ความลับที่รินรดาค้นพบ

“ถ้าเธอคิดจะค้นหาความจริงในห้องทำงานของฉัน รินรดา... เธอควรรู้ว่ามีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายในความมืดดังขึ้นจากมุมห้อง รินรดาสะดุ้งสุดตัว มือที่กำลังถือแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มสั่นเทาจนแทบทำหล่นลงพื้น เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงกรอบประตูเงามืด คีรีนในชุดเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมคอออกสองเม็ดดูดุดันและทรงอำนาจกว่าครั้งไหนๆ ดวงตาคมกริบคู่นั้นดั่งเหยี่ยวที่จ้องมองเหยื่อด้วยความสมเพชปนความโกรธเกรี้ยว “ฉัน... ฉันแค่มาหาหนังสืออ่านค่ะ” รินรดาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาจากอก คีรีนก้าวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ทุกจังหวะเสียงรองเท้าหนังที่กระทบพื้นหินอ่อนเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่หายนะ เขาหยุดลงตรงหน้าเธอ กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ประจำตัวของเขาโอบล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก เขาก้มลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ข้างใบหู “หนังสือ? บนโต๊ะทำงานของฉันที่เต็มไปด้วยเอกสารลับทางธุรกิจเนี่ยนะ? เธอเริ่มจะโกหกได้ไม่เนียนเท่าไหร่แล้วนะรินรดา” เขาคว้าแฟ้มในมือเธอไปวางไว้บนโต๊ะอย่างแรง ก่อนจะกักขังเธอไว้ระหว่างแขนแกร่งทั้งสองข้างที่ยันกับขอบโต๊ะ รินรดาหลับตาลงแน่น พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย แต่ทว่า... วินาทีที่เขากระชากแฟ้มนั้นเปิดออก แสงสว่างจากโคมไฟโต๊ะทำงานกลับเปิดเผยสิ่งที่เธอเพิ่งจะได้เห็นก่อนที่เขาจะเข้ามา มันไม่ใช่บันทึกการซื้อขายอาวุธ หรือรายชื่อบริษัทที่จะต้องถูกทำลาย แต่มันคือ ‘สัญญาประกันภัยและโฉนดที่ดิน’ ที่คีรีนแอบส่งไปช่วยบริษัทของครอบครัวเธอเมื่อสามเดือนก่อน... ช่วงเวลาเดียวกับที่เขาบอกว่าเขาจะทำให้ตระกูลศิรินทร์ธาดาพินาศย่อยยับ “นี่มันอะไรกันคะคีรีน...” รินรดาเผลอหลุดปากออกมา ดวงตากลมโตสั่นระริกเมื่อมองหน้าชายหนุ่มที่เธอกล่าวหาว่าใจดำมาตลอด “ทำไมคุณถึงเป็นคนจ่ายหนี้ก้อนนั้นให้พ่อ ทั้งที่ต่อหน้าคุณบอกว่าคุณคือคนที่อยู่เบื้องหลังความล่มสลายนี้?” คีรีนชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าคมสันที่เคยเรียบเฉยกลับฉายแวววูบไหวเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะถูกกลบด้วยความเย็นชาตามสัญชาตญาณ เขาแค่นหัวเราะในลำคอ แต่ในดวงตานั้นกลับไม่มีร่องรอยของความขบขัน “บางครั้งการจะทำลายใครสักคนให้ถึงที่สุด เราก็ต้องซื้อเขามาไว้ในกำมือเพื่อรอเวลาที่เหมาะสมจะขยี้มันทิ้งต่างหากล่ะ” เขาตอบคำถามด้วยเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น แต่ทว่ามือหนากลับเอื้อมมาเชยคางเธอขึ้นให้สบตากัน สายตาของเขามีร่องรอยของความเจ็บปวดบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้ความหยิ่งทะนง “เธอมันโง่รินรดา... ความอยากรู้อยากเห็นของเธอ กำลังจะทำให้เธอต้องชดใช้ในแบบที่เธอคาดไม่ถึง” รินรดาไม่ได้ถอยหนี เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเข้มคู่นั้น พยายามมองหาสิ่งที่เขากำลังปิดบัง “คุณไม่ได้ต้องการทำลายครอบครัวฉัน... คุณแค่ใช้มันเป็นเกราะกำบัง เพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าคุณก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่แอบช่วยเหลือคนรักเก่าของศัตรูอย่างฉัน!” “หุบปาก!” คีรีนตวาดก้องก่อนจะคว้าต้นคอเธอเข้ามาจูบอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่ความรัก แต่คือความทรมานที่เขาพยายามยัดเยียดให้เธอ เพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผย มือของเขาบีบไหล่เธอแน่นราวกับจะหักให้แตกสลาย รินรดารู้สึกถึงรสขมปร่าของหยาดน้ำตาที่ไหลปนไปกับสัมผัสที่ร้อนแรงของเขา ท่ามกลางความสับสนและความดุดัน เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นอย่างรุนแรง ตามมาด้วยเสียงของอคินที่ดังทะลุเข้ามา “คีรีน! ฉันรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ อย่าคิดว่าการแอบโอนเงินเข้าบัญชีบริษัทศิรินทร์ธาดาจะเป็นความลับได้ตลอดไป ถ้าหุ้นส่วนรู้ว่าเธอกำลังทรยศต่อผลประโยชน์ขององค์กรเพื่อผู้หญิงคนเดียว... ชีวิตเธอและผู้หญิงคนนั้นในห้อง จะไม่มีที่ให้ยืนอีกต่อไป!” คีรีนผละออกจากรินรดาทันที ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันตาเห็น เขาหันไปคว้าปืนกระบอกเล็กที่ซ่อนอยู่ในลิ้นชัก ก่อนจะหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “เข้าไปในตู้ลับนั้นซะรินรดา... ไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไร ห้ามออกมาจนกว่าฉันจะกลับมา” คีรีนกดสวิตช์ลับข้างผนัง แผงหนังสือค่อยๆ เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นห้องนิรภัยขนาดเล็กข้างใน ก่อนที่เขาจะผลักเธอเข้าไปอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่เขากำลังจะปิดประตูห้องนิรภัย เสียงปืนนัดแรกก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องทำงานของเขา ร่างของคีรีนเซไปเล็กน้อยก่อนจะหันมาสบตากับเธอเป็นครั้งสุดท้าย สายตาที่เต็มไปด้วยความอาวรณ์ที่เขาพยายามปิดบังมาตลอดชีวิตได้เปิดเผยออกมาในวินาทีที่เขากำลังเผชิญหน้ากับความตาย ประตูตู้ลับปิดสนิทลง รินรดาถูกขังอยู่ในความมืดมิดพร้อมกับความลับที่เพิ่งค้นพบว่า ชายที่เธอกล่าวหาว่าร้ายกาจที่สุด กลับเป็นคนที่ยอมแลกทุกอย่าง... แม้กระทั่งชีวิตของเขาเอง... เพื่อรักษาเธอเอาไว้ มิดไนท์คิสหวังว่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเปิดเผยจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบหยุดหายใจนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ