จุดจบของความแค้น

"เซ็นชื่อลงไปสิอิทธิพล... แล้วทุกอย่างที่นายพยายามสร้างมาในเงามืด จะจบลงอย่างสมศักดิ์ศรีที่สุดในห้องขัง" เสียงของธันวาดังเรียบสนิท แต่มันกลับกังวานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของอิทธิพลที่ตอนนี้กลายเป็นเหมือนกรงขังขนาดย่อม เอกสารปึกหนาที่วางอยู่บนโต๊ะไม้สักราคาแพงคือหลักฐานการฟอกเงินข้ามชาติและการปั่นหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ที่ธันวาใช้เวลาวางแผนมานานนับปี รอยหมึกสีดำบนเอกสารเหล่านั้นคือพันธนาการที่จะลากตัวศัตรูคู่อาฆาตของเขาไปสู่จุดจบ อิทธิพลนั่งนิ่ง สายตาของเขามองผ่านธันวาไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่เห็นแสงไฟในเมืองหลวงสว่างไสวเหมือนเหรียญทองที่เขาสะสมมาตลอดชีวิต ทว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับดูหม่นหมองในความรู้สึกของเขา รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายผู้เคยหยิ่งทะนงในอำนาจ "นายคิดว่านายชนะงั้นหรือ ธันวา?" อิทธิพลแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "โลกการเงินที่นายหลงใหลน่ะ มันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความถูกต้องหรอกนะ มันขับเคลื่อนด้วยความโลภต่างหาก วันนี้นายล้มฉันได้ พรุ่งนี้ก็จะมีคนใหม่ก้าวขึ้นมาแทนที่ ฉันเป็นแค่หนึ่งในฟันเฟืองของระบบที่ไม่มีวันตาย" ธันวาขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะทำงาน กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นกระดาษเอกสารคละคลุ้ง เขาวางมือลงบนกองเอกสารแล้วโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ใช่ อิทธิพล... ระบบมันอาจจะไม่มีวันตาย แต่แกกำลังจะตายไปจากระบบนี้ต่างหาก ทุกตัวเลขที่แกโอนถ่าย ทุกธุรกรรมที่แกอำพราง ผมบันทึกไว้หมดแล้ว ทั้งเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงถึงตระกูลมาเฟียและการทุจริตในตลาดทุนที่แกภาคภูมิใจ รินรดาส่งข้อมูลชุดสุดท้ายให้กับคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์เมื่อสิบนาทีที่แล้ว" ดวงตาของอิทธิพลเบิกกว้างขึ้นชั่วขณะ นี่เป็นครั้งแรกที่ธันวาเห็นความสั่นคลอนในแววตาของคนตรงหน้า รินรดา... ผู้หญิงที่เขาเคยประเมินค่าต่ำไปและมองข้ามมาโดยตลอด กลายเป็นหมากตัวสำคัญที่ปิดฉากชีวิตของเขาลงอย่างเบ็ดเสร็จ "เธอร่วมมือกับแก..." อิทธิพลพึมพำ น้ำเสียงขาดห้วง "ฉันให้เธอทุกอย่าง ให้เกียรติ ให้สถานะ..." "นั่นคือความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของแก อิทธิพล" ธันวาเอ่ยขัดขึ้นด้วยความสุภาพทว่าเฉียบขาด "แกมองคนเป็นแค่เครื่องมือ แต่ผมมองรินรดาเป็นคู่ชีวิต เราไม่ได้ใช้ความโลภแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ แต่เราใช้ความเชื่อใจสร้างรากฐานที่แกไม่มีวันทำได้" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการพิเศษก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องทำงาน อิทธิพลยังคงนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น เขามองดูเอกสารตรงหน้าแล้วหยิบปากกาสปอร์ตราคาหลายแสนขึ้นมา แต่มือที่เคยหยิบจับเม็ดเงินมหาศาลกลับสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาไม่ได้เซ็นรับผิด แต่เขากลับขว้างปากกานั้นทิ้งลงพื้นจนแตกกระจาย "กฎหมายอาจจะขังตัวฉันได้ธันวา แต่แกไม่มีทางลบความจริงที่ว่า... เงินพวกนี้มันก็มีเลือดของแกปนอยู่ด้วยในอดีต! นายจะหนีความจริงที่ว่าตัวเองก็เคยโกงเพื่อความมั่งคั่งได้นานแค่ไหนกัน!" อิทธิพลแผดเสียงก้อง ธันวามองดูภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า เขาไม่ได้สะใจกับความพ่ายแพ้ของอิทธิพลในตอนนี้ แต่มันคือความรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด ราวกับว่าโซ่ตรวนที่ผูกติดเขาไว้กับอดีตได้ถูกปลดปล่อยออกไปทีละเปลาะ "ผมยอมรับในสิ่งที่ผมทำ และผมพร้อมจะจ่ายราคาของมันเสมอ" ธันวาตอบกลับนิ่งๆ "แต่สำหรับแก... กรรมที่แกก่อไว้กับครอบครัวผม และความหายนะที่แกหยิบยื่นให้ผู้บริสุทธิ์อีกนับพันคน วันนี้ถึงเวลาที่แกต้องชดใช้ด้วยอิสรภาพที่เหลือทั้งหมดของชีวิต" เจ้าหน้าที่พุ่งตัวเข้ามาล็อกแขนทั้งสองข้างของอิทธิพลอย่างรวดเร็ว เสียงกุญแจมือเหล็กกระทบกันดัง 'แกร๊ก' เป็นสัญญาณปิดฉากยุคสมัยของชายผู้ทะเยอทะยานที่สุดคนหนึ่งในตลาดทุน อิทธิพลถูกลากตัวออกไปท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ปกคลุมห้องทำงานอันหรูหรานั้น ทิ้งไว้เพียงกลิ่นควันจางๆ ของซิการ์ที่เพิ่งมอดลง ธันวายืนมองเงาของตัวเองที่สะท้อนในกระจกบานใหญ่ เขาเห็นชายหนุ่มที่มีอนาคตสดใสรออยู่เบื้องหน้า แต่ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องนั้นเอง โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของอิทธิพลซึ่งถูกทิ้งไว้ก็สั่นขึ้นมาอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงชื่อสายเรียกเข้าที่เขาไม่คาดคิด... เป็นชื่อบัญชีนิรนามที่เขาเคยเห็นในบันทึกการโอนเงินลับๆ ของอิทธิพลเมื่อปีก่อน 'ธันวา... นายคิดจริงๆ หรือว่าอิทธิพลคือคนเดียวที่บงการเกมนี้?' ข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอก่อนสายจะตัดไป ทิ้งให้ธันวายืนนิ่งอยู่กับที่ หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นี่ไม่ใช่จุดจบ... แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเกมที่ใหญ่กว่าที่เขากล้าจินตนาการไว้เสียอีก ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของชีวิตธันวามากับผมนะครับ แล้วพบกันในตอนจบที่ความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยครับ