การวางแผนตอบโต้

"ถ้าคุณคิดว่าการเงียบจะทำให้คนของอคินถอยกลับไปได้ คุณกำลังประเมินความกระหายของหมาป่าต่ำเกินไปค่ะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความกดดันดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในห้องทำงานส่วนตัวของคีรีน แสงไฟจากโคมระย้าสลัวขยับไหวไปตามแรงลมที่เล็ดลอดผ่านหน้าต่างที่ปิดไม่สนิท คีรีนยืนพิงขอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่ สายตาคมกริบราวกับใบมีดจ้องมองหญิงสาวที่ยืนตัวตรงอยู่เบื้องหน้า รินรดาไม่ได้ก้มหน้าหลบสายตาอย่างเช่นทุกครั้ง เธอกลับเงยหน้าสบตากับเขาด้วยความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความหวาดหวั่น รินรดาวางเอกสารชุดหนึ่งลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบพื้นไม้ดังชัดเจนในความเงียบ "ฉันไม่ได้นิ่งเฉยค่ะ คีรีน แต่ฉันกำลังเลือกเวลาที่จะฝังพวกมันลงไปในหลุมที่ตัวเองขุดไว้ต่างหาก อคินคิดว่าฉันคือหมากตัวที่เขาควบคุมได้ แต่เขาลืมไปว่าหมากที่ยอมถูกกิน อาจจะเป็นระเบิดเวลาที่ทำลายกระดานของเขาได้ทั้งกระดาน" คีรีนขยับตัวเข้าใกล้จนรินรดาได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทร์เจือจางจากกายแกร่ง มือหนาเอื้อมมาเชยคางมนขึ้นอย่างถือสิทธิ์ บังคับให้เธอต้องรับสัมผัสจากเขา "คุณกำลังเล่นกับไฟ และไฟมักจะเผาไหม้คนที่เข้าใกล้มันก่อนเสมอ คุณแน่ใจแล้วเหรอที่จะแลกความปลอดภัยที่ผมหยิบยื่นให้ กับการเดินเข้าไปในกับดักของมัน" "ความปลอดภัยที่คุณให้... มันก็คือกรงขังในคราบของความรักไม่ใช่หรือคะ?" รินรดาถามสวนทันควัน นัยน์ตาสีเข้มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะพวงแก้ม "ฉันยอมแลกอิสรภาพเพื่อครอบครัวมามากพอแล้ว ตอนนี้ฉันต้องการอิสรภาพในการทวงคืนสิ่งที่อคินพรากไปจากฉัน ถ้าคุณอยากจะครอบครองตัวฉัน คุณก็ต้องยอมรับในส่วนที่ฉันเป็นนักสู้ด้วย ไม่ใช่แค่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่วางประดับอยู่บนหิ้ง" คีรีนหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความพึงพอใจและอันตรายในคราวเดียว เขาปล่อยมือจากคางเธอแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะ ก่อนจะกดเปิดสวิตช์หน้าจอโปรเจกเตอร์ แผนผังการเงินและรายชื่อผู้ถือหุ้นในบริษัทของอคินปรากฏขึ้นบนผนังห้อง "งั้นเรามาเริ่ม 'ทำความสะอาด' บ้านของศัตรูกันเถอะ" คีรีนกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตให้เธอ "ข้อมูลชุดนี้อคินพยายามซ่อนไว้ในเซิร์ฟเวอร์ลับที่สวิตเซอร์แลนด์ ถ้าคุณเจาะเข้าไปได้ รอยร้าวในอาณาจักรของมันจะปรากฏออกมาให้เห็นชัดขึ้น ผมจะดึงความสนใจของมันไว้ที่งานประมูลการกุศลในคืนวันพรุ่งนี้ ส่วนคุณ... คือคนที่จะเปิดโปงความฉ้อโกงทั้งหมด" รินรดารับแท็บเล็ตมาถือไว้ ความเย็นของเครื่องโลหะซึมผ่านปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่เกมธุรกิจ แต่มันคือการตัดสินใจที่ไม่มีวันหวนกลับ "ถ้าเราทำสำเร็จ อคินจะสูญเสียทุกอย่าง แต่เราก็จะเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของมันทันทีนะคะ" "นั่นคือเหตุผลที่ผมจะอยู่ข้างคุณเสมอ รินรดา" คีรีนก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเธอ มือหนาวางทับบนมือของเธอที่ถือแท็บเล็ตไว้ "เราจะไม่สู้แยกกันอีกต่อไป แต่เราจะกลายเป็นศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดที่มันเคยเจอมา คุณกล้าที่จะเดินไปกับผมในเส้นทางที่เต็มไปด้วยหยดเลือดนี้ไหม?" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก ความหวาดกลัวที่เคยเกาะกินหัวใจค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกเปลี่ยนเป็นแรงขับเคลื่อน เธอพยักหน้าช้าๆ "กล้าค่ะ... เพราะถ้าต้องตาย การตายในฐานะคนที่ได้สู้เพื่อตัวเอง ย่อมดีกว่าการตายในฐานะสมบัติของใครบางคน" ในขณะที่ทั้งสองกำลังจดจ้องอยู่กับแผนการที่วางไว้ เสียงเคาะประตูห้องอย่างแรงจนบานประตูแทบหลุดออกมาจากวงกบก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความตึงเครียดของคนทั้งคู่ บอดี้การ์ดคนสนิทของคีรีนก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเผือด เขารีบก้มหัวรายงานด้วยเสียงที่สั่นพร่า "นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่ที่คฤหาสน์ตระกูลศิรินทร์ธาดา คนของอคินไม่ได้แค่ขู่ แต่มันกำลังบุกเผาทำลายหลักฐานทั้งหมดที่นั่น และที่สำคัญ... น้องชายของรินรดาถูกลักพาตัวไปตั้งแต่สิบนาทีที่แล้วครับ!" ร่างของรินรดาชาวาบราวกับถูกกระชากวิญญาณ แท็บเล็ตในมือร่วงหล่นลงบนพื้นพรม คีรีนคว้าปืนพกขึ้นมาจากลิ้นชักอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยเพลิงโทสะที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เขามองหน้าหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่อก่อนจะกระชากเสียงสั่งการ "รินรดา อย่าเพิ่งสติแตก! ถ้าอยากช่วยน้องชายคุณคืนมา ต้องรีบตัดสินใจเดี๋ยวนี้ ว่าคุณจะเลือกตามคำสั่งผม หรือจะวิ่งออกไปตายเพราะความใจร้อนแบบที่มันต้องการ!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านมรสุมชีวิตของรินรดาไปกับมิดไนท์คิสนะคะ