เกมการเมืองที่อันตราย

“ถ้าคุณคิดว่าการดึงหุ้นกลุ่มอสังหาฯ ของผมลงในตลาดหลักทรัพย์ได้ จะทำให้ผมสั่นคลอนล่ะก็... คุณคงอ่านเกมผมผิดไปถนัดเลยนะ อคิน” คีรีน วรโชติเมธี เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนบรรยากาศภายในห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกระฟ้าดูหนักอึ้งขึ้นถนัดตา เขาไม่ได้มองหน้าคู่สนทนาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่กลับจดจ่ออยู่กับการหมุนปากกาในมือเบาๆ นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวพยัคฆ์ซ่อนความเย็นเยียบเอาไว้ลึกสุดหยั่ง อคินกระตุกยิ้มที่มุมปาก มือหนาประสานกันบนโต๊ะไม้ราคาแพง เขาสวมสูทสีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต แต่ไม่อาจปิดบังความโอหังในดวงตาได้ “ในตลาดหุ้นน่ะ ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกครับคีรีน โดยเฉพาะเมื่อข่าวลือเรื่องโครงการที่ไซปรัสเริ่มรั่วไหลออกมา... หุ้นที่กำลังดิ่งลงน่ะ มันไม่ได้แค่ดึงบริษัทคุณลงเหว แต่มันกำลังดึงความเชื่อมั่นที่เหลืออยู่น้อยนิดของบรรดาหุ้นส่วนคุณไปด้วย” “ข่าวลือ?” คีรีนเลิกคิ้วข้างหนึ่ง ก่อนจะวางปากกาลงบนโต๊ะด้วยเสียงดัง ‘แกร๊ก’ ที่ฟังดูเยือกเย็น “งั้นคุณก็คงเป็นคนที่จ่ายเงินซื้อข่าวพวกนั้นเองกับมือสินะ” รินรดาซึ่งนั่งอยู่มุมห้องในฐานะเลขาส่วนตัวรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูงของชายหนุ่ม เธอไม่ได้รับอนุญาตให้พูด แต่สายตาที่เขาส่งผ่านมาเพียงแวบเดียวนั้น เธอก็เข้าใจดีว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไร รินรดาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจออย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมข้อมูลสำรองตามคำสั่งลับที่ตกลงกันไว้ก่อนเข้าห้องประชุม “ผมไม่ได้จ่ายเงินซื้อข่าว” อคินโน้มตัวไปข้างหน้า เสียงของเขาต่ำลงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ “ผมแค่ช่วยให้ความจริงมันปรากฏเร็วขึ้นเท่านั้น และถ้าผมเป็นคุณ ผมคงไม่มานั่งเล่นเกมประสาทที่นี่หรอกครับ แต่จะรีบไปดู ‘กุหลาบ’ ที่คุณหวงนักหวงหนา เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้ เธออาจจะกำลังถูกใครบางคนขโมยไปจากกระถางที่ขังเธอไว้แล้ว” แววตาของคีรีนเปลี่ยนไปทันที ความเย็นชาที่เคยมีกลับกลายเป็นไอสังหารที่พุ่งพล่านออกมาจนรินรดาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ถึงกับต้องกลั้นหายใจ เธอรู้ดีว่าอคินหมายถึงอะไร เขาจงใจกวนน้ำให้ขุ่น เพื่อทำลายความนิ่งสงบที่คีรีนสร้างขึ้น “ริน ออกไปก่อน” คีรีนสั่งเสียงแข็ง “แต่คีรีนคะ...” “ฉันบอกให้ออกไป!” รินรดาสะดุ้ง แต่เธอก็ยอมลุกขึ้นก้าวเดินออกจากห้องประชุมนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว เธอรู้ดีว่าอคินไม่ได้พูดเล่น การที่ศัตรูหมายเลขหนึ่งกล้าบุกมาถึงถิ่นโดยไม่มีแผนการใหญ่รองรับนั้นเป็นไปไม่ได้ หลังจากปิดประตูบานใหญ่ลง รินรดาก็ไม่ได้เดินไปที่ลิฟต์ตามที่ควรจะเป็น เธอเลือกที่จะยืนหลบมุมอยู่ที่โถงทางเดิน มือของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นบุคคลที่ไม่ควรจะมาปรากฏตัวที่นี่… หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่เธอกคุ้นตาคนหนึ่งกำลังยืนรออยู่หน้าลิฟต์วีไอพี เธอคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘ศรินทร์’ คนรักเก่าที่คีรีนเคยประกาศว่าทิ้งเขาไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน ทว่าวันนี้ผู้หญิงคนนั้นกลับดูมีอำนาจและมาพร้อมกับชายชุดดำสองคนที่ดูเหมือนจะไม่ได้มาจากฝั่งคีรีน รินรดาหลบวูบหลังกำแพง ความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หน้าอกแล่นปราดขึ้นมา เธอพยายามบอกตัวเองว่ามันคือนิยายที่เต็มไปด้วยเกมการเมืองที่สกปรก แต่ลึกๆ แล้ว เธอกลับรู้สึกถึง ‘พันธะ’ บางอย่างที่รัดรึงเธอไว้กับคีรีนมากกว่าแค่เรื่องงาน เสียงประตูห้องประชุมเปิดออก อคินเดินออกมาด้วยสีหน้าผู้ชนะ เขาสวนกับศรินทร์ที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา ทั้งสองสบตากันเพียงชั่วครู่ก่อนที่รอยยิ้มเย้ยหยันจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของศรินทร์ “ไปจัดการเรื่องบริษัทให้เสร็จล่ะ อคิน... ส่วนเรื่องคีรีน ให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง” เสียงของศรินทร์หวานหูแต่แฝงด้วยยาพิษ รินรดารีบยกมือถือขึ้นมาเพื่อจะส่งข้อความแจ้งคีรีน แต่ทว่ามือที่กำลังสั่นเทานั้นกลับหยุดชะงัก เมื่อมีกระบอกปืนเย็นเฉียบจ่อเข้ามาที่เอวของเธอจากด้านหลัง “อย่าแม้แต่จะคิดทำอะไรที่โง่เขลาเลยนะคะ คุณรินรดา” เสียงกระซิบที่คุ้นเคยจากบอดี้การ์ดคนสนิทของคีรีนที่เธอนึกว่าไว้ใจได้ที่สุดดังขึ้น “วันนี้ไม่มีใครปกป้องคุณได้หรอก แม้แต่เจ้านายของคุณเอง” วินาทีที่หัวใจของรินรดาหล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม ประตูห้องประชุมเบื้องหน้าก็เปิดกว้างออกพร้อมกับร่างของคีรีนที่ก้าวออกมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่เมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับศรินทร์ที่ยืนรออยู่ตรงหน้า ความนิ่งงันนั้นก็พังทลายลง “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะคะ... คีรีน” ศรินทร์ยิ้มกว้าง ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ชายหนุ่มที่เธอกุมความลับอันเจ็บปวดเอาไว้ “ฉันกลับมาคราวนี้ เพื่อจะทวงทุกอย่างที่เป็นของฉัน... รวมถึงผู้หญิงคนนี้ด้วย” ศรินทร์หันมาจ้องหน้าเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเกลียดชัง ก่อนที่เธอจะหยิบภาพถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วโยนมันลงบนพื้นแทบเท้าคีรีน ในภาพนั้นคือรินรดาที่กำลังยืนคู่กับอคินในวันวาน... ภาพที่ถูกตัดต่อขึ้นมาอย่างแนบเนียนจนดูสมจริงราวกับว่าเธอกับเขากำลังสมรู้ร่วมคิดกันหักหลังเขาอยู่จริงๆ คีรีนก้มลงมองภาพนั้น สายตาของเขาสั่นไหวเพียงชั่ววูบ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองรินรดาที่กำลังถูกปืนจ่ออยู่ ด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาว่าเขากำลังเชื่อในสิ่งที่เห็น... หรือกำลังเตรียมจะทำลายใครกันแน่! มิดไนท์คิสหวังว่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเปิดเผยจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบหยุดหายใจนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ