การเข้าถึงข้อมูลลับ

"ขายทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของมูลค่า!" เสียงตะโกนก้องผ่านสายโทรศัพท์มือถือราคาแพงระยับของอิทธิพลฟังดูเกรี้ยวกราดจนผนังห้องทำงานแทบสั่นสะเทือน ธันวายืนพิงกรอบประตูห้องโถงของอาคารสำนักงานใหญ่เงียบๆ ดวงตาคมกริบคู่เดิมจ้องมองกราฟบิตคอยน์ที่กำลังทิ้งดิ่งเป็นเส้นดิ่งราวกับเขื่อนแตกบนหน้าจอขนาดยักษ์ในห้องโถง *Flash Crash* ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือปืนที่อิทธิพลเล็งมาที่หัวของเหล่านักลงทุนรายย่อย ซึ่งธันวารู้ดีว่าเบื้องหลังความพินาศนี้ คือแผนการปั่นประสาทเพื่อกวาดซื้อสินทรัพย์ราคาถูกเข้าพอร์ตของอีกฝ่าย "คุณธันวาครับ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาจากรินรดาที่ยืนเคียงข้างดึงสติเขาให้กลับมา "สายของเราในกองทุนของอิทธิพลส่งข้อความมาแล้วครับ เขาได้รับคำสั่งให้โอนย้ายสินทรัพย์ดิจิทัลทั้งหมดเข้ากระเป๋าเงินนิรนามในเวลาเที่ยงคืนนี้ นี่คือโอกาสเดียวที่เราจะฝังรากฐานความล่มจมของมันไว้ในจุดที่มันกำลังมั่นใจที่สุด" ธันวาหันไปมองรินรดา นัยน์ตาของเขาสะท้อนความเย็นชาที่ผ่านการขัดเกลามานับครั้งไม่ถ้วน "การแทรกซึมไม่ใช่แค่การหาหลักฐานรินรดา แต่มันคือการทำให้ศัตรู 'เชื่อ' ในสิ่งที่มันอยากเห็น จนกระทั่งมันเผลอเปิดเผยสิ่งที่มันควรจะซ่อนไว้ที่สุด" เขาก้าวเท้าออกไปจากมุมมืด ตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของอิทธิพลที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ที่นั่นชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบกริบกำลังหอบหายใจถี่แรงด้วยความตื่นเต้น มือของมันสั่นเทาขณะพิมพ์รหัสผ่านเข้าถึงฐานข้อมูลลับทางการเงินของบริษัท 'พินิจ' ชายหนุ่มผู้เป็นสายลับที่ธันวาแอบส่งเข้าไปทำงานในบริษัทของอิทธิพลนานกว่าครึ่งปี กำลังเผชิญกับวินาทีชี้เป็นชี้ตาย เขาไม่ได้แค่กำลังยักยอกหลักฐาน แต่เขากำลังติดตั้งโปรแกรมดักจับข้อมูล (Keylogger) ระดับสูงที่ธันวาเป็นคนออกแบบเอง "พินิจ ถอยออกมาซะ อย่าเสี่ยงถ้าข้อมูลมันโหลดไม่เสร็จ" ธันวาพิมพ์ข้อความผ่านอุปกรณ์สื่อสารขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในแว่นตาของอีกฝ่าย "ไม่ครับคุณธันวา... ถ้าผมไม่เปิดช่องโหว่ของไฟร์วอลล์ตอนนี้ พวกเขาก็จะลบประวัติการโอนเงินคืนนี้ทิ้งทั้งหมด ผมขอเวลาอีกสามสิบวินาที" พินิจตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด ขณะที่หัวใจของเขากำลังเต้นรัวราวกับกลองรบ ธันวากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความเสี่ยงนี้มหาศาลเกินไป หากพินิจถูกจับได้ ไม่ใช่แค่พินิจที่จะต้องหายสาบสูญ แต่แผนการถอนรากถอนโคนอิทธิพลในอีก 19 ตอนที่เหลือจะพังทลายลงทันที เขาต้องดึงความสนใจของอิทธิพลออกมาจากห้องนั้น "รินรดา โทรหาอิทธิพลเดี๋ยวนี้ บอกมันว่าเรายอมรับข้อเสนอการควบรวมกิจการที่มันเคยยื่นมา" ธันวาออกคำสั่งเสียงเฉียบ "แต่ธันวา! นั่นมันข้อเสนอที่เสียเปรียบที่สุดเลยนะ!" รินรดามีสีหน้าตกใจ "ผมรู้... แต่นี่คือเหยื่อล่อชั้นดีที่จะทำให้ไอ้อิทธิพลมันหยุดเช็คระบบความปลอดภัยในวินาทีนี้" รินรดาพยักหน้าเข้าใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์ที่คุ้นเคย เสียงเรียกเข้าดังขึ้นเพียงสองครั้ง ก่อนที่ปลายสายจะรับด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งและเต็มไปด้วยชัยชนะ "ว่าไงรินรดา? สนใจจะเปลี่ยนใจมาเป็นฝ่ายชนะแล้วใช่ไหม?" เสียงของอิทธิพลดังลอดออกมาจากลำโพงที่ธันวาถือไว้ เขาขยับเข้าใกล้ตัวรินรดาเพื่อให้เธอได้ยินชัดๆ "ใช่ค่ะ... แต่ดิฉันขอคุยรายละเอียดหน้าสัญญา เดี๋ยวนี้ ที่ห้องทำงานของคุณ" รินรดาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความนัยที่ทำให้อีกฝ่ายตายใจ "หึ... ได้สิ มาเลย ผมรออยู่" ทันทีที่สายตัดไป พินิจก็ส่งสัญญาณผ่านหน้าจอแท็บเล็ตของธันวา: *'ข้อมูลชุดแรกถูกคัดลอกเรียบร้อยแล้ว แต่อิทธิพลกำลังเดินออกจากห้องทำงานเพื่อมารอรับพวกคุณที่หน้าลิฟต์!'* สถานการณ์พลิกผันเร็วกว่าที่คาดไว้ ธันวากับรินรดายังคงอยู่ห่างจากห้องทำงานของอิทธิพลอีกสองชั้น ส่วนพินิจยังติดอยู่ในนั้นโดยไม่มีทางออกอื่นนอกจากประตูหลักที่อิทธิพลกำลังจะเปิดเข้ามา "รินรดา คุณต้องไปเบี่ยงเบนความสนใจที่หน้าลิฟต์คนเดียว ผมจะอ้อมไปทางบันไดหนีไฟ" ธันวาตัดสินใจทันที "ระวังตัวด้วยนะครับ" รินรดากล่าวสั้นๆ ก่อนจะเดินเชิดหน้าตรงไปยังโถงทางเดินหลัก ธันวาวิ่งไปที่บันไดหนีไฟด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบ หัวใจเขาสงบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไร้ลมพัด เขาไม่ได้กลัวตาย สิ่งที่เขาเกรงกลัวคือการปล่อยให้สัตว์ร้ายอย่างอิทธิพลได้ลอยนวลต่อไปอีกแม้แต่วินาทีเดียว เขามาถึงหน้าประตูห้องทำงานของอิทธิพลในจังหวะที่พินิจเพิ่งจะเก็บอุปกรณ์เสร็จสิ้นพอดี พินิจหันมาเห็นธันวา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "คุณธันวา... ประตูด้านหน้าเปิดแล้ว! มันมาแล้วครับ!" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอิทธิพลและลูกน้องอีกสองคนดังใกล้เข้ามา ธันวารีบผลักพินิจเข้าไปในตู้เก็บเอกสารแล้วปิดทับด้วยม่านบังตา ก่อนจะหยิบเอกสารกองหนึ่งขึ้นมาทำทีเป็นกำลังตรวจสอบอย่างตั้งใจ ประตูห้องทำงานถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง อิทธิพลก้าวเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มจนน่าขนลุก แต่รอยยิ้มนั้นแข็งค้างทันทีเมื่อเห็นธันวายืนถือเอกสารของมันอยู่กลางห้อง "แก... เข้ามาในนี้ได้ยังไงวะธันวา?" อิทธิพลถามเสียงต่ำ แววตาของมันเปลี่ยนเป็นนักล่าที่พร้อมจะฉีกกระชากเหยื่อ ธันวาเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ส่งยิ้มที่เยือกเย็นที่สุดให้ศัตรูคู่อาฆาต ก่อนจะชูเอกสารในมือขึ้น "พอดีผมเห็นเอกสารนี้วางทิ้งไว้ เลยกะว่าจะเอามาคืนให้... แต่ดูเหมือนว่าข้อมูลข้างในนี้ จะบอกเรื่องราวเกี่ยวกับ 'การปั่นราคา' ได้น่าสนใจกว่าที่ผมคิดนะครับ" อิทธิพลชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะร่วนออกมา "แกคิดว่าแค่กระดาษไม่กี่แผ่นจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ?" ธันวาไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่กดปุ่มส่งสัญญาณให้รินรดาที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องทำงาน เสียงไซเรนดังระงมไปทั่วทั้งตึก ไม่ใช่ไซเรนเตือนภัยไฟไหม้ แต่เป็นสัญญาณเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของตลาดหลักทรัพย์ที่ตรวจพบการทำธุรกรรมผิดปกติจากการเข้าถึงของบุคคลภายนอก ในวินาทีนั้นเอง อิทธิพลเบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าจอมอนิเตอร์ในห้องทำงานของตนเองค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นมาเตือนว่า: *'Account Access Restricted: Evidence of Market Manipulation Transmitted to Regulatory Authorities'* ธันวาก้าวเดินเข้าไปหาอิทธิพล หยุดยืนห่างจากมันเพียงไม่กี่เซนติเมตร กระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่ทรงพลัง "เกมนี้ไม่ได้จบที่ราคาบิตคอยน์หรอกครับอิทธิพล... แต่มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นในจุดที่คุณไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่หน่วยปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจก็ดังขึ้นเรื่อยๆ จากโถงทางเดินด้านนอก พร้อมกับรินรดาที่เดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ทว่า... เมื่อประตูเปิดกว้างขึ้น บุคคลที่ก้าวเข้ามาข้างหลังเจ้าหน้าที่ไม่ใช่ตำรวจเพียงอย่างเดียว แต่เป็นชายวัยกลางคนที่อิทธิพลหวาดกลัวที่สุดในตระกูลของมันเอง! พ่อของอิทธิพลยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของชายชราคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะหยุดลงที่เอกสารในมือของธันวา แล้วเอ่ยคำพูดที่ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกถึงขีดสุด... "แกทำอะไรลงไป... ไอ้ลูกโง่?" การเดิมพันที่ธันวาวางไว้มาถึงจุดที่ไม่มีทางหันหลังกลับ ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา