม่ได้เป็นแค่เรื่องของสถาปนิกกับมาเฟียอีกต่อไปแล้ว แต่ทว่า... ในจังหวะที่คินน์กำลังจะผลักประตูอีกบานหนึ่งออก ประตูเหล็กบานใหญ่ที่ปิดตายอยู่กลับถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงจากด้านนอก พร้อมกับแสงไฟสปอตไลต์ที่สาดเข้ามาจนทั้งคู่ต้องยกมือขึ้นบัง ร่างสูงในชุดสูทสีเทาเข้มเดินเข้ามาพร้อมกับปืนที่ลดต่ำลง นัยน์ตาของเขาเยือกเย็นและคุ้นเคยเป็นอย่างดี “ยินดีที่ได้พบกันนะ คินน์... และดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะอะไรสำคัญไปหรือเปล่า?” คินน์ตัวแข็งทื่อ รณกรเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาไม่มีวันลืม... มันคือคนเดียวกับที่เขาคิดว่าตายไปแล้วในแผนผังคฤหาสน์หลังนี้ ความลับที่ถูกฝังไว้กำลังจะถูกขุดขึ้นมาในจังหวะที่ไม่มีใครคาดคิดครับ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับตอนที่ 23 นี้ด้วยกันนะครับ มหายุทธ์ไร้เทียมทานจะรีบกลับมาพร้อมตอนถัดไปครับ