รอยร้าวในกลุ่มพันธมิตร

“ถ้าคิดจะหักหลังกรณ์ล่ะก็... อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายในวงการนี้อีกต่อไป” เสียงของธรดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่มืดสลัว กลิ่นซิการ์ราคาแพงอบอวลจนน่าคลื่นไส้ ตรงหน้าเขามีชายวัยกลางคนในชุดสูทพนักงานระดับสูงของบริษัทกรณ์นั่งตัวสั่นเทา ธรไม่ได้สนใจความกลัวนั้นเลยสักนิด เขาวางปึกเอกสารลับชุดหนึ่งลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก แสงไฟสลัวจากโคมไฟโต๊ะทำงานส่องกระทบใบหน้าเย็นชาที่เต็มไปด้วยเลศนัยของเขา “ผมรู้ว่าคุณเข้าถึงระบบบัญชีโครงการล่าสุดของลลิลได้” ธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยคมมีด “และผมก็รู้ด้วยว่าคุณกำลังเดือดร้อนเรื่องหนี้พนัน... เรามาตกลงกันดีๆ ดีกว่าไหมครับ?” พนักงานคนนั้นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับ เขาพยักหน้าช้าๆ อย่างจำยอม ในหัวของธรเวลานี้มีเพียงภาพของลลิลที่ยืนหยัดอย่างมั่นคงข้างกายกรณ์ มันเป็นภาพที่บาดตาจนเขาอยากจะขยี้ให้แตกคามือ ที่ห้องทำงานชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง กรณ์กำลังกวาดสายตามองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงผลความคืบหน้าของโครงการ ‘Heritage Modern’ ที่ลลิลเป็นสถาปนิกหลัก เขารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างในระบบถ่ายโอนเอกสาร แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่มันก็เล็ดลอดสายตาเหยี่ยวของเขาไปไม่ได้ “มีหนอนบ่อนไส้... หรือว่าคนในอยากจะลองดีกันนะ” กรณ์พึมพำ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเต็มไปด้วยความกดดัน ลลิลเดินเข้ามาในห้องพร้อมกาแฟสองแก้ว เธอสังเกตเห็นคิ้วที่ขมวดมุ่นของคนรัก จึงวางแก้วลงแล้ววางมือลงบนไหล่กว้างของเขาเบาๆ “มีอะไรหรือเปล่าคะ? ดูเครียดเชียว” กรณ์หันมาสบตาเธอ แววตาที่เคยเย็นชาต่อโลกภายนอกกลับอ่อนแสงลงทันทีเมื่อเป็นเธอ “มีคนพยายามเจาะระบบเอกสารโปรเจกต์ของคุณ ลลิล... ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องผลงานของคุณเด็ดขาด” ลลิลยิ้มบางๆ เธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่จะต้องหลบหลังใคร “ถ้าพวกเขาอยากลอง ก็ปล่อยให้ลองค่ะ ถ้าเขาอยากเล่นเกมสกปรก เราก็แค่ต้องใช้วิธีที่สะอาดและเด็ดขาดกว่าจัดการ... คนพวกนั้นต้องเรียนรู้ว่าการหาผลประโยชน์จากความพยายามของคนอื่น มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน” กรณ์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทออกมาวางบนโต๊ะ “บัตรใบนี้อยู่ในมือคุณแล้ว ลลิล... ไม่ว่าใครหน้าไหนที่ขวางทางคุณ หรือใครก็ตามที่คิดจะทรยศ โปรเจกต์นี้ต้องสมบูรณ์แบบที่สุด ถ้าต้องทุ่มเงินมหาศาลเพื่อกว้านซื้อหุ้นหรือปิดปากพวกสวะพวกนั้น ก็ทำได้เลย” ลลิลหยิบบัตรนั้นขึ้นมา แววตามุ่งมั่นของเธอฉายประกายแห่งความเหนือกว่า “ขอบคุณค่ะกรณ์... แต่ฉันไม่ได้ต้องการแค่เงิน ฉันต้องการเห็นพวกเขาสิ้นฤทธิ์ด้วยฝีมือของฉันเอง” ในขณะเดียวกัน ที่ชั้นล่างของอาคาร ธรกำลังมองดูข้อมูลที่พนักงานคนนั้นนำมาให้ มันคือรายละเอียดการแก้ไขแบบแปลนที่ลลิลทำไว้เป็นความลับ เขาแสยะยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ “ลลิล... เธอพลาดแล้ว ครั้งนี้แหละที่ชื่อเสียงของเธอจะพังพินาศในพริบตาเดียว” เขาสั่งการลูกน้องให้ส่งข้อมูลนี้ให้กับสื่อมวลชนและกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ในช่วงเช้าวันพรุ่งนี้ เขาจินตนาการถึงภาพลลิลที่ถูกตราหน้าว่าลอกเลียนแบบผลงาน หรือทำผิดกฎหมายการก่อสร้างจนต้องสูญเสียใบอนุญาตสถาปนิกไปตลอดกาล ทว่า... ในวินาทีที่เขากำลังจะกดยืนยันการส่งข้อมูล มือถือของเขากลับมีสายเรียกเข้าจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก เมื่อเขากดรับ เสียงปลายสายกลับทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้น “คุณธรคะ... ฉันหวังว่าเอกสารที่คุณถืออยู่ในมือน่ะ มันจะเป็นของจริงนะคะ เพราะสิ่งที่ฉันส่งให้คุณผ่านอีเมลเมื่อกี้นี้ มันคือหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับของคุณที่พัวพันกับคดีฟอกเงินเมื่อสามปีก่อน” เสียงของลลิลนิ่งสนิทและเย็นเยียบ ธรหน้าซีดเผือดทันที ก่อนที่ประตูกระจกห้องทำงานของเขาจะถูกพังลงด้วยฝีมือของทีมรักษาความปลอดภัยชุดดำที่กรณ์ส่งมา ชายในชุดสูทก้าวเข้ามาพร้อมไอแพดในมือ “คุณธรครับ... ท่านประธานบอกว่า ของเล่นของคุณน่ะมันเก่าไปหน่อย” ทนายความของกรณ์ก้าวเข้ามาพร้อมหมายจับที่ประทับตราอนุมัติเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเสียจนธรตั้งตัวไม่ติด เขาถูกกดให้นั่งคุกเข่าลงกับพื้นในขณะที่หลักฐานความชั่วร้ายทั้งหมดถูกฉายขึ้นบนจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางบริษัท ท่ามกลางสายตาของพนักงานทุกคนที่ต่างพากันฮือฮาด้วยความตกตะลึง! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของลลิลและกรณ์มาถึงตอนนี้นะคะ เค้กวานิลลาจะเสิร์ฟความสะใจให้ทุกคนในตอนถัดไปอย่างจุใจแน่นอนค่ะ