จิบชาแลกวิญญาณ

กลิ่นอายจางๆ ของกำยานหมื่นลี้ลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า เจือด้วยกลิ่นอายอันเย็นเยียบของอำนาจที่แผ่ออกมาจากพระสนมจ้าวหนิง นางจงใจทอดกายพิงพนักเก้าอี้ลายมังกรจำหลักด้วยท่าทีเกียจคร้าน ทว่าดวงตากลับคมกริบดุจใบมีดซ่อนในแพรไหม กวาดมองหลินเฟยหรานตั้งแต่ปลายเส้นผมจดปลายรองเท้าปักลายดอกโบตั๋นด้วยสายตาเหยียดหยาม "คุณหนูรองหลินช่างกล้าหาญยิ่งนัก... กล้าก้าวเข้ามาเหยียบตำหนักบูรพาโดยไร้ซึ่งหมายเชิญ" น้ำเสียงนั้นหวานราวน้ำผึ้งอาบยาพิษ แต่ทุกคำที่เอื้อnออกมาราวกับเข็มพิษที่ถูกพ่นออกทีละเล่ม พระสนมจ้าวหนิงยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ นางหมุนกำไลหยกมันแพะบนข้อมือขาวผ่องเล่นอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังมองดูแมวตัวน้อยที่เดินเข้าสู่กรงของพยัคฆ์ด้วยความสมัครใจ หลินเฟยหรานมิได้สะดุ้งสะเทือน ร่างระหงในชุดอาภรณ์สีม่วงเข้มปักลายหงส์เพลิงยังคงยืนตรงสง่างาม ใบหน้างดงามราบเรียบดุจผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นพรพรหมใดๆ นางแย้มรอยยิ้มบางเบาที่ไปไม่ถึงดวงตา ก่อนจะย่อกายคารวะด้วยกิริยาที่งดงามไร้ที่ติ งดงามจนแม้แต่สนมเอกผู้เรืองอำนาจยังต้องแอบขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความริษยา "หม่อมฉันเพียงแต่นึกเป็นห่วงพระวรกายของพระสนม ที่ช่วงนี้ดูคล้ายจะโรยราลงไปถนัดตา จึงถือวิสาสะนำ 'โอสถบำรุง' ล้ำค่ามาถวาย... หวังว่าจะช่วยแบ่งเบาพระราชภาระของพระองค์ได้บ้างเพคะ" คำพูดของหลินเฟยหรานเยือกเย็นและมั่นคง สายตาสองคู่ประสานกันกลางอากาศราวกับประกายไฟที่กระทบกับเหล็กกล้า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ภาพความทรงจำอันเจ็บปวดในชาติก่อน—วันที่นางถูกบังคับให้ดื่มยาพิษจนกระอักเลือดตายในตำหนักเย็น—ก็ย้อนกลับมาฉายชัดในห้วงนึก ทว่ามันมิได้ทำให้นางอ่อนแอลง กลับหลอมรวมสติปัญญาและเพลิงแค้นให้กลายเป็นคมดาบที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มอันอ่อนหวาน ฉีจวินเหยียนที่ประทับเงียบอยู่หลังฉากกั้นลายมังกรทอง ทอดพระเนตรมองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านรอยแยกของผ้าแพรโปร่ง แววตาของท่านอ๋องผู้เยือกเย็นปรากฏประกายคลื่นอารมณ์ระลอกหนึ่ง ความพึงพอใจและความลุ่มหลงระคนกันอยู่ในนั้น *'สตรีของเปิ่นหวางช่างหาญกล้าและงดงามถึงเพียงนี้... เจ้ากำลังจะเล่นเกมอันใดกันแน่นะ เฟยหราน'* พระสนมจ้าวหนิงแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ นางโบกมือไล่นางกำนัลรอบกายให้ออกไปให้พ้นระยะ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องมองหลินเฟยหรานเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "โอสถบำรุงจากตระกูลหลินรึ? เกรงว่ามันจะเป็นยาปลิดวิญญาณเสียมากกว่ากระมังคุณหนูรอง... เจ้าคิดว่าการตบตาข้าด้วยรอยยิ้มจอมปลอมเช่นนี้ จะช่วยให้เจ้าพ้นผิดจากเรื่องในงานเลี้ยงวันก่อนได้งั้นหรือ? อย่าลืมว่าบิดาของเจ้ายังต้องพึ่งพาอำนาจตระกูลจ้าวของข้าในการค้ำจุนเก้าอี้เสนาบดี!" "อำนาจที่ได้มาด้วยการเหยียบย่ำผู้อื่น... จะยั่งยืนสัก100ปีกันเชียวหรือเพคะ พระสนม" หลินเฟยหรานสวนกลับทันควัน น้ำเสียงแม้จะนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนลึกลงไปถึงขั้วหัวใจ นางก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะน้ำชาอีกหนึ่งก้าว กลิ่นหอมจางๆ จากตัวนางปะทะเข้ากับจมูกของพระสนมจ้าวหนิง "หม่อมฉันมาในวันนี้ มิได้มาเพื่อขอความเมตตา... แต่มาเพื่อ 'ทวงคืน' สิ่งที่ควรจะเป็นของหม่อมฉันต่างหาก" บรรยากาศภายในตำหนักพลจึงเย็นยะเยือกขึ้นมาทันตาเห็น แสงเทียนวับแวมสาดส่องเงาร่างของทั้งสองทาบทับลงบนพื้นหินอ่อน ราวกับเกมหมากรุกที่กำลังเดินมาถึงตากลืนไม่เข้าคายไม่ออก พระสนมจ้าวหนิงหน้าถอดสีไปวูบหนึ่งด้วยความตกใจในความอצอาจของเด็กสาวผู้นี้ นางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะงัดความโกรธ ก่อนจะคว้ากาชาหยกสีมรกตที่ตั้งอยู่ตรงกลางโต๊ะขึ้นมาเทใส่ถ้วยด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย "ดี... ดีมาก! ในเมื่อเจ้าอยากรนหาที่นัก ข้าก็จะสงเคราะห์ให้..." พระสนมจ้าวหนิงแค่นยิ้มเหี้ยมเกรียม เลื่อนถ้วยชาใบนั้นไปตรงหน้าหลินเฟยหราน "หากเจ้ามีความกล้าจริง จงดื่มชาถ้วยนี้ต่อหน้าข้าเสีย หากรอดชีวิตไปได้ ข้าจะยอมรับฟังคำขอของเจ้า... แต่ถ้าไม่..." หลินเฟยหรานก้มลงมองถ้วยชาสีมรกตที่มีไอพิษจางๆ ลอยคละคลุ้ง นางมิได้ลังเลแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวดั่งหยกขาวเอื้อมไปสัมผัสกับผิวดินเผาอันเย็นเยียบของถ้วยชา ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ นางเงยหน้าขึ้นสบตาพระสนมจ้าวหนิง พร้อมกับแย้มยิ้มอย่างงดงามเย้ายวนดั่งบุปผาอัคคีที่กำลังผลิบานท่ามกลางกองเพลิง ทว่า ในวินาทีที่ปลายนิ้วของนางกำลังจะยกถ้วยชาขึ้นจรดริมฝีปากนั้นเอง— *ปัง!* ประตูไม้สักทองสลักลายวิจิตรของตำหนักถูกถีบกระเด็นหลุดจากวงกบด้วยพลังภายในอันมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักแน่นทรงอำนาจดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นทองของท่านอ๋องฉีจวินเหยียนที่ก้าวเข้ามาอย่างเยือกเย็น รังสีสังหารแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งห้องจนทุกคนต้องสะท้านเฮือก ฉีจวินเหยียนกวาดสายตาคมกราบดุจพญาเหยี่ยวมาที่พระสนมจ้าวหนิง ก่อนจะหยุดนิ่งที่ร่างของหลินเฟยหราน พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่บาดลึกถึงวิญญาณ "ใครหน้าไหน... ที่บังอาจให้ 'ชายา' ของเปิ่นหวางเป็นคนยกชา?" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงเวลาแห่งการชิงไหวชิงพริบนี้ไปกับ "หงส์เพลิงหวนคืน" นะคะ