วิกฤตความปลอดภัย

"วางปืนลงซะ อิทธิพล... การเล่นเกมแบบเด็กอมมือแบบนี้ มันไม่สมกับฐานะมหาเศรษฐีที่นายพยายามสร้างขึ้นมาเลยนะ" เสียงของธันวาดังลอดผ่านสายโทรศัพท์ที่ถูกเชื่อมต่อเข้ากับระบบดักฟังของกลุ่มรักษาความปลอดภัยส่วนตัว แต่น้ำเสียงของเขากลับนิ่งเรียบ ราวกับกำลังปรึกษาเรื่องกราฟหุ้นรายวัน แทนที่จะเป็นสถานการณ์ความเป็นความตายของผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิตเขา "โอ้ ธันวา... นายยังคงใจเย็นได้เสมอสินะ" ปลายสายหัวเราะร่า เสียงนั้นเต็มไปด้วยความสมเพชและอำนาจที่บิดเบี้ยว "นายคิดว่าตลาดหุ้นคือกราฟชีวิต แต่นายลืมไปว่าในโลกแห่งความเป็นจริง 'ตัวแปร' ที่สำคัญที่สุดไม่ได้อยู่ในจอคอมพิวเตอร์ แต่มันคือลมหายใจของคนที่นายรักต่างหาก" ธันวากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ท่ามกลางห้องทำงานที่เต็มไปด้วยจอ Monitor นับสิบที่แสดงดัชนีตลาดหุ้นทั่วโลกและแผนที่ GPS ที่กำลังติดตามสัญญาณโทรศัพท์ของรินรดาที่ขาดหายไปอย่างกะทันหัน เขาไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ แต่ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขการทำธุรกรรมมหาศาลที่ถูกโอนย้ายออกจากกองทุนของอิทธิพลในวินาทีเดียวกันนั้น นี่ไม่ใช่แค่การลักพาตัว แต่มันคือการเบี่ยงเบนความสนใจเพื่อปกปิดการฟอกเงินครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของบริษัทอิทธิพล "นายต้องการอะไร" ธันวาถามสั้นๆ พลางส่งสัญญาณมือให้ทีมงานเร่งแกะรอยพิกัดสุดท้ายของรถตู้สีดำที่กล้อง CCTV จับภาพได้ใกล้เขตนิคมอุตสาหกรรมเก่า "ฉันต้องการให้วันพรุ่งนี้... ในงานประกาศผลประกอบการไตรมาสที่สาม นายต้องเซ็นชื่อรับรองงบการเงินที่ฉันเตรียมไว้ให้" อิทธิพลขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ถ้านายทำตามเงื่อนไข รินรดาจะกลับไปนั่งจิบไวน์กับนายในมื้อค่ำวันพรุ่งนี้ แต่ถ้าถ่วงเวลาแม้แต่วินาทีเดียว... กลิ่นคาวเลือดที่นายเกลียดนักเกลียดหนา จะกลายเป็นกลิ่นประจำตัวของเธอไปตลอดกาล" ติ๊ด! สายถูกตัดไปโดยไม่มีโอกาสให้ต่อรอง ธันวาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพง ความเงียบในห้องทำงานเปรียบเสมือนสุสานที่ไร้เสียง เขารู้ดีว่าอิทธิพลไม่ได้ล้อเล่น การที่มันยอมเปิดเผยตัวตนในจุดนี้หมายความว่ามันเตรียมการ 'เช็ดล้าง' ทุกอย่างก่อนที่ธันวาจะเปิดโปงความฉ้อฉลของมันได้สำเร็จ "คุณธันวาครับ เราพบสัญญาณเบอร์นาร์ดบีคอนจากเข็มกลัดที่ติดตัวคุณรินรดาแล้วครับ" หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยรายงานเสียงเบา "ตำแหน่งอยู่ที่โกดังร้างย่านท่าเรือเก่า... แต่เราตรวจพบการติดตั้งระเบิด C4 เป็นวงจรล้อมรอบตัวอาคาร ถ้าเราบุกเข้าไปโดยไม่วางแผน รัศมีแรงระเบิดอาจจะ..." ธันวาลุกขึ้นยืนทันที สายตาของเขาเปลี่ยนไปราวกับปีศาจที่ถูกปลุกจากภวังค์ เขาไม่ได้มองหากำลังคนเพิ่ม แต่มองไปที่หน้าจอพอร์ตหุ้นส่วนตัวที่เขาวางเดิมพันไว้ "ไม่ต้องบุก" ธันวาสั่งเสียงเรียบแต่หนักแน่น "พวกมันต้องการให้เราบุกเพื่อจุดชนวนระเบิดทิ้งหลักฐานทั้งหมด เตรียมรถให้ผม ผมจะไปที่นั่นคนเดียว... และเตรียมคำสั่งขายหุ้นในเครืออิทธิพลทั้งหมดในบัญชีลับของผมให้ถึงมือสื่อมวลชนภายในหนึ่งชั่วโมง" "แต่คุณธันวาครับ นั่นมันหมายถึงความสูญเสียระดับหลายพันล้าน!" "เงินหาใหม่ได้ในตลาดหุ้น แต่รินรดา... ถ้าเสียเธอไป ผมจะไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองได้อีกเลย" ธันวาก้าวเดินออกจากห้องทำงานด้วยท่าทีที่ดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจของเขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมด ความเสี่ยงคือสิ่งเดียวที่เขามักจะคุมมันได้อยู่หมัด แต่ครั้งนี้เดิมพันของเขาคือ 'มนุษย์' ซึ่งไม่มีสมการใดในโลกจะเขียนสูตรคำนวณผลลัพธ์ที่แน่นอนได้ เมื่อเขามาถึงโกดังร้าง ความมืดสลัวทำให้ทุกอย่างดูเวิ้งว้าง เขาเดินฝ่าความเงียบเข้าไปสู่ใจกลางอาคาร โดยมีแสงเลเซอร์จากปืนไรเฟิลของมือปืนอิทธิพลเล็งมาที่หน้าผากเขาเป็นระยะ "มาตามนัดนะ ธันวา" เสียงของอิทธิพลดังออกมาจากมุมมืด ร่างของมันเดินออกมาพร้อมกับรินรดาที่ถูกมัดมือมัดเท้าและปิดปากด้วยเทปกาว สายตาของเธอยังคงเข้มแข็ง แม้ความกลัวจะฉายชัดอยู่ในดวงตา "เอาเอกสารนั่นมา แล้วพาผู้หญิงของนายออกไปซะ" ธันวายื่นเอกสารให้ แต่นั่นเป็นเพียงแผนลวง ในขณะที่อิทธิพลเอื้อมมือมาหยิบเอกสาร ธันวาก็ควักรีโมทขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ—ไม่ใช่รีโมทระเบิด แต่เป็นอุปกรณ์ตัดสัญญาณเครือข่ายธนาคารที่เขาแอบฝังไว้ในเซิร์ฟเวอร์ของอิทธิพลตั้งแต่วันแรกที่มันเริ่มทำการฟอกเงิน "แกคิดว่าฉันจะมาเพื่อทำตามคำสั่งแกเหรอ อิทธิพล?" ธันวากระตุกยิ้มที่มุมปาก "ดูโทรศัพท์แกสิ ตอนนี้พอร์ตการลงทุนที่แกใช้ฟอกเงินทั้งหมดถูก Freeze โดยระบบตรวจสอบอัตโนมัติที่ฉันเขียนโปรแกรมไว้... แกไม่มีเงินเหลือแม้แต่บาทเดียวที่จะจ้างใครให้ฆ่าฉันแล้ว" อิทธิพลหน้าถอดสี รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ทันใดนั้นเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังระงมไปทั่วโกดัง ไม่ใช่เสียงระเบิดที่อิทธิพลวางไว้ แต่มันคือเสียงไซเรนของตำรวจที่ธันวาประสานงานไว้ล่วงหน้าผ่านช่องทางลับ "แกมันปีศาจชัดๆ!" อิทธิพลคำรามลั่นด้วยความแค้น พร้อมกับคว้าปืนจ่อไปที่ขมับของรินรดา ทว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่นิ้วของอิทธิพลจะเหนี่ยวไก เสียงกระสุนนัดหนึ่งก็ดังขึ้นจากมุมมืดของเพดานโกดังที่ธันวาแอบส่งทีมสไนเปอร์มือดีมาซุ่มไว้ตั้งแต่ต้น ร่างของอิทธิพลทรุดลงพร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด กระสุนถากเข้าที่หัวไหล่ทำให้ปืนหลุดจากมือ ธันวารีบพุ่งเข้าไปคว้าตัวรินรดาไว้แน่น ความอบอุ่นจากร่างกายของเธอทำให้ลมหายใจของเขากลับมาเป็นปกติ เขาแกะเทปกาวออกให้อย่างแผ่วเบา รินรดาร้องไห้ออกมาด้วยความโล่งใจ แต่นัยน์ตาของเธอกลับเบิกกว้างเมื่อมองไปที่มือถือของธันวาที่สั่นไม่หยุด ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นบนหน้าจอ *แจ้งเตือนด่วน: พอร์ตหุ้นบริษัทเทคโนโลยีของธันวาที่ถือครองอยู่ 80% ถูกเทขายอย่างหนักโดยใครบางคน... และคนๆ นั้น กำลังกว้านซื้อหุ้นคืนในชื่อบริษัทที่เป็นนอมินีของ 'คนใกล้ชิด' ในครอบครัวของรินรดาเอง* ธันวาชะงักค้างทันที เขาหันกลับไปมองรินรดาที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนสีราวกับกำลังซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่าการลักพาตัวในครั้งนี้ไว้ "แผนของอิทธิพลเป็นแค่ละครฉากแรกเท่านั้น... จริงไหมรินรดา?" ธันวาถามเสียงสั่น ความไว้ใจที่เขามีมาตลอดพังทลายลงในวินาทีที่เขามองเห็นความเย็นชาในสายตาของเธอ "หรือจริงๆ แล้ว... คนที่วางแผนทั้งหมดนี้ คือคนที่ยืนอยู่ข้างฉันมาโดยตลอด?" ท่ามกลางความโกลาหลที่ตำรวจกำลังเข้าล้อมโกดัง รินรดาค่อยๆ ขยับตัวออกห่างจากอ้อมกอดของเขา เธอฉีกยิ้มที่ทำให้ธันวาต้องหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง มือของเธอหยิบปืนที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วเล็งไปที่หัวใจของคนที่เธอเพิ่งจะเรียกว่าคนรัก ขอบคุณทุกการติดตามนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา