เกมไล่ล่ากลางเมืองหลวง

กลิ่นอับชื้นของฝุ่นละอองและสนิมเหล็กตีเข้าจมูกทันทีที่บานประตูเหล็กบานใหญ่ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงเหวี่ยงจากด้านนอก แสงไฟนีออนสีส้มสลัวสาดส่องผ่านความมืดของโกดังร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา ขับให้เงาร่างสูงโปร่งของเรนินดูโดดเดี่ยว ทว่ามั่นคงราวกับรูปปั้นหินอ่อน เธอยืนนิ่งอยู่กลางพื้นที่กว้างขวาง ร่างกายถูกห่อحุ้มด้วยเสื้อโค้ทกันหนาวสีเข้มที่ซ่อนความสั่นไหวเล็กๆ ไว้ภายใต้ความเยือกเย็นที่เธอจงใจสร้างขึ้นเป็นเกราะป้องกัน เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นปูนซีเมนต์ดังเป็นจังหวะก้าวที่แม่นยำ สะท้อนก้องไปทั่วโครงสร้างเหล็กเปลือยเปล่าที่ไร้ซึ่งผู้คน นอกจากเขา... ศรุต ทนายความหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของคดีใหญ่กำลังยืนพิงเสาปูน ปลายนิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ที่ปลายมอดไหม้เป็นสีแดงเรืองรองในความมืด ดวงตาคมกราบกวาดมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยแววตาที่ยากจะอ่านความหมาย ราวกับนักล่าที่กำลังชื่นชมเหยื่อผู้เดินเข้ากรงด้วยความสมัครใจ "ฉันคิดว่าคุณฉลาดกว่าจะมาติดกับดักตื้นๆ แบบนี้เสียอีกนะคะ, คุณเรนิน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันโดยมีความกดดันทางจิตวิทยาลอยอบอวลอยู่ในอากาศ เรนินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัว "กับดักเหรอคะ? ฉันต่างหากที่เป็นคนไล่ตามรอยเท้าสกปรกของคุณมาจนถึงที่นี่... ศรุต" เธอไม่รอให้เขาได้ตั้งตัว เร็วกว่าความคิด ร่างบางพุ่งเข้าประชิดตัวเขาอย่างเด็ดเดี่ยว ปลายกระบอกปืนพกขนาดเล็กที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ทถูกชี้ตรงไปยังหน้าอกข้างซ้ายของชายหนุ่มทันที ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันท่ามกลางบรรยากาศที่คุกรุ่นไปด้วยแรงปรารถนาอันบิดเบี้ยวและโทสะที่สะสมมานาน ศรุตไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขากลับหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาพราวระยับด้วยความท้าทาย มือข้างที่ไม่ได้ถือบุหรี่เอื้อมออกไปอย่างไร้ความเกรงกลัว ปลายนิ้วอุ่นจัดไล้ขึ้นตามแนวคางมนของเธออย่างจงใจ บังคับให้เธอต้องเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ ความใกล้ชิดนี้อันตรายเสียยิ่งกว่ากระบอกปืนในมือเธอเสียอีก "กล้าหาญดีนี่คะ... แต่คุณรู้ไหมว่าการเอาปืนมาจ่ออกคนที่ถือเอกสารลับทั้งหมดของคุณไว้ในมือ มันเป็นวิธีฆ่าตัวตายที่งี่เง่าที่สุด" ศรุตกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ น้ำเสียงของเขาพร่าต่ำและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดสะกดจิต เรนินรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวระทึก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะสัมผัสอุ่นร้อนจากมือของเขาที่กำลังแผดเผาผิวแก้ม กลิ่นกายเฉพาะตัวผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ กำลังรุกรานสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย เธอกัดริมฝีปากแน่นพยายามดึงสติกลับมา "ส่งเอกสารชุดนั้นมาให้ฉัน... ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" "ถ้าอยากได้... ก็ต้องแย่งมันเอาเองสิคะ" สิ้นคำพูดนั้น ศรุตก็ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ขยับตัว เขากระชากข้อมือบางที่ถือปืนให้ออกห่างจากตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้แขนอีกข้างโอบรวบเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามาประชิดแนบแน่น แรงปะทะทำให้กระบอกปืนหลุดจากมือร่วงลงกระแทกพื้นปูนเสียงดังสนั่น เรนินหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อแผ่นหลังของเธอถูกดันให้แนบติดกับเสาปูนเย็นเยียบ ขณะที่ร่างสูงใหญ่ของศรุตทาบทับลงมาปิดกั้นทุกเส้นทางหนี ความเป็นมืออาชีพและความเยือกเย็นที่เธอสะสมมานานนับปีพังทลายลงในพริบตา เมื่อริมฝีปากหนาฉวยโอกาสก้มลงมาประกบปิดเรียวปากของเธออย่างอุกอาจและเร่าร้อน มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่เป็นการลงทัณฑ์และการครอบครองที่เต็มไปด้วยความดุดัน ลมหายใจที่ขาดห่วงและรสชาติอันคุ้นเคยแต่แปลกแยกทำให้เรนินแทบละลาย เธอยกมือขึ้นทุบลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อประท้วง แต่ศรุตกลับยิ่งได้ใจ เขาใช้มือใหญ่รวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ขณะที่มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ท ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของแผ่นหลังภายใต้ชุดทำงานอย่างอารมณ์ร้ายและหิวกระหาย สัมผัสที่วาบหวามและรุนแรงทำให้เรนินสั่นสะท้าน ความโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอยอมพ่ายแพ้ต่อแรงดึงดูดอันมืดมนนี้ ปล่อยให้เรียวปากของเธอตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างดุเดือดไม่แพ้กัน เสียงหอบหายใจหนักหน่วงประสานกับเสียงหยดน้ำที่รั่วไหลจากเพดานโกดัง สร้างบรรยากาศที่เร่าร้อนและเต็มไปด้วยแรงกดดันทางอารมณ์จนแทบขาดอากาศหายใจ ศรุตผริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ดวงตาคมกริบมองหญิงสาวที่กำลังหอบหายใจจนอกกระเพื่อม ริมฝีปากบวมเจ่อและแดงก่ำจากรสจูบอันดุเดือดของเขา เธอมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับ แต่ก่อนที่ใครจะได้เอื้อnเอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงฝีเท้าฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังแว่วมาจากทางด้านหน้าประตูโกดัง พร้อมกับเสียงตะโกนก้องที่ทำลายบรรยากาศอันเร่าร้อนลงทันที "ล้อมไว้หมดแล้ว! ใครข้างในแสดงตัวซะ!" ศรุตชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ก่อนที่เขาจะโน้มตัวกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่ากระเส่าที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ดูเหมือนว่า... เกมนี้จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมวงด้วยเสียแล้วล่ะค่ะ... ที่รัก" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ