โลกใหม่ที่ธันวาสร้าง

"รายชื่อผู้ถือหุ้นใหม่ของ 'เอเชียเน็กซ์ คอร์ปอเรชั่น' ไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับริน" ธันวาวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะไม้โอ๊คตัวยาว เสียงกระทบของมันเบาหวิวแต่กลับดังก้องในห้องประชุมส่วนตัวที่มองเห็นวิวเมืองหลวงยามค่ำคืน เขาเอนหลังพิงเก้าอี้หนังแท้ สายตาที่เรียบเฉยแต่คมกริบดั่งใบมีดจดจ้องไปยังเอกสารที่รินรดาส่งมาให้ รินรดาขมวดคิ้วแน่น เธอหมุนปากกาในมือไปมา ความเครียดสะท้อนผ่านแววตาคู่สวย "ถ้าชื่อ 'วิรุฬห์' ปรากฏขึ้นในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่จริง นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้ตายในอุบัติเหตุเรือล่มเมื่อห้าปีก่อนตามที่เป็นข่าว แต่นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่ ธันวา... เขาเป็นถึงอดีตมือขวาของพ่อคุณไม่ใช่หรือ?" ธันวาแค่นยิ้ม มุมปากของเขาหยักลึกขึ้นเล็กน้อย แต่ดวงตาไม่เคยแสดงความอบอุ่น "ใช่ครับ คนที่ควรจะจมดิ่งอยู่ใต้ก้นมหาสมุทร กลับกลายมาเป็นคนคอยบงการเงินมหาศาลเพื่อไล่บี้บริษัทของผมในตอนนี้ ไม่แปลกใจเลยที่การเดินเกมของอิทธิพลช่วงนี้ดูไร้รอยต่อ เหมือนมีคนคอยปูทางให้เดิน" เขาลุกขึ้นยืนเดินไปที่กระจกบานใหญ่ มองดูแสงไฟระยิบระยับของเมืองที่เขาใช้เวลาหลายปีในการยึดครองพื้นที่ทางเศรษฐกิจจนกลายเป็นเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศ ในชาติก่อน... เขาคือเหยื่อที่ถูกฝังกลบด้วยความยากจนและเล่ห์เหลี่ยม แต่ในชาตินี้ เขาคือผู้กุมชะตาที่กำลังจะพิพากษาพวกมันทุกคน "คุณคิดจะทำอย่างไร?" รินรดาถามน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย "ถ้าวิรุฬห์กลับมา เขารู้จุดอ่อนของคุณดีที่สุด" "นั่นคือเหตุผลที่ผมถึงยังไม่ขยับครับ" ธันวาหมุนตัวกลับมา น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่แฝงด้วยอำนาจที่ทำให้คนฟังรู้สึกถึงแรงกดดัน "ในเมื่อมันอยากเล่นเกมในเงามืด ผมก็จะส่องไฟให้สว่างจนตาพร่าไปเลย ริน... สั่งการให้ฝ่ายการเงินเทขายหุ้นกลุ่มพลังงานในพอร์ตเราทั้งหมด และเปลี่ยนไปถือครองสิทธิบัตรเทคโนโลยีบล็อกเชนที่กำลังจะจดทะเบียนใหม่ในตลาดรองของอเมริกาแทน" "คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า?" รินรดาอุทาน "นั่นมันคือการเดิมพันด้วยเงินหลายหมื่นล้านนะ!" "การเป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดน่ะ มันไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเลขครับริน แต่มันคือการเป็นคนกำหนดทิศทางของโลก" ธันวาเดินเข้ามาใกล้เธอ ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดน้อยลงจนได้ยินเสียงลมหายใจ "อิทธิพลต้องการอำนาจ แต่ผมต้องการ 'อนาคต' ของมัน" เขาสั่งการต่อด้วยความเด็ดขาด ทุกวินาทีที่ผ่านไปคือการวางหมากรุกกระดานใหญ่ที่ไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องเงินทอง แต่คือการลากเอาความลับที่ถูกฝังไว้เมื่อห้าปีก่อนขึ้นมาประจานต่อหน้าสาธารณชน ธันวาไม่ได้ต้องการแค่เอาชนะทางธุรกิจ เขาต้องการเห็นความพินาศของคนที่ทำลายครอบครัวเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง การเคลื่อนไหวในตลาดหุ้นเริ่มเกิดความโกลาหล พอร์ตของบริษัทคู่แข่งสั่นคลอนอย่างรุนแรงจากการเทขายแบบสายฟ้าแลบ ธันวาเฝ้ามองกราฟตัวเลขบนหน้าจอด้วยหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติ เขารู้ดีว่าหมากตานี้จะทำให้ 'อิทธิพล' คลั่งจนคุมสติไม่อยู่ ทว่า ในขณะที่ความสำเร็จกำลังจะเยื้องกรายเข้ามา โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะของเขาก็ส่งเสียงสั่นครืดคราด มันเป็นเบอร์ที่ไม่มีชื่อปรากฏบนหน้าจอ ธันวารับสายอย่างสงบ "ว่าไงครับ" เสียงปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมาผ่านลำโพง น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบและคุ้นเคยจนธันวาถึงกับชะงัก "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะธันวา... ลูกชายที่น่าสงสารของเจ้าสัวธเนศ ไม่นึกเลยว่านายจะเก่งถึงขนาดเอาตัวรอดมาได้ไกลขนาดนี้" "วิรุฬห์..." ธันวาเอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ในใจกลับเดือดพล่านด้วยความแค้นที่พยายามสะกดไว้ "อย่าเพิ่งรีบจบเกมเลย เพราะถ้าเราเล่นกันแรงขนาดนี้ พยานคนสำคัญที่ฉันเก็บไว้ในตู้เซฟ... เขาอาจจะไม่มีลมหายใจเหลือพอจะมาเล่าความจริงให้ฟังนะว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ที่บ้านพักตากอากาศของคุณ" เสียงปลายสายเงียบลง ธันวากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดขึ้นที่หลังมือ ทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของบอดี้การ์ดคนสนิทที่หน้าตาตื่นตระหนก "คุณธันวาครับ! มีคนส่งกล่องพัสดุมาที่หน้าห้อง... มันมีรอยคราบเลือดติดอยู่ครับ!" ธันวาเดินไปที่โต๊ะ หยิบมีดพกออกมาแล้วกรีดกล่องกระดาษสีน้ำตาลนั้นอย่างใจเย็น ท่ามกลางสายตาที่หวาดวิตกของรินรดา ทันทีที่เปิดออก ธันวาก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน มันคือเข็มกลัดประจำตระกูลที่หายไปพร้อมกับพ่อของเขาในคืนเกิดเหตุ... และใต้เข็มกลัดนั้น มีรูปถ่ายใบหนึ่งที่เพิ่งถ่ายขึ้นในวันนี้ เป็นภาพอิทธิพลและวิรุฬห์กำลังยืนยิ้มอยู่ข้างบุคคลที่เขาไม่คาดคิดที่สุดว่าจะยังมีชีวิตอยู่... คนที่เขาเคยคิดว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ที่สุดในชีวิตของเขา "แม่..." ธันวาพึมพำออกมา เสียงที่เคยเยือกเย็นสั่นพร่าเป็นครั้งแรก เขาเงยหน้าขึ้นมองกล้องวงจรปิดในห้องที่กะพริบแสงสีแดงเบาๆ เหมือนกับว่ามีคนกำลังจ้องมองเขาอยู่จากที่ไหนสักแห่งในห้องนี้เอง... เกมที่เขาคิดว่าเขาเป็นผู้ควบคุม กำลังจะเปลี่ยนไปเป็นกับดักที่เขาสร้างขึ้นเองด้วยความประมาท ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของธันวามาจนถึงจุดพลิกผันนี้นะครับ