หลักฐานมัดตัว

"ถ้าคุณจะทำ ก็จงทำให้แนบเนียนที่สุด เพราะถ้าพลาด... พวกเราไม่ได้แค่หมดตัว แต่จะไม่มีโอกาสได้หายใจในเมืองนี้อีกเลย" เสียงทุ้มต่ำของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานลับที่ปิดล็อกมิดชิด รินรดาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้มีท่าทีหวาดหวั่น เธอกำลังเลื่อนแฟ้มเอกสารชุดสุดท้ายลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องกระทบใบหน้าของเธอที่ดูเคร่งขรึมและเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น "ธันวาคะ... เอ้อ ขออภัยครับ ผมลืมไปว่าคุณไม่ชอบให้เรียกแบบนั้น" รินรดาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนสรรพนาม "ข้อมูลชุดนี้เป็นบันทึกการโอนเงินเข้าออกระหว่างบัญชีลับของบริษัทอิทธิพล กับหน่วยงานอนุมัติโครงการรัฐ ผมแกะรอยมาได้จากเซิร์ฟเวอร์สำรองที่เขาประมาทเลินเล่อทิ้งไว้ มันไม่ได้เป็นแค่หลักฐานทางการเงิน แต่มันคือเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงอำนาจมืดของเขามานานหลายปี" ธันวาหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมา สายตาคมกริบกวาดมองตัวเลขและรายชื่อที่คุ้นเคย ทุกบรรทัดที่เขาอ่านเปรียบเสมือนภาพฉายซ้ำของความเจ็บปวดในชาติก่อน เพื่อนสนิทที่เขาสาบานว่าจะดูแลดุจพี่น้อง กลับใช้ปากกาแท่งเดิมเซ็นคำสั่งทำลายชีวิตครอบครัวเขาด้วยความโลภเพียงไม่กี่สิบล้าน "เขาย่ามใจเกินไปครับริน" ธันวาเอ่ยพลางยิ้มที่มุมปาก "อิทธิพลเชื่อมั่นในระบบเส้นสายของเขามากจนลืมไปว่า ในโลกของธุรกิจที่ขับเคลื่อนด้วยเม็ดเงินมหาศาล 'ความซื่อสัตย์' อาจเป็นเพียงนิทาน แต่ 'หลักฐาน' คืออาวุธที่ไม่มีใครปฏิเสธได้" เขาปิดแฟ้มดังปัง ก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน ที่นี่คือสนามรบที่เขากำลังก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด และอิทธิพลคือหมากตัวสุดท้ายที่ขวางทางอยู่ "เราจะส่งเรื่องนี้ให้ใครครับ? ป.ป.ช. หรือดีเอสไอ?" รินรดาถามพลางโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาของเธอจับจ้องที่แผ่นหลังของธันวา "ไม่ครับ... ทั้งสองหน่วยงานนั้นมีคนของอิทธิพลแฝงตัวอยู่ ถ้าเราส่งให้พวกเขาโดยตรง เอกสารพวกนี้จะถูกเผาทิ้งก่อนที่หมึกจะแห้งเสียอีก" ธันวาหมุนตัวกลับมา สายตาของเขาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง "เราจะส่งให้สำนักข่าวต่างประเทศ และอัปโหลดลงในฐานข้อมูลบล็อกเชนแบบไม่เปิดเผยตัวตน พร้อมกับส่งสำเนาชุดที่สองไปให้ที่ปรึกษากฎหมายของรัฐบาลชุดปัจจุบันที่กำลังต้องการสร้างผลงานปราบโกง" "มันเป็นการเดิมพันที่สูงมากนะครับธันวา" "ทุกย่างก้าวของการย้อนเวลากลับมาคือการเดิมพันครับรินรดา" เขาเดินเข้ามาใกล้เธอจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ จากน้ำหอมราคาแพง "อิทธิพลกำลังจะจัดงานเลี้ยงเปิดตัวโครงการอสังหาฯ หมื่นล้านในวันศุกร์นี้ นั่นจะเป็นจุดจบของเขาทั้งทางกฎหมายและทางสังคม" บรรยากาศในห้องเงียบลงอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง ธันวารู้ดีว่าเขากำลังเล่นกับไฟ แต่นี่คือไฟที่เขาเตรียมไว้เผาผลาญศัตรูให้ราบคาบก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้รู้ตัว เช้าวันต่อมา ธันวานั่งอยู่ในคาเฟ่หรูใจกลางย่านธุรกิจ เขากำลังจิบเอสเพรสโซ่พลางตรวจสอบความเคลื่อนไหวของราคาหุ้นกลุ่มก่อสร้างที่กำลังพุ่งทะยานด้วยข่าวลวงที่อิทธิพลเป็นคนปั่นขึ้นมา *หึ... ขึ้นไปเถอะ ยิ่งสูงเท่าไหร่ เวลาตกลงมาแรงกระแทกมันจะยิ่งสาหัสเท่านั้น* ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็สั่นรัว ธันวากดรับสายโดยไม่ลังเล "มีอะไร" "ธันวา! เอกสารในเซิร์ฟเวอร์ที่เราเตรียมไว้ถูกเจาะ!" เสียงของรินรดาปลายสายสั่นเครือ "ไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่มันกำลังพยายามดึงข้อมูลออกไป และที่แย่กว่านั้น... บัญชีธนาคารส่วนตัวของฉันถูกล็อกโดยไม่ทราบสาเหตุ" ธันวาวางแก้วกาแฟลงบนจานรองดังเคร้ง สายตาเขากวาดไปรอบร้านทันที เขารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสองคนเพิ่งเดินเข้ามาในร้านและหยุดยืนที่ประตูหน้า "ตั้งสติไว้ริน อย่าตื่นตระหนก" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบพยายามควบคุมสถานการณ์ "เปลี่ยนพาสเวิร์ดเซิร์ฟเวอร์เดี๋ยวนี้ แล้วทำลายคีย์ที่เก็บรหัสผ่านไว้เสีย ถ้าเราเสียมันไป เราจะถูกลากออกมาเป็นเหยื่อแทน" "แต่ธันวา... พวกเขาอาจจะรู้แล้วว่าเรากำลังจะทำอะไร!" ธันวาปิดสายก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับบอดี้การ์ดสองคนที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาเขาในระยะไม่กี่เมตร คนหนึ่งในนั้นยกมือขึ้นแตะหูฟังพลางจ้องเขม็งมาที่ธันวา ชายคนนั้นหยุดยืนตรงหน้าเขา รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "คุณธันวาครับ... คุณอิทธิพลฝากข้อความมาบอกว่า เอกสารพวกนั้นมันของปลอม แต่สิ่งที่เขาเตรียมไว้ให้คุณ... มันคือของจริง" ขณะที่เขากำลังจะขยับตัว ธันวาก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากเครื่องแจ้งเตือนในกระเป๋าเสื้อ มันไม่ใช่การเตือนจากรินรดา แต่มันคือการแจ้งเตือนระบบรักษาความปลอดภัยของคอนโดมิเนียมส่วนตัวของเขา... ซึ่งเป็นที่ที่เขาเก็บ 'หลักฐานชิ้นที่สาม' ที่อิทธิพลยังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง หน้าจอสมาร์ทโฟนของเขาดับวูบลง ก่อนจะปรากฏข้อความสั้นๆ ขึ้นมาแทนที่: *“ผมเจอสิ่งที่เธอซ่อนไว้แล้ว ธันวา... ขอบใจนะที่เปิดทางให้เห็นความรวยของเธอ”* และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังระงมขึ้นหน้าคาเฟ่ ก่อนที่ภาพถ่ายของ 'ตัวเขาเอง' ที่กำลังรับเงินจากบุคคลนิรนามจะถูกส่งตรงเข้าสู่หน้าจอสื่อออนไลน์ทั่วประเทศ... สถานการณ์ที่เขากำลังจะพลิกเกม กลับกลายเป็นกับดักที่เขากลายเป็นผู้ต้องหาเสียเอง! ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านช่วงเวลาที่แสนบีบคั้นไปพร้อมกับธันวานะครับ แล้วพบกันในตอนต่อไปครับ!