ดันเจี้ยนแห่งแรก

"หุบปากเสียถ้าไม่อยากตายที่นี่... เสียงนั่นไม่ได้มาจากการสวดอ้อนวอนของมอนสเตอร์ แต่มันคือการเรียกเรโซแนนซ์ของธาตุผ่านผนังถ้ำ!" ลินกระชากเสียงต่ำพลางคว้าข้อมือไคให้หมอบราบลงกับพื้นหินชื้นแฉะ บรรยากาศภายในถ้ำอับชื้นที่ควรจะเงียบสงัดกลับสั่นสะเทือนด้วยเสียงก้องกังวานประหลาด ราวกับมีใครบางคนกำลังเคาะรหัสมอสลงบนโครงสร้างทางธรณีวิทยาของดันเจี้ยนแห่งนี้ ไคไม่ได้ตื่นตระหนกตามสัญชาตญาณ เขาเพ่งมองผ่านหน้าต่างสถานะ [Architect’s Vision] ที่เขาสร้างขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าหม่น ข้อมูลเวกเตอร์และเส้นแรงพลังงานนับพันสายพุ่งผ่านม่านตา "ลิน... ดูนี่สิ โครงสร้างผนังถ้ำนี้ไม่ใช่หินธรรมชาติ แต่มันคือ 'รอยต่อ' ของโค้ดที่ถูกฝังไว้ใต้เลเยอร์หิน แรงสั่นสะเทือนนั่นไม่ใช่เสียง... มันคือคำสั่งเปิดใช้งานระบบป้องกันอัตโนมัติ" "สถาปนิกอย่างคุณเก่งเรื่องมองเห็นจุดอ่อนของโครงสร้างเสมอ แต่นี่ไม่ใช่เวลามาวิเคราะห์ลายแทงนะคะ" ลินหยัดกายขึ้น นัยน์ตาสีม่วงอ่อนของเธอวาวโรจน์ขณะที่ไม้เท้าในมือเริ่มเรืองแสง "ถ้าเราไม่เปลี่ยนที่นี่ให้เป็นฐานปฏิบัติการก่อนที่ 'ผู้สร้าง' จะมาถึง เราสองคนจะถูกบดละเอียดด้วยการรีเซ็ตระบบ" ไคกัดฟันกรอด เขาลุกขึ้นพร้อมกับปลดปล่อยทักษะ [Blueprinting] ทันที ปลายมือของเขาสัมผัสที่ผนังถ้ำ ส่งกระแสมานาเข้าแทรกซึมไปตามรอยแตกของหินที่ลินเพิ่งทำลายทิ้งไป "ถ้ามันอยากให้เราถวายร่างกาล... งั้นเราก็ต้องสร้างพื้นที่ที่มันเข้าถึงไม่ได้แทน ลิน รบกวนสร้างเกราะกำบังเสียงด้วยเวทเขตแดนระดับสูงที ส่วนเรื่องโครงสร้างค้ำยัน... ปล่อยให้เป็นหน้าที่สถาปนิกเองค่ะ" การทำงานเริ่มต้นขึ้นด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ ลินร่ายมนตร์วาดวงเวทสีเงินบนอากาศ พื้นที่โดยรอบเริ่มถูกตัดขาดจากเสียงกระซิบปริศนาภายนอก ในขณะที่ไคทำงานราวกับคนคลั่ง เขาใช้ทักษะ [Material Manipulation] ปรับแต่งหินงอกหินย้อยให้กลายเป็นเสาค้ำยันเวทมนตร์ ป้อมปราการชั่วคราวถูกเนรมิตขึ้นจากซากถ้ำผุๆ ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที "อย่าลืมวางผังการระบายอากาศมานาด้วยล่ะ ถ้าสะสมมากเกินไปเดี๋ยวระบบตรวจจับจะล็อกเป้าเราก่อน" ลินเอ่ยเตือนขณะที่เธอยืนพิงผนังที่เริ่มมั่นคงขึ้น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายบนหน้าผากเนียนละเอียด ไคหันไปมองเธอ แววตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อยท่ามกลางความตึงเครียด "ผมวางระบบสะท้อนมานาไว้ที่ชั้นหินหุ้มด้านนอกแล้วครับ หากใครพยายามแทรกซึมเข้ามา มันจะส่งข้อมูลหลอกว่าที่นี่มีแค่กองขยะดิจิทัลไร้ค่า... ไม่ต้องห่วง ลิน คุณจะไม่เป็นอะไร" คำพูดนั้นทำให้ลินนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอหันหน้าหนีเพื่อซ่อนรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก "ปากหวานนักนะคะ... หวังว่าจะเก่งเหมือนปากที่พูดนะ" ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนที่เคยแผ่วเบากลับรุนแรงขึ้นจนหินบนเพดานถ้ำถล่มลงมา หน้าจอสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้าของทั้งคู่พร้อมกันจนแสงสว่างวาบไปทั่วบริเวณที่พรางไว้ **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกโดยหน่วยงาน 'ผู้เฝ้าประตูแห่งความว่างเปล่า']** **[ระดับภัยคุกคาม: SSS]** **[เวลาที่เหลืออยู่ก่อนการกวาดล้าง: 00:02:59]** ไคและลินสบตากัน ความเงียบเข้าปกคลุมป้อมปราการที่เพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ ไม่ใช่เพราะพวกเขาหวาดกลัว แต่เพราะเบื้องหลังประตูศิลาที่ปิดตายสนิท... เสียงฝีเท้าหนักอึ้งนับพันกำลังย่ำเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงกระซิบที่คุ้นเคย *"ผู้สร้างที่แท้จริง... ได้เปิดประตูต้อนรับพวกเจ้าแล้ว..."* เสียงนั่นไม่ได้มาจากหน้าประตู แต่มันดังขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้าของไคโดยตรง! พื้นหินที่พวกเขาเพิ่งเสริมความแข็งแกร่งกำลังแยกออกเป็นร่องลึก และสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องล่างนั้นไม่ใช่รากฐานของถ้ำ แต่มันคือ... ใบหน้าขนาดมหึมาของบอสลับที่กำลังลืมตาขึ้นจ้องมองพวกเขา! ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่ร่วมเดินทางไปกับไคและลินในตอนนี้นะคะ ขอให้มีความสุขกับการผจญภัยค่ะ!