พันธสัญญาฉบับใหม่

"คุณคิดว่าการเอาชีวิตมาแขวนไว้บนเส้นด้ายกับคนแปลกหน้า มันน่าสนุกขนาดนั้นเลยเหรอครับ คุณรินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทันทีที่ประตูห้องนิรภัยชั้นใต้ดินปิดสนิท คิรากรไม่ได้ขยับกายไปไหน ร่างสูงใหญ่ในสูทสั่งตัดสีดำสนิทonประทับนิ่งอยู่กับเก้าอี้หนังแท้ ดวงตาคมกริบราวกับสัตว์นักล่าในความมืดมองตรงมาที่หญิงสาว ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ทว่าแฝงไว้ด้วยประกายความท้าทายที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างน่าประหลาด รินรดาไม่สะดุ้งสะเทือน เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างท้าทาย แม้เม็ดเหงื่อกาฬจะผุดซึมอยู่ข้างขมับจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา การเจรจาต่อรองบนโต๊ะที่เดิมพันด้วยลมหายใจผ่านพ้นไปแล้ว แต่เกมใหม่กำลังเริ่มต้นขึ้นต่างหาก "แปลกหน้าที่ไหนล่ะครับ คุณคิรากร" รินรดาจงใจใช้น้ำเสียงล้อเลียนเล็กน้อย พลางเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีเพียงคั่นกลางระหว่างเธอกับมาเฟียหนุ่ม "เราเพิ่งร่วมกันคว่ำบาตรตระกูลวรโชติ และเกือบโดนกระสุนเจาะกะโหลกด้วยกันมาหยกๆ คนธรรมดาเขาไม่ทำเรื่องแบบนี้ร่วมกันหรอกนะครับ" คิรากรหรี่ตาลงเล็กน้อย กลิ่นอายอันตรายรอบตัวเขายิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นเมื่อหญิงสาวก้าวเข้ามาอยู่ในระยะประชิด ความกล้าหาญที่เกินตัวของเธอคือสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกทั้งรำคาญใจและ... สนใจ จนถอนสายตาไม่ขึ้น "นั่นเรียกว่าความซวยครับ ไม่ใช่ความสัมพันธ์" เขาตอบเสียงเรียบ แต่แววตาไหววับ "และผมไม่มีนโยบายพ่วงภาระห้อยท้ายไปไหนมาไหนด้วย โดยเฉพาะผู้หญิงที่ชอบรนหาที่ตายแบบคุณ" "ภาระเหรอครับ?" รินรดาหัวנסในลำคอเบาๆ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว "คนที่เพิ่งแกะรหัสลับเซิร์ฟเวอร์เพื่อช่วยชีวิตคุณเมื่อกี้ ถูกเรียกว่าภาระงั้นเหรอครับ คุณมาเฟียความจำเสื่อม" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ไดอะล็อกเชือดเฉือนลอยเคว้งอยู่ในบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยเคมีอันตราย คิรากรนิ่งอึ้งไปชั่ววินาที มุมปากหยักลึกกระตุกขึ้นนิดๆ อย่างไม่อาจควบคุม เขาไม่เคยเจอใครที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาได้นานขนาดนี้ แถมยังรู้ทันจุดอ่อนทุกอย่างเสียด้วย มือหนาเอื้อมไปหยิบเอกสารแฟ้มสีดำที่วางอยู่บนโต๊ะ เลื่อนมันไปตรงหน้าเธอ ช้าๆ และหนักแน่น "ถ้าอยากรู้นักว่าการเป็นคนของผมมันต่างจากการเป็น 'คนรู้จัก' ยังไง..." คิรากรโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เสียงกระซิบพร่าต่ำลอดผ่านไรฟัน ทรงพลังและกดดันจนหัวใจของรินรดาเต้นผิดจังหวะ "ก็เปิดมันดูสิครับ พันธสัญญาฉบับใหม่... ที่คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้ภายนอกเธอจะพยายามรักษามาดความมั่นใจไว้ให้ 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารัศมีคุกคามจากผู้ชายตรงหน้ากำลังทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกำลังสั่นคลอน นิ้วเรียวบางเอื้อมไปเปิดแฟ้มสีดำช้าๆ สายตากวาดมองข้อความบนกระดาษแผ่นนั้น มันไม่ใช่สัญญาธุรกิจ ไม่ใช่เอกสารกู้ยืมเงิน แต่มันคือ... สัญญาผูกขาดชีวิต ที่ระบุชัดเจนว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ทั้งเธอและเขาคือ 'คู่หู' ที่ต้องร่วมชะตากรรมเดียวกันในโลกมืด ไม่มีทางถอยหลังกลับ ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธคำสั่ง และที่สำคัญที่สุด... ห้ามมีความลับต่อกัน "คุณบ้าไปแล้วเหรอครับ?" รินรดาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกตะลึง "นี่มันไม่ใช่คู่หูแล้ว นี่มันคือการขายวิญญาณให้ซาตานชัดๆ!" "ซาตานตนนี้ให้ข้อเสนอที่คุณปฏิเสธไม่ได้หรอกครับ" คิรากรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาประชิดตัวเธออย่างไร้เสียง ช่องว่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนแทบไม่เหลืออากาศให้หายใจ รินรดาต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาเนื่องจากความต่างของส่วนสูง กลิ่นกายบุรุษผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ และความเยือกเย็นเฉพาะตัวโอบล้อมเธอไว้ทุกทิศทาง "ข้อมูลเกี่ยวกับพี่ชายของคุณ... และรายชื่อหนอนบ่อนไส้ในองค์กรที่ตามล่าคุณอยู่ มันอยู่ในมือผมทั้งหมดแล้ว" ระนาบหัวใจของรินรดากระตุกวาบ ชื่อพี่ชายที่หายตัวไปคือจุดอ่อนเดียวที่เธอเก็บซ่อนไว้ใต้เกราะเหล็กมาโดยตลอด การที่คิรากรหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเดิมพัน เท่ากับเขากุมชีวิตจิตใจของเธอไว้ในกำมืออย่างสมบูรณ์แบบ "คุณ... รู้เรื่องพี่ชายฉันได้ยังไง" น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าไปเล็กน้อย ความแข็งกร้าวเมื่อครู่หล่นหายไปแทนที่ด้วยความเปราะบางที่พยายามปิดบัง คิรากรไม่ตอบคำถาม เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนริมฝีปากอยู่ห่างจากใบหูของเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนเส้นขนลุกชัน ความดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มลึกอันตรายที่ชวนให้ใจสั่นสะท้าน "เพราะผมเช็คประวัติคนที่ผม 'สนใจ' ละเอียดทุกเม็ดครับ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับมนต์สะกด "เซ็นซะ... แล้วเรามาเริ่มเกมจริงกันครับ คุณรินรดา" รินรดานิ่งงัง ปลายนิ้วที่ถือปากกาหมึกซึมสั่นเทาเล็กน้อย สายตาคู่นั้นของเขาจริงจังและไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธ ทว่าในจังหวะที่ปลายปากกาจดลงบนกระดาษแผ่นนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นกะทันหันจากด้านนอกประตูนิรภัย ตามด้วยเสียงระเบิดตูมสนั่นที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งตึกจนเศษปูนร่วงกราว! ไฟฉุกเฉินสีแดงสลับขาวกะพริบวาบสาดส่องไปทั่วห้อง คิรากรขมวดคิ้วมุ่นในเสี้ยววินาที ร่างสูงดึงตัวรินรดาเข้าหาอ้อมอกกว้างอย่างรวดเร็วเพื่อกำบังแรงกระแทก ขณะที่ประตูเหล็กหนาตันค่อยๆ ถูกระเบิดพังทลายลงมาพร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามาพร้อมปืนกลจู่โจมเต็มอัตราศึก! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับ "ประตูมิติที่แปด" ในตอนนี้นะครับ