ข้อกำหนดที่ไม่เป็นธรรม

"วางสายเสียเถอะรินรดา... อย่าเสียเวลาฟังคำลวงจากคนที่กำลังขุดหลุมฝังศพให้เธอด้วยมือตัวเองเลย" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงาน คีรีนไม่ได้ขยับตัวจากเก้าอี้หนังตัวใหญ่ที่หันหลังให้เธอ แต่รัศมีกดดันที่แผ่ออกมากลับทำให้รินรดารู้สึกเหมือนอากาศในห้องกำลังเบาบางลง เธอวางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวหนาด้วยมือที่สั่นเทา คำเตือนของอคินยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท มันเป็นคำเตือนที่น่าสะพรึงกลัว แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่ากลับนั่งอยู่ตรงหน้าเธอในขณะนี้ "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่ คีรีน?" รินรดาเอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอพยายามบังคับให้ราบเรียบที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก คีรีนค่อยๆ หมุนเก้าอี้กลับมา ใบหน้าคมคายภายใต้แสงสลัวดูไร้อารมณ์ ทว่าดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับวาวโรจน์ดั่งสัตว์ป่าที่กำลังจ้องเหยื่อ เขาผลักเอกสารชุดหนึ่งมาตรงหน้าเธอ มันคือแฟ้มสีดำสนิทที่ดูเย็นเยียบเพียงแค่สัมผัส "อ่านดูสิ ในฐานะที่เธอเป็นคนฉลาด รินรดา... เธอคงเข้าใจดีว่าทำไมฉันถึงยอมยื่นมือเข้าไปช่วยบริษัทของพ่อเธอในวินาทีสุดท้ายที่ธนาคารกำลังจะอายัดทรัพย์สินทั้งหมด" รินรดาหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดอ่าน หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ยิ่งกวาดสายตาอ่านเงื่อนไขแต่ละข้อ ลมหายใจของเธอก็ยิ่งติดขัด สัญญาฉบับนี้ไม่ใช่การกู้ยืมเงินธรรมดา แต่มันคือสัญญา 'พันธะกุหลาบสีเพลิง' ที่มีเงื่อนไขผูกมัดชีวิตเธอไว้อย่างเบ็ดเสร็จ ข้อแรก... เธอต้องย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์วรโชติเมธีในฐานะ 'เลขาส่วนตัว' ตลอด 24 ชั่วโมง ข้อที่สอง... เธอห้ามติดต่อกับอคิน หรือบุคคลภายนอกโดยไม่ได้รับอนุญาต และข้อสุดท้ายที่ทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบ... *‘รินรดา ศิรินทร์ธาดา ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธคำสั่งใดๆ ของคีรีน วรโชติเมธี ไม่ว่าคำสั่งนั้นจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว ตราบเท่าที่หนี้สินก้อนมหาศาลของตระกูลเธอยังไม่ถูกชำระจนครบถ้วน’* "นี่มันไม่ใช่สัญญาจ้างงาน... นี่มันสัญญาค้าทาสชัดๆ" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความเดือดดาล ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยหยาดน้ำใสที่พยายามกักเก็บไว้ คีรีนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกำยำในชุดสูทสั่งตัดก้าวเข้ามาใกล้เธอช้าๆ จนรินรดาต้องถอยหลังไปพิงกับชั้นวางหนังสือ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาห้อมล้อมเธอไว้ ทำให้เธอยิ่งรู้สึกถึงความพ่ายแพ้ "ค้าทาสอย่างนั้นหรือ?" เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน "ถ้าฉันต้องการให้เธอเป็นทาส ฉันคงไม่ต้องเสียเวลาให้เธอเซ็นสัญญาหรอกรินรดา ฉันแค่ขยับนิ้ว บริษัทของพ่อเธอก็จะกลายเป็นเพียงเศษกระดาษในตลาดหลักทรัพย์ไปตั้งนานแล้ว" "แล้วทำไม..." "เพราะฉันชอบการ 'ทรมาน' ที่มีแบบแผนมากกว่า" นิ้วเรียวยาวของเขาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอสบตากับเขา "เธออยากรู้นักไม่ใช่หรือว่าทำไมอคินถึงเตือนเธอ? นั่นเพราะเขารู้ดีว่าถ้าเธอหลุดมือฉันไป เขาจะไม่มีวันได้ขย้ำผลประโยชน์ที่ฉันถือครองอยู่... เธอเป็นเบี้ยที่สำคัญที่สุดในกระดานนี้ รินรดา จงจำไว้ให้ดีว่าต่อจากนี้ เธอไม่ได้เป็นของครอบครัวเธออีกต่อไป แต่เธอเป็นของฉัน" รินรดาเม้มปากแน่น ความโกรธแค้นผสมปนเปกับความหวาดหวั่น เธออยากจะตะโกนด่าทอเขา แต่ภาพใบหน้าของผู้เป็นพ่อที่ล้มป่วยหนักและภาระหนี้สินที่ถาโถมเข้ามากลับดึงสติเธอไว้ เธอไม่มีทางเลือกอื่นเลยจริงๆ "ถ้าฉันยอมเซ็น... พ่อของฉันจะปลอดภัยใช่ไหม?" เธอถามเสียงสั่น คีรีนกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา เขาคว้าปากกาหมึกซึมราคาสูงวางลงบนโต๊ะ "เซ็นสิ แล้วเธอจะได้คำตอบที่เธอต้องการ" รินรดาหยิบปากกาขึ้นมา มือของเธอสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรู้ดีว่าการตวัดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นนี้ คือการก้าวเข้าสู่กรงขังที่มองไม่เห็น แต่ทันทีที่ปลายปากกาแตะลงบนหน้ากระดาษ เสียงประตูกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของใครบางคนที่คีรีนไม่คาดคิด "ปล่อยมือจากเธอเดี๋ยวนี้ คีรีน!" ร่างสูงโปร่งของอคินก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด มือของเขาถือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูมีน้ำหนักราวกับเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญบางอย่าง คีรีนหรี่ตาลง มองผู้บุกรุกด้วยความเย็นชาที่เปลี่ยนเป็นความอันตรายในพริบตา "อคิน... แกคงอยากรู้นักสินะว่านรกมีจริงหรือเปล่า ถึงได้กล้าก้าวเข้ามาหาฉันถึงในนี้" อคินไม่สนใจคำขู่ เขามองรินรดาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายแฝง "ริน... อย่าเซ็น! ของที่อยู่ในแฟ้มพวกนั้นมันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด คีรีนไม่ได้กำลังช่วยพ่อเธอ แต่มันคือคนที่จัดฉากให้พ่อเธอต้องล้มละลายตั้งแต่แรก!" รินรดาชะงักปากกาค้างไว้กลางอากาศ เธอมองหน้าอคินสลับกับคีรีนที่บัดนี้แววตาเปลี่ยนเป็นมืดดำดุจขุมนรก ก่อนที่คีรีนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเยือกเย็นยิ่งกว่าความตาย "อคิน... แกมันก็แค่คนโง่ที่ทำลายโอกาสของตัวเอง" คีรีนหันมามองรินรดาที่กำลังตัวแข็งทื่อ "รินรดา เธออยากรู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ขโมยเงินจากบริษัทพ่อเธอไปเมื่อสามปีก่อน?" เขาหยิบรีโมทขึ้นมากดบางอย่าง จอภาพขนาดใหญ่บนผนังห้องทำงานสว่างขึ้น ปรากฏภาพกล้องวงจรปิดในห้องบัญชีของบริษัทศิรินทร์ธาดา... ภาพที่เผยให้เห็นใบหน้าของผู้กระทำผิดชัดเจน จนรินรดาถึงกับหน้าถอดสีเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ในจอคือใคร! มิดไนท์คิสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นระทึกไปกับรินรดานะคะ