ความลับในอดีต

กระดาษไขแผ่นบางที่ถูกดึงออกมาจากแฟ้มลับ ส่งเสียงเสียดสีกันเบาหวิวในความมืด แต่มันกลับดังลั่นก้องอยู่ในโสตประสาทของลัลดา หญิงสาวก้มมองตัวอักษรสีดำสนิทบนหน้ากระดาษ เอกสารราชการเก่าคร่ำคร่าใบนั้นระบุชื่อของ "คณิน" ไว้ตัวโต พร้อมข้อความทางคดีความที่ถูกปิดผนึกด้วยตราประทับสีแดงฉาน ภาพถ่ายใบเล็กที่แนบมาด้วยทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกكن... ใบหน้าของมารดาผู้ให้กำเนิดคณินในสภาพที่ไร้วิญญาณบนพื้นห้องนอนที่นองไปด้วยหยดเลือด และมุมขอบกระดาษอีกด้านที่ระบุชื่อผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง... นามสกุลของบิดาเธอเอง "คิดจะสืบเรื่องความตายของแม่ฉัน ถึงขนาดกล้าขโมยเปิดลิ้นชักลับของฉันเลยอย่างนั้นเหรอ ลัลดา" เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นจากความมืดมิดบริเวณมุมห้อง ทำให้หัวใจของลัลดาร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เอกสารในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมหนานุ่ม ร่างสูงใหญ่ของคณินก้าวออกมาจากเงาดำ แววตาของมาเฟียหนุ่มไม่ได้มีร่องรอยของความตกใจแม้แต่น้อย มีเพียงความเยียบเย็น ดิบเถื่อน และรisรอยยิ้มหยันที่มุมปากซึ่งพร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่งให้แหลกคามือ "ดา... ดาไม่ได้ตั้งใจจะ..." เสียงหวานสั่นพร่า ถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นหนังสือหรูหรา "ไม่ได้ตั้งใจ?" คณินทวนคำ น้ำเสียงของเขาเหี้ยมเกรียมจนน่ากลัว ร่างหนาย่างสามขุมเข้ามาประชิดราวกับเสือร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม ฝ่ามือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ออกแรงบีบจนกระดูกแทบแหลกคามือ "เธอรุกล้ำเข้ามาในเขตหวงห้าม รื้อค้นความอัปยศในอดีตที่ฉันพยายามฝังกลบ... คิดว่าฉันควรจะลงโทษผู้หญิงสารเลวที่บังAาญลองดีกับฉันยังไงดีล่ะ หืม?" "ปล่อยนะ! ถ้าคุณคณินเกลียดฉันนัก ทำไมไม่ปล่อยฉันไป!" ลัลดาเงยหน้าขึ้นสู้ ดวงตากลมโตเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้น แต่มันกลับยิ่งจุดไฟโทสะในตัวมาเฟียหนุ่มให้ลุกโชนขึ้นไปอีก "ปล่อยเหรอ? ฝันไปเถอะ!" คณินคำรามต่ำในลำคอ ก่อนจะกระชากร่างบางเข้าหาตัวจนแนบชิด แรงปะทะระหว่างความโกรธเกรี้ยวและความปรารถนาอันดิบเถื่อนระเบิดขึ้นในอากาศ ปากหนาร้อนผ่าวทาบทับลงมาอย่างไร้ความปราณี บดขยี้เรียวปากอิ่มของเธอด้วยรสจูบที่ทั้งดุดัน คลั่งไคล้ และเต็มไปด้วยความเจ็บปวดในอดีตที่กัดกินหัวใจเขามาเนิ่นนาน ลัลดาส่ายหน้าหนี พยายามทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดหรือจะสู้แรงมหาศาลของซาตานร้ายผู้นี้ได้ ปลายนิ้วแข็งแกร่งสอดเข้าใต้เส้นผมสลวย บังคับองคาพยพให้เธอรับรสจูบอันป่าเถื่อนนี้อย่างจำยอม ลมหายใจร้อนระอุผสานกลิ่นอายบุหรี่จางๆ และความดุดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้สติของหญิงสาวพร่าเลือน ความโกรธแค้นในอดีตของเขาถูกถ่ายทอดผ่านสัมผัสที่เว้าวอนและลงทัณฑ์ในคราวเดียวกัน ร่างบางถูกผลักล้มลงบนเตียงนอนกว้างอย่างไม่ทะนุถนอม คณินทาบทับลงมาดั่งภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดลาวาความร้อนรุ่มแผดเผา นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างอรชรภายใต้ชุดนอนเนื้อบางที่ยับยู่ยี่ด้วยสายตาหิวกระหาย มือหนากระชากเสื้อผ้าของเธอออกอย่างไร้ความปราณี เปิด "ในเมื่อเธออยากรู้นักว่าอดีตมันเจ็บปวดแค่ไหน... ฉันจะทำให้เธอจำไปจนวันตายเลยว่า การขุดคุ้ยเรื่องของฉัน มันต้องแลกมาด้วยร่างกายและวิญญาณของเธอ!" เสียงกระซิบพร่าเลือนข้างใบหูเต็มไปด้วยพิษสงที่สะกดให้ลัลดานิ่งงัน ความหอมหวานจากเนื้อนุ่มและแรงปรารถนาที่โหมกระหน่ำผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก รสสัมผัสอันเร่าร้อน ดิบเถื่อน และเต็มไปด้วยแรงขับเคลื่อนทางอารมณ์อันรุนแรง ทำให้ห้องนอนกว้างอบอวลไปด้วยความอึดอัดและลุ่มลึก เสียงครางประท้วงผสมเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังระงมท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่บทรักอันดุเดือดถูกขับเคลื่อนด้วยความแค้นและเสน่หาที่ไม่มีวันสิ้นสุด กระทั่งยามที่พายุอารมณ์สงบลง ร่างระหงนอนหอบสะท้านอยู่ใต้ร่างหนา ลัลดาน้ำตารินไหลด้วยความชอกช้ำระทม ขณะที่คณินซบใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อเนียน ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง เสียงฝีเท้าฝ่าความมืดของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องนอนใหญ่ พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังปึงปังและเสียงตะโกนเรียกจากภายนอกที่ทำให้คณินผุดลุกขึ้นด้วยแววตาอำมหิต... "เฮียครับ! แย่แล้ว... ภาคินส่งคนบุกเข้ามาล้อมคฤหาสน์ และมันกำลังขึ้นมาที่นี่เพื่อชิงตัวคุณลัลดาครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่าเดือดระอุและพลิกผันจนลืมหายใจแน่นอนค่ะ!