ความหึงหวงที่ไร้สิทธิ์

"นี่คือเอกสารที่ทางทนายความของคุณคณินส่งมาให้ครับ... การฟ้องร้องขออำนาจปกครองบุตร" เสียงของทนายความหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าพิมพ์มาดาแผ่วเบา แต่สำหรับเธอ มันเปรียบเสมือนเสียงฟ้าผ่ากลางใจในวันที่ท้องฟ้าดูเหมือนจะแจ่มใส พิมพ์มาดารับซองเอกสารสีน้ำตาลมาถือไว้ มือที่เคยแข็งแกร่งจากการต่อสู้กับโชคชะตาเริ่มสั่นระริก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นจนยากจะสะกดกลั้น "เขาคิดว่าเงินของเขาซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ สินะครับ... แม้กระทั่งความเป็นแม่คน" พิมพ์มาดาแค่นยิ้ม ดวงตาที่เคยอ่อนหวานบัดนี้วาวโรจน์ด้วยความเด็ดเดี่ยว ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด รถยุโรปคันหรูสีดำสนิทก็จอดเทียบฟุตบาทหน้าร้านกาแฟที่พิมพ์มาดานั่งอยู่ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบก้าวลงจากรถ คณินมองผ่านกระจกร้านเข้ามา เห็นภาพที่ทำให้เส้นเลือดในขมับเขาเต้นตุบๆ พิมพ์มาดากำลังนั่งอยู่กับชายแปลกหน้าที่ดูภูมิฐาน ทั้งคู่กำลังก้มลงอ่านเอกสารบางอย่างด้วยกันอย่างใกล้ชิด ความหึงหวงที่เขาสั่งห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึก กลับพุ่งพล่านราวกับลาวาที่ทะลักออกจากภูเขาไฟ คณินก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปในร้าน ผลักประตูจนเกิดเสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊งบาดหู เขาไม่ได้สนคำทักทายของพนักงาน เขาพุ่งตรงไปยังโต๊ะของพิมพ์มาดาทันที "สนุกกันพอหรือยังครับ" น้ำเสียงของคณินเย็นเยียบจนคนทั้งร้านหันมามอง "การหาผัวใหม่ให้ลูกของผม มันดูจะเป็นงานอดิเรกที่น่ารังเกียจไปหน่อยนะพิมพ์มาดา" พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นมองอดีตสามีด้วยสายตาที่ว่างเปล่า เธอไม่ได้ตกใจ ไม่ได้หวาดกลัว สิ่งที่เธอแสดงออกมามีเพียงความสมเพชอย่างปิดไม่มิด "คุณคณิน... กรุณาให้เกียรติสถานที่ด้วยค่ะ" เธอเน้นคำด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "และอีกอย่าง นี่คือเรื่องงาน ส่วนผู้ชายคนนี้คือที่ปรึกษาด้านกฎหมายของฉัน ไม่ใช่คนที่คุณจะมาเที่ยวปรักปรำด้วยความริษยาไร้สาระแบบนี้" "ริษยา?" คณินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ทนายหนุ่ม "กฎหมายงั้นเหรอ? สงสัยทนายยุคนี้จะรับงานพิเศษเป็นพี่เลี้ยงเด็กด้วยสินะ ถึงได้มานั่งคลอเคลียกันในที่สาธารณะแบบนี้" "คุณคณินครับ" ทนายความหนุ่มลุกขึ้นยืนเผชิญหน้า "กรุณารักษาคำพูดด้วยครับ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องฟ้องร้องคุณในข้อหาหมิ่นประมาท" คณินก้าวเข้าไปประชิดตัวทนายหนุ่ม แรงกดดันจากอำนาจมืดรอบตัวชายหนุ่มผู้ร่ำรวยทำให้อีกฝ่ายชะงักไปเล็กน้อย "แกกล้าขู่ฉันเหรอ? รู้ไหมว่าในเมืองนี้ กฎหมายที่ฉันถืออยู่มันทรงพลังกว่าคนพรรค์แกแค่ไหน" "หยุดเดี๋ยวนี้!" พิมพ์มาดาลุกขึ้นยืนขวางระหว่างทั้งสองคน "ถ้าคุณจะมาเพื่อหาเรื่องและใช้ความถ่อยเถื่อน คุณก็ออกไปซะ แต่ถ้าจะมาคุยเรื่องเอกสารพวกนี้... ฉันบอกไว้ตรงนี้เลยว่า ต่อให้คุณรวยล้นฟ้า หรือมีอิทธิพลแค่ไหน คุณก็ไม่มีวันพรากพีทไปจากฉันได้" คณินชะงักไปเมื่อได้ยินชื่อลูกชาย สันกรามของเขาขบกันแน่น ความหึงหวงที่ปะทุขึ้นในใจเริ่มเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดที่เขาไม่เคยอธิบายได้ เขาเหลือบมองไปที่กระเป๋าเอกสารของพิมพ์มาดา เห็นขอบเอกสารที่เขียนว่า *'หลักฐานความสัมพันธ์ของบิดา'* โผล่ออกมาเล็กน้อย ในวินาทีนั้นเอง เสียงเล็กๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางหน้าร้าน "แม่ครับ! พีทหิวน้ำแล้ว" เด็กชายพีรดนย์วัย 3 ขวบวิ่งเตาะแตะเข้ามาหาพิมพ์มาดา ดวงตากลมโตของเด็กน้อยสบเข้ากับดวงตาคมเข้มของคณินโดยบังเอิญ บรรยากาศในร้านเงียบกริบลงทันที คณินรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน หัวใจที่เคยเชื่อว่าตายด้านไปแล้วกลับกระตุกวูบอย่างรุนแรงเมื่อเห็นใบหน้าของเด็กชายที่ถอดแบบมาจากเขาเองอย่างกับพิมพ์เขียว คณินก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว มือของเขาสั่นระริกขณะจ้องมองดวงตาของเด็กน้อย พิมพ์มาดารีบดึงตัวลูกชายเข้ามากอดไว้แน่น ราวกับจะปกป้องจากปีศาจร้าย เธอสบตาคณินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคือง "พีทไม่ใช่เครื่องมือที่คุณจะมาใช้กดดันฉันได้... และถ้าคุณยังไม่หยุดคุกคามชีวิตเรา อย่าหาว่าฉันไม่เตือน" เธอกุมมือลูกชาย เตรียมจะเดินจากไป แต่ในจังหวะที่คณินกำลังจะคว้าแขนเธอไว้เพื่อจะถามความจริงเรื่องผลตรวจ DNA ที่เขาเพิ่งจะเริ่มสงสัยอย่างหนักว่าทำไมเอกสารชุดนั้นถึงดูมีน้ำหนักมากกว่าที่คิด ทนายความของพิมพ์มาดาก็หยิบเอกสารแผ่นหนึ่งออกมาจากแฟ้ม แล้ววางลงบนโต๊ะต่อหน้าคณิน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทิ่มแทงใจคนฟัง "คุณคณินครับ... นี่คือคำสั่งศาลฉบับล่าสุด ที่ระบุชัดเจนว่าคุณ 'ไม่มีสิทธิ์' แม้แต่จะเข้าใกล้เด็กคนนี้ในระยะ 10 เมตร จนกว่าผลตรวจความสัมพันธ์ทางสายเลือดจะเป็นที่ประจักษ์ และในเมื่อคุณมั่นใจนักว่าเขาเป็นลูก... ทำไมเราไม่ไปโรงพยาบาลเพื่อทำเรื่องพิสูจน์ให้มันจบๆ ไปวันนี้เลยล่ะครับ?" คณินมองเอกสารนั่นด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาพิมพ์มาดาที่หันหลังกลับมามองเขาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "ว่าไงครับคุณคณิน... กล้าพอที่จะรู้ความจริงไหม?" หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความเข้มข้นของชีวิตในบทนี้นะครับ ขอบพระคุณสำหรับการติดตามอ่านครับผม