ระบบสุ่มไอเทมช่วยชีวิต

กลิ่นอับของไอน้ำมันเครื่องผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กเก่าๆ ลอยอบอวลอยู่ในโกดังร้างท่าเรือหมายเลข 7 นาฬิกาดิจิทัลบนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าผมกระพริบเตือนถอยหลัง สีแดงฉานของตัวเลขที่วิ่งลดลงจาก 00:10 นาที สร้างแรงกดดันมหาศาลจนทำให้เสียงลมหายใจของผมเองกลายเป็นสิ่งเดียวที่ดังชัดเจนในความเงียบงัน *[ติ๊ง! ตรวจพบการเข้าถึงระบบจากภายนอก: เป้าหมาย SSS กำลังออฟไลน์ แต่บุคคลปริศนา ‘ผู้สังเกตการณ์เบอร์ 0’ กำลังยืนรอคุณอยู่ที่พิกัดเป้าหมายในอีก 10 นาทีข้างหน้า]* เสียงแจ้งเตือนของระบบยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท รินทร์กระชับเสื้อแจ็คเก็ตกันหนาวสีเข้มเข้าหากัน สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบความมืดมิดของโกดังร้างที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องผ่านรอยแตกของหลังคาสังกะสี ในมือของเขามีสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าที่เชื่อมต่อกับฐานข้อมูลลับของกรมตำรวจ ซึ่งหน้าจอกำลังแสดงตำแหน่งจุดนัดพบที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร การก้าวเท้าแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ประสบการณ์อดีตนายตำรวจมือฉมังบอกเขาว่า นี่ไม่ใช่การนัดหมายธรรมดา แต่มันคือเกมเดิมพันด้วยชีวิต "คุณมาช้าไปสามวินาทีนะ รินทร์" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยดังขึ้นจากมุมมืดหลังกองตู้คอนเทนเนอร์เก่า ร่างระหงของสารวัตรเอยก้าวออกมาจากเงาสลัว แสงเงาตกกระทบใบหน้าคมเข้มที่มักจะนิ่งสนิทไร้อารมณ์ แต่แววตาคู่สวยในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและคำถามมากมายที่ยังไม่ได้รับคำตอบ รินทร์ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้แสดงอาการตกใจ เขาพ่นลมหายใจออกทางจมูกช้าๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผมต้องเคลียร์ร่องรอยด้านนอก เพื่อไม่ให้ใครตามเรามา... สารวัตรเองก็ดูเหมือนจะรีบร้อนไม่แพ้กันนี่ครับ ถึงได้มาถึงก่อนเวลาตั้งห้านาที" เอยปรายตามองเขาด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เธอสวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำสนิท กลมกลืนไปกับบรรยากาศรอบตัว มือเรียวบางข้างหนึ่งซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ สันนิษฐานได้ทันทีว่าเธอกำลังเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินทุกรูปแบบ "ฉันได้รับพัสดุนิรนาม" เอยเปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เธอหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเก่าคร่ำครึออกมาจากใต้เสื้อโค้ทแล้วโยนมันลงบนโต๊ะไม้ผุกร่อนตรงหน้า "ข้างในมีข้อมูลการตายของพ่อคุณ... และที่สำคัญที่สุด มันมีโค้ดลับที่ตรงกับระบบที่คุณกำลังใช้งานอยู่พอดี" รินทร์ขมวดคิ้วมุ่น หัวใจกระตุกวูบ ข้อมูลเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อเขาซึ่งเป็นอดีตนายตำรวจที่ถูกป้ายสีคดีทุจริต คือสิ่งที่เขาตามหามาตลอดชีวิต และมันถูกเก็บเป็นความลับสุดยอดระดับสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เขาก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะไม้ มือเอื้อมไปสัมผัสแฟ้มเอกสารนั้น แต่ทว่า— *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการดักฟังและคลื่นความถี่รบกวนจากระยะ 300 เมตร... แนะนำให้ใช้งานฟังก์ชันพิเศษทันที!]* เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวทำให้รินทร์ชะงักมือทันที เขากวาดสายตาคมกริบมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกที่แตกละเอียดของโกดัง ความรู้สึกอันตรายแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนัง "หมอบลง!" รินทร์ตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งตัวเข้าชาร์จสารวัตรเอยเต็มแรง ผลักร่างของเธอให้ล้มกลิ้งหลบหลังแนวตู้เหล็กหนา *ปัง! ปัง! ปัง!* เสียงกระสุนปืนเก็บเสียงดังแหวกอากาศทะลุผ่านผนังไม้อัดเข้ามา รูปร่างของรอยกระสุนเรียงเป็นแนวตรงบ่งบอกถึงความแม่นยำระดับมืออาชีพ แรงปะทะทำให้เศษฝุ่นและเศษปูนกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ เอยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างของเธอล้มทับลงไปกับพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบโดยมีรินทร์ใช้ร่างของตัวเองปกป้องไว้ แววตาที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงระคนสงสัย เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและสติที่เยือกเย็นท่ามกลางวิกฤตของชายหนุ่ม "คุณรู้ได้อย่างไร..." เอยกระซิบถามเสียงเบา ลมหายใจของเธอกระชั้นชิดเนื่องจากความตื่นตระหนก "สัญชาตญาณ... และเสียงเตือนจากระบบ" รินทร์ตอบสั้นๆ สายตาจดจ่ออยู่กับการคำนวณทิศทางของกระสุนในหัว "พวกมันไม่ได้มาคนเดียว และมีเป้าหมายที่จะเก็บเราทั้งคู่ก่อนที่จะเปิดแฟ้มนั้น" ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของรินทร์อีกครั้ง พร้อมกับข้อความเร่งด่วนที่ทำให้เขาต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ *[ติ๊ง! เงื่อนไขผ่าน: ปลดล็อกไอเทมพิเศษระดับตำนาน — "เข็มทิศร่องรอยวิญญาณ (Soul Tracker)"* *คุณสมบัติ: ช่วยให้ผู้ใช้สามารถมองเห็นรอยเท้า อุณหภูมิความร้อน และทิศทางการเคลื่อนไหวของเป้าหมายในรัศมี 1 Kilometer แม้จะอยู่ในที่มืดหรือถูกพรางตาด้วยเทคโนโลยีใดก็ตาม]* *ระยะเวลาใช้งาน: 180 วินาที]* รินทร์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาคิดในใจเพื่อกดรับไอเทมทันที พริบตาเดียว แสงสีทองเรืองรองก็ปรากฏขึ้นในดวงตาข้างขวาของเขา โลกภายนอกที่เคยมีเพียงความมืดมิดและฝุ่นควัน กลับแปรเปลี่ยนเป็นเส้นแสงสีฟ้าและสีแดงที่สลักลึกลงบนพื้นผิวคอนกรีต รอยเท้าของมือปืนที่ซ่อนตัวอยู่บนชั้นสองของโกดังฝั่งตรงข้ามปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน ราวกับภาพสามมิติที่ถูกวาดขึ้นด้วยเทคโนโลยีล้ำอนาคต รินทร์หันไปสบตากับสารวัตรเอยที่กำลังมองเขาด้วยความประหลาดใจระคนไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น เธอนิ่งงันไปชั่วขณะเมื่อเห็นประกายแสงประหลาดในดวงตาของเขา แต่ในฐานะตำรวจมืออาชีพ เธอกลับปรับสีหน้าให้กลับมาจริงจังได้ในเวลาอันรวดเร็ว "ฉันมีปืนพกสำรอง..." เอยเอ่ยเสียงกระซิบพร้อมกับหยิบอาวุธปืนพกขนาด 9 มม. ออกจากซองพกใต้เสื้อโค้ท ยื่นส่งให้รินทร์ด้วยความไว้วางใจ "ทางนั้นมีกี่คน?" "สามคน... คนแรกอยู่บนคานเหล็กด้านบน ขวาห่างไปยี่สิบเมตร คนที่สองกำลังอ้อมมาทางประตูด้านหลัง และตัวหัวหน้า... กำลังยืนมองเราจากช่องลมชั้นลอย" รินทร์ตอบฉะฉาน น้ำเสียงนิ่งสงบแต่ทรงพลังจนเอยอดทึ่งไม่ได้ สารวัตรสาวพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ เธอยกย่องความสามารถของชายหนุ่มคนนี้ในใจลึกๆ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการจับพลัดจับผลู ตอนนี้ได้หลอมรวมเป็นพันธมิตรที่พร้อมเอาชีวิตเข้าแลก "นับสามนะ..." รินทร์กระซิบข้างหูของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ ทำให้เอยรู้สึกใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ แต่มันไม่ใช่เวลามาหวั่นไหว "หนึ่ง... สอง... สาม!" รินทร์ดีดตัวลุกขึ้นพร้อมกับยกปืนขึ้นเล็งไปยังทิศทางที่เขามองเห็นเส้นแสงสีแดงของเป้าหมายผ่าน "เข็มทิศร่องรอยวิญญาณ" โดยไม่ต้องมองด้วยตาเปล่า นิ้วชี้เหนี่ยวไกออกไปอย่างไร้ความลังเล *ปัง!* กระสุนพุ่งทะลุความมืดตรงไปยังช่องลมชั้นลอย เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น พร้อมกับร่างของชายชุดดำคนหนึ่งร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น แต่ทว่า ในวินาทีที่รินทร์กำลังจะหันไปจัดการเป้าหมายคนที่สอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่คาดคิดก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยโทนเสียงที่ผิดปกติ— *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการแทรกแซงระบบจาก ‘ผู้สังเกตการณ์เบอร์ 0’... รหัสผ่านแฟ้มคดีของคุณถูกเปลี่ยน และเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าคุณ... ไม่ใช่มนุษย์!]* รินทร์ชะงักกึก มือที่ถือปืนสั่นเทาเล็กน้อย เขาก้มลงมองสารวัตรเอยที่อยู่ข้างกายอย่างช้าๆ รอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากของหญิงสาวถูกเผยออกมาในความมืด พร้อมกับดวงตาที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์! ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนาอันลึกล้ำนี้ไปด้วยกันนะครับ