ความล้มเหลวของโครงการยักษ์

“คุณอิทธิพลครับ ถ้าคุณยังลังเลที่จะลงเงินก้อนสุดท้ายในโปรเจกต์ 'สมาร์ทซิตี้ฝั่งตะวันตก' ตอนนี้ เดี๋ยวราคาค่าที่ดินที่ขยับขึ้นทุกชั่วโมงก็จะหลุดมือไปเสียก่อน แล้วอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ” ธันวานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพงในห้องประชุมส่วนตัว บรรยากาศภายในห้องเงียบเชียบจนได้ยินเสียงแอร์ที่ทำงานอย่างแผ่วเบา เขาหมุนปากกาในมือเล่นอย่างใจเย็น สายตาจับจ้องไปที่อิทธิพลซึ่งกำลังเหงื่อซึมตามไรผม ชายหนุ่มตรงหน้ากำลังเผชิญกับวิกฤตการเงินที่ธันวาเป็นคนขุดหลุมพรางไว้ให้ด้วยตัวเอง อิทธิพลสูดลมหายใจเข้าลึก มือที่กำแฟ้มเอกสารสั่นเทาเล็กน้อย “ธันวา… ฉันเทหน้าตักหมดบัญชีบริษัทแล้วนะ ถ้าโครงการนี้ดีเลย์หรือการอนุมัติใบอนุญาตจากเทศบาลมีปัญหา ฉันจบเห่แน่” ธันวาหัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น หากแต่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม “ดีเลย์เหรอครับ? คุณคงไม่รู้สินะว่าคนวงในอย่างผมคุยกับใครไว้บ้าง... ข้อมูลลับที่ผมให้คุณไป มันคือทางด่วนสู่ความมั่งคั่ง ถ้าคุณกล้าพอจะเดิมพันกับมัน ผลตอบแทนมันไม่ใช่แค่เท่าตัว แต่เป็นระดับสิบเท่าตัวเลยนะครับ” “แต่นี่มันเงินก้อนสุดท้ายแล้วจริงๆ นะธันวา...” อิทธิพลพึมพำเหมือนคนละเมอ “ชีวิตของคนเราไม่ได้มีโอกาสเข้ามาบ่อยๆ หรอกครับอิทธิพล ในชาติ... เอ่อ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา เราเคยพลาดโอกาสรวยแบบก้าวกระโดดมามากพอแล้ว ครั้งนี้คือโอกาสที่คุณจะขึ้นไปยืนจุดเดียวกับตระกูลใหญ่ๆ ได้ หากคุณถอยตอนนี้ ทุกอย่างที่คุณสร้างมาตลอดหลายปีก็จะไร้ความหมาย” ธันวาขยับตัวเข้าใกล้ แววตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความแค้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากของมิตรภาพที่เสแสร้ง อิทธิพลเม้มปากแน่น ความโลภที่ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดบดบังความระแวดระวังไปจนหมดสิ้น เขาเซ็นชื่อลงในเอกสารโอนเงินก้อนสุดท้ายของบริษัทเข้าสู่บัญชีพักที่ธันวาจัดเตรียมไว้ทันที เสียงปากกาที่ครูดบนกระดาษสำหรับธันวาแล้ว มันฟังดูไพเราะราวกับเสียงเพลงแห่งชัยชนะ “เรียบร้อยแล้วครับ” อิทธิพลวางปากกาลง เหมือนคนเพิ่งยกภูเขาออกจากอก แต่เขากลับไม่รู้เลยว่านั่นคือการโยนตัวเองลงสู่ก้นบึ้งของเหวที่ลึกที่สุด ธันวารับเอกสารมาดูด้วยท่าทีสุขุม เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นยืน “ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจนะครับอิทธิพล หลังจากนี้... คุณก็นั่งรอรับข่าวดีที่บ้านได้เลย แต่บอกไว้ก่อนนะ ช่วงนี้ตลาดค่อนข้างผันผวน อย่าตกใจถ้าจะมีข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับบริษัทของผมออกมา” เมื่อธันวาเดินออกจากห้องประชุม รินรดาที่ยืนรออยู่ในมุมมืดของโถงทางเดินก้าวเข้ามาหาทันที เธอสวมชุดสูทสีเข้มที่ขับให้ดูทรงอำนาจและสง่างาม “คุณมั่นใจแค่ไหนว่าเขาจะไม่เอะใจในวินาทีสุดท้าย?” “ความโลภคือตาบอดครับรินรดา ยิ่งเขากลัวที่จะล้มเหลวมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากคว้าสิ่งที่ดูเหมือนทางรอดไว้ให้แน่นที่สุด” ธันวาตอบพลางก้าวเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยพรมหนานุ่ม “อีกไม่เกินสองชั่วโมง หุ้นในพอร์ตของเขาก็จะกลายเป็นเศษกระดาษ ส่วนเงินทั้งหมดที่เขาโอนมา จะถูกย้ายไปอยู่ในกองทุนปิดที่ผมเตรียมไว้เพื่อทำลายโครงสร้างบริษัทของเขาอย่างถาวร” รินรดามองชายหนุ่มข้างกายด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง “คุณทำเหมือนกับว่าคุณเคยเห็นเหตุการณ์นี้มาก่อน... คุณรู้ทุกจังหวะ ทุกคำพูดที่อิทธิพลจะโต้ตอบ ราวกับว่าเขาเป็นหุ่นเชิดที่คุณกำลังชักใยอยู่” ธันวาหยุดเดินชั่วครู่ เขาหันมามองเธอ แววตาคู่นั้นเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก “ผมไม่ได้ชักใยเขาหรอกครับรินรดา ผมแค่กำลังทวงคืนสิ่งที่เคยถูกช่วงชิงไป... อย่างสาสมที่สุดเท่านั้น” ขณะที่ทั้งคู่กำลังก้าวเท้าขึ้นรถลีมูซีนคันหรูที่จอดรออยู่ เสียงโทรศัพท์ของธันวาก็ดังขึ้น เป็นสายจากปลายทางที่ไม่คาดคิด... ผู้ช่วยส่วนตัวของอิทธิพลที่โทรมาด้วยน้ำเสียงร้อนรนผิดปกติ “คุณธันวาครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... อยู่ๆ ทางตลาดหลักทรัพย์ก็สั่งระงับการซื้อขายในโครงการของท่านประธานอิทธิพลทันที แถมยังมีเอกสารหลุดออกมาว่าที่ดินที่เราลงเงินไปเป็นที่ดินที่มีคดีความฟ้องร้องยืดเยื้อมานานสิบปี! คุณอิทธิพลกำลังคลุ้มคลั่ง เขากำลังถือปืนบุกไปที่สำนักงานใหญ่ของคุณครับ!” ธันวาวางสายช้าๆ เขาไม่แม้แต่จะกระพริบตา ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศในรถจนน่าอึดอัด รินรดามองดูใบหน้าด้านข้างของธันวาที่ยังคงนิ่งสงบราวกับรูปปั้นสลัก เขาหันมาสบตาเธอ พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกเย็นสันหลังวาบ “ดูเหมือนว่ามื้อค่ำวันนี้ของเราจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาทานด้วยนะครับ” ในขณะที่ธันวากำลังจะปิดประตารถ กระจกฝั่งตรงข้ามก็ร้าวรานด้วยแรงกระแทกจากบางอย่าง พร้อมกับเสียงตะโกนดังก้องมาจากความมืดด้านหลัง “ธันวา! มึงออกมาคุยกับกูเดี๋ยวนี้! ชีวิตกูที่พังไป มึงต้องรับผิดชอบ!” ร่างของอิทธิพลในสภาพสะบักสะบอมและแววตาที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งพุ่งเข้ามาขวางหน้ารถ ลำกล้องปืนสีดำสนิทเล็งตรงมาที่หน้าผากของธันวาโดยไม่ลังเล... ธันวาขยับยิ้มมุมปากอีกครั้งอย่างไม่สะทกสะท้าน แม้จะเผชิญหน้ากับความตายในระยะประชิดก็ตาม ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความเข้มข้นในทุกย่างก้าวของธันวานะครับ