พบพานท่ามกลางพายุ

คมดาบเล่มหนึ่งกรีดผ่านความมืดของค่ำคืนในค่ายทหารบูรพาด้วยเสียงแหลมคมบาดแก้วหู กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมผสานกับกลิ่นอายฝนที่กำลังตั้งเค้า ท่ามกลางความโกลาหลที่ราชโองการปลิดชีพเพิ่งถูกประกาศกร้าวออกมา เสิ่นจินหลิงยังคงยืนนิ่งสงดุจรูปสลักหยกขาว นางไม่แม้แต่จะชายตามองทหารองครักษ์ที่ถือป้ายอาญาสิทธิ์ซึ่งล้อมกรอบเข้ามา ทว่าสมาธิทั้งหมดกลับถูกดึงดูดด้วยเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่สะท้อนก้องมาจากกระโจมบัญชาการใหญ่ "ระวัง!" เสียงคำรามต่ำอย่างเกรี้ยวกราดดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะประดับลวดลายพยัคฆ์ทมิฬที่เซถอยออกมา ชินอ๋องเฟยหลง—บุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าไร้พ่ายและเป็นเสาหลักแห่งชายแดนตะวันออก บัดนี้กลับมีรอยกระบี่ลึกฉีกขาดที่หัวไหล่ขวา หยาดโลหิตสีชาดไหลซึมผ่านอาภรณ์สีเข้มหยดลงสู่พื้นดินแห้งผากทีละหยด เสียงลมหายใจของเขากระชั้นชิดแต่ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงประกายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวราตรีที่กวาดมองกลุ่มมือสังหารในชุดดำสนิทนับสิบชีวิตที่พุ่งทะยานลงมาจากหลังคา "ท่านอ๋อง!" จินหลิงอุทานเบาๆ ความเยือกเย็นที่นางเพียรสร้างมาตลอดพังทลายลงในเสี้ยววินาที มือเรียวบางที่เคยตวัดพู่กันวางแผนกลยุทธ์นับหมื่น สลัดแขนเสื้อกว้างออกอย่างไร้ความลังเล นางพุ่งกายเข้าไปขวางหน้าคมดาบที่พุ่งตรงมาหมายปลิดชีพเฟยหลงในจังหวะที่เขากำลังเสียหลัก ปลายศัสตราเฉียดผ่านแก้วเนียนนุ่มไปเพียงมิลลิเมตรเดียว ก่อให้เกิดรอยแผลบางๆ ที่ข้างแก้ม แต่นางไม่สนใจความเจ็บปวดแม้แต่น้อย นิ้วเรียวดีดเข็มเงินอาบยาชาสามเล่มออกไปด้วยความเร็วสูง ปักเข้าที่จุดชีพจรของมือสังหารระดับยอดฝีมือล้มฟาดพื้นไปทันทีอย่างไร้ซุ่มเสียง เฟยหลงหรี่ตาลงเล็กน้อย ความมืดมิดในแววตาของท่านอ๋องไหววูบชั่วขณะยามที่เหลือบมองสตรีผู้ยืนหยัดเคบเคียงข้างเขา แม้ในยามที่ฟ้าดินกำลังจะถล่มลงมา นางก็ยังเลือกที่จะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขา "เจ้าโง่... ใครใช้ให้เจ้ามารับหน้าแทนข้า?" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยลอดไรฟัน ขณะที่มือหนายื่นไปคว้าข้อแขนเรียวของนางแล้วดึงเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกแนบชิดกับเกราะเหล็กเย็นเยียบ "ถ้าหม่อมฉันไม่ทำ แล้วใครเล่าจะรักษาบัญชีแผ่นดินและ... รักษาชีวิตท่านให้อยู่ดูความพ่ายแพ้ของคนเบื้องบน?" จินหลิงสวนกลับเสียงเบาหวิว ดวงตากลมโตสบประสานกับนัยน์ตาคมดุของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นระรัวดั่งกลองศึก บรรยากาศรอบกายบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก ท่ามกลางเสียงฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมาเป็นเม็ดละอองหนาทึบ เหล่าทหารกล้าที่จงรักภักดีต่างเข้ามาโอบล้อมวงนอกเพื่อคุ้มกัน แต่มือสังหารระลอกที่สองกลับปรากฏกายขึ้นพร้อมธนูอาบยาพิษนับร้อยดอกที่เล็งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ "หลบหลังข้า" เฟยหลงสั่งเสียงกร้าว ดึงร่างบางให้หลบอยู่ด้านหลังอย่างมิดชิด แม้บาดแผลที่หัวไหล่จะเริ่มทำให้แขนขวาของเขาไร้เรี่ยวแรง แต่รัศมีความน่าเกรงขามดั่งพญามารกลับแผ่ขยายออกจนศัตรูไม่กล้าก้าวเข้ามาใกล้ "หม่อมฉันไม่เคยมีนิสัยหลบอยู่ข้างหลังใครเพค่ะ ท่านอ๋อง... ดูนั่นสิ" จินหลิงเอ่ยพลางใช้มือเรียวชี้ไปยังทิศทางของหอคอยสัญญาณ การเคลื่อนไหวของธงทหารราบไม่ได้เป็นไปตามระเบียบศึก แต่มันคือรหัสลับที่บ่งบอกว่ากองกำลังเสริมของฝ่ายราชสำนักได้แทรกซึมเข้ามาถึงค่ายชั้นในแล้ว นี่ไม่ใช่แค่การลอบสังหาร แต่มันคือแผนการกวาดล้างที่วางไว้อย่างแยบยลเพื่อบีบให้ชินอ๋องต้องกลายเป็นกบฏโดยสมบูรณ์! เฟยหลงก้มลงมองสตรีที่กล้าต่อกรกับฟ้าดินเคียงข้างเขา มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดุดันและพ,อใจอย่างที่สุด ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย สตรีในอ้อมกอดนี้กลับทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาเต้นแรงขึ้นมาได้อีกครั้ง "เช่นนั้น... เรามารusเกมนี้ด้วยกันจนถึงที่สุด เสิ่นจินหลิง" เขากระซิบชิดริมหูของนาง น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความหนักแน่นดั่งคำมั่นสัญญาชั่วนิรันดร์ ก่อนที่จินหลิงจะได้ทันเอ่ยคำใดตอบโต้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนก้องของรองแม่ทัพเฉินที่ฝ่าวงล้อมเข้ามา พร้อมกับถือพานรองรับสิ่งของบางอย่างที่ถูกคลุมด้วยผ้าแพรสีดำสนิท ท่าทางของเขาตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ "ท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่ยิ่งกว่าราชโองการปลดตำแหน่งพ่ะย่ะค่ะ..." รองแม่ทัพเฉินทรุดตัวลงคุกเข่า มือที่สั่นเทาค่อยๆ เปิดผ้าแพรสีดำออกเผยให้เห็น "ถ้วยชาหยกขาว" ที่มีคราบของเหลวสีดำส่งกลิ่นคาวคลุ้ง และ... ป้ายอาญาสิทธิ์ที่สลักตราหยกประจำพระองค์ของฮ่องเต้ ซึ่งจุ่มอยู่ในโลหิตสดๆ! เฟยหลงและจินหลิงก้มลงมองสิ่งของเบื้องหน้า ดวงตาของทั้งคู่หรี่แคบลงพร้อมกัน ความหนטาวเหน็บแล่นริ้วขึ้นมาจากฝ่าเท้าตรงดิ่งสู่ขั้วหัวใจ เมื่อตระหนักได้ว่าศัตรูไม่ได้ต้องการแค่ปลดพวกเขาออกจากอำนาจ แต่ต้องการให้พวกเขากลายเป็น "ศพไร้ชื่อ" ที่แม้แต่ความยุติธรรมก็ยังไม่มีวันเอื้อมถึง... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านพายุลูกนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ