รอยร้าวในสัญญา

“อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเธอเลย รินรดา… เพราะต่อให้เธอพยายามมากแค่ไหน เธอก็ไม่มีวันเป็นเงาของ 'แพรวพรรณ' ได้หรอก” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กร้าวไปด้วยความเย็นชาของคีรีนนั้น ราวกับคมมีดที่กรีดลงบนความรู้สึกที่เปราะบางที่สุดของรินรดา หญิงสาวชะงักมือที่กำลังจัดแจกันดอกกุหลาบสีเพลิงบนโต๊ะทำงานของเขา กลิ่นหอมของดอกไม้ที่เคยดูอ่อนหวานในยามเช้า บัดนี้กลับดูจางหายไปจนเหลือเพียงความรู้สึกหดหู่ที่เกาะกินหัวใจ รินรดาไม่หันไปมองร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เธอสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่ม ความเงียบในห้องทำงานชั้นบนสุดของตึกวรโชติเมธีดูจะอึดอัดขึ้นกว่าทุกวัน เสียงนาฬิกาเรือนหรูบนผนังที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลายเป็นเสียงที่ตอกย้ำความผิดพลาดของเธอ... ผิดพลาดที่เผลอไผลหวังว่าความใกล้ชิดในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา จะทำให้เขามองเห็นเธอเป็นเพียงแค่ 'รินรดา' ไม่ใช่แค่ตัวแทนของใครที่เขายังฝังใจ “คุณคีรีนพูดจบแล้วใช่ไหมคะ?” รินรดาเอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอสั่นเครือแต่ยังคงความราบเรียบไว้ได้เป็นอย่างดี เธอค่อยๆ หันไปเผชิญหน้ากับดวงตาคมกริบที่จ้องเขม็งมา คีรีนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาร่างของเขาบดบังแสงไฟในห้องจนดูน่าเกรงขาม เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอช้าๆ ทุกย่างก้าวที่เขาเดินเข้ามาเปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่รัดรึงเธอไว้กับสัญญานรกฉบับนั้น “ฉันแค่เตือนให้เธอรู้ที่ต่ำที่สูงเอาไว้” เขาหยัดยิ้มที่มุมปาก ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง “อย่าได้เผลอคิดว่าความเอาใจใส่เล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันมอบให้ จะทำให้เธอข้ามเส้นไปอยู่ในฐานะเดียวกับคนที่ฉันรักได้” รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ดวงตากลมโตของเธอวาวโรจน์ด้วยความเจ็บปวดที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าว “ฐานะเดียวกับคนที่คุณรักงั้นหรือคะ? คนที่ทรยศคุณจนคุณแทบจะกลายเป็นคนไร้หัวใจน่ะหรือ? ถ้าคุณยังอาลัยอาวรณ์เธอขนาดนั้น ทำไมไม่ไปขุดเธอขึ้นมาจากความทรงจำอันเน่าเฟะนั่นแล้วเลิกทรมานฉันเสียทีล่ะคะ!” “รินรดา!” คีรีนตวาดลั่น มือหนาคว้าเข้าที่ต้นแขนของเธออย่างแรงจนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด “เธอไม่มีสิทธิ์แตะต้องเรื่องของแพรวพรรณ!” “ทำไมจะไม่มีสิทธิ์คะ! ในเมื่อตอนนี้คนที่ต้องรับกรรมจากความแค้นของคุณคือฉัน! คนที่ต้องมานั่งฟังคำถากถางของคุณทุกเช้าค่ำคือฉัน! คุณมันก็แค่คนขี้ขลาดที่จมปลักอยู่กับอดีต ไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้ากับความจริงว่าคนที่คุณรักมากที่สุดนั่นแหละ ที่หักหลังคุณอย่างเจ็บแสบที่สุด!” คำพูดของรินรดาเปรียบเสมือนการสาดน้ำมันเข้ากองเพลิง คีรีนกระชากตัวเธอเข้ามาจนอกแทบจะแนบชิดกัน ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาปะทะเข้ากับใบหน้าของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่เจ้าตัวพยายามกลั้นเอาไว้ “งั้นฉันจะแสดงให้ดูว่าคนอย่างฉัน 'รัก' หรือ 'เกลียด' อย่างไหนมันถึงใจกว่ากัน” เขาก้มลงมาประทับจูบที่ร้อนแรงและเต็มไปด้วยความโกรธแค้น มันไม่ใช่จูบที่เต็มไปด้วยความรัก แต่มันคือการลงทัณฑ์ รินรดาพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการพันธนาการ ทว่ายิ่งเธอขัดขืน เขายิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาหนักหน่วงขึ้น ราวกับต้องการจะลบเลือนตัวตนของเธอให้หายไปจากพื้นที่ตรงนี้ให้สิ้นซาก แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความรุนแรงกำลังจะพุ่งถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นอย่างเสียมารยาท พร้อมกับการเปิดพรวดเข้ามาของชายคนหนึ่งที่คีรีนคุ้นเคยดี “ขอโทษทีที่ขัดจังหวะความสุขของคุณนะคีรีน แต่ดูเหมือนว่าคุณจะลืมไปว่า... รินรดาไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวที่ต้องการตัว” อคินก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้ายียวน ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังคีรีนที่ยังคงโอบกอดรินรดาไว้แน่นด้วยสายตาที่เย้ยหยัน คีรีนหยุดการกระทำลงทันที ก่อนจะค่อยๆ ผละออกจากรินรดาที่ยืนหอบหายใจรวยรินด้วยใบหน้าแดงก่ำ คีรีนหันไปมองผู้มาใหม่ด้วยสายตาดุจพยัคฆ์ร้าย “แกเข้ามาที่นี่ได้ยังไงอคิน ใครอนุญาตให้แกขึ้นมาบนนี้!” อคินหัวเราะร่วนก่อนจะวางซองเอกสารลงบนโต๊ะทำงาน “คำถามควรเป็นว่า... คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าผู้หญิงคนนี้อยู่กับคุณด้วยความเต็มใจ? หรือว่าจริงๆ แล้ว... รินรดาเขาก็แค่รอเวลาที่จะหนีไปกับคนที่เขาไม่ได้เกลียดอย่างฉัน?” คีรีนหันขวับกลับมามองรินรดา สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและริษยาทำให้อากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นทันที รินรดามองอคินด้วยความตกใจ เธอไม่เคยรู้จักหรือติดต่อกับผู้ชายคนนี้มาก่อน แต่นัยน์ตาที่อ่านไม่ออกของอคินนั้นกลับส่งสัญญาณบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกถึงภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามา “รินรดา... บอกฉันมาสิว่าสิ่งที่มันพูดเป็นความจริงไหม?” เสียงของคีรีนทุ้มต่ำและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม ก่อนที่หญิงสาวจะได้เอ่ยปากปฏิเสธ อคินก็เปิดซองเอกสารนั้นออก แล้วหย่อนรูปถ่ายใบหนึ่งลงบนโต๊ะ ภาพที่ทำให้คีรีนหยุดชะงักไปชั่วขณะ และทำให้หัวใจของรินรดาแทบจะหยุดเต้น... เพราะในภาพนั้น คือภาพของเธอในอ้อมกอดของอคิน ในสถานที่ที่เธอจำได้แม่นว่าเธอไม่เคยไปเยือนมาก่อนเลยในชีวิต “หลักฐานคามือขนาดนี้... คุณยังจะไว้ใจ 'ของเล่น' ชิ้นนี้อีกเหรอ คีรีน?” มิดไนท์คิสหวังว่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเปิดเผยจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบหยุดหายใจนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ