กุนซือในเงามืด

เสียงกระเบื้องเคลือบสีชาดกระทบลงบนโต๊ะไม้จันทน์หอมดัง *กริ๊ก* เบาๆ ท่ามกลางความเงียบงันในห้องหนังสือลับของจวนอ๋อง "เสนาบดีหลี่ช่างกล้าหาญยิ่งนัก... กล้าใช้ตรายางลับของกรมสมุฏฎากรแอบออกตราประทับอนุมัติงบประมาณกองทัพพายัพให้แก่กองกำลังส่วนตัวขององค์ชายสามถึงสามแสนตำลึงทอง โดยอ้างว่าเป็นเสบียงบรรเทาทุกข์อุทกภัย" หลินเฟยหรานเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนางราบเรียบดั่งผิวน้ำในบึงลึกยไร้ระลอกคลื่น ทว่าแววตากลับทอประกายคมกริบดั่งใบมีดซ่อนในแพรไหม นางอยู่ในชุดอาภรณ์สีนวลปักลายหงส์เพลิงดิ้นเงิน ชายเสื้อยาวลากพื้นทอดตัวอย่างสง่างามยามก้าวเดิน นิ้วเรียวดั่งลำหยกกำลังพลิกดูบัญชีลับเล่มหนาที่เพิ่งถูกส่งมาถึงมือเมื่อยามสาม ฉีจวินเหยียน ซึ่งประทับอยู่เบื้องหลังโต๊ะยาว ทำเพียงปรายตามองเอกสารเหล่านั้นด้วยหางตา ความเย็นชาแผ่ซ่านออกจากร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำปักลายมฆาคมทอง บุรุษผู้กุมอำนาจกองทัพเหนือหาได้ใส่ใจความอวดดีของขุนนางเฒ่าผู้นั้นไม่ สิ่งเดียวที่ดึงดูดสายตาคมกราบของเขากลับเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของสตรีตรงหน้า "คนใกล้ตาย มักดิ้นรนเฮือกสุดท้ายน่าขันเช่นนี้เสมอ" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ยามราตรีเอ่ยลอดริมฝีปากหยักลึก "เจ้าคิดจะจัดการอย่างไรกับสุนัขรับใช้ที่กำลังหิวโซตัวนี้เล่า, เฟยหรานของข้า" หลินเฟยหรานไม่ตอบทันที นางวางบัญชีเล่มนั้นลง ก่อนจะยกถ้วยชาอู๋หลงขึ้นจิบช้าๆ เพื่อซึมซับรสชาติขมปร่าที่ปลายลิ้น ดั่งเช่นรสชาติแห่งการแก้แค้นที่นางเคี่ยวกรำมาตลอดหลายปีในชาติภพนี้ สายตาของนางทอดมองออกไปนอกหน้าต่างบานแกะสลักที่สะท้อนเงาจันทร์เสี้ยวสีเงินยวง "สุนัขที่กินเนื้อนาย มักมีจุดจบไม่สวยงามอยู่แล้วค่ะ... แต่ถ้าเราฆ่ามันตอนนี้ เกรงว่าเสนาบดีหลี่คงกลายเป็นเพียงแพะรับบาปตัวเล็กๆ ที่ถูกโยนทิ้งเพื่อปกป้ององค์ชายสามและพระสนมจ้าวหนิงเสียเปล่าๆ" นางหันกลับมาสบตาคมกริบของท่านอ๋อง รอยยิ้มเย้ายวนแต่ทว่าแฝงไอสังหารปรากฏขึ้นบนดวงหน้าละมุน "พวกเราไม่ต้องการแค่ให้มันบาดเจ็บ... แต่เราต้องการตัดแขนตัดขาขององค์ชายสามออกทีละข้าง จนกว่าเขาจะตระหนักได้ว่า บนกระดานหมากนี้ เขาเป็นเพียงเบี้ยที่ไร้ค่า" แผนการถูกร้อยเรียงขึ้นในหัวของอดีตฮองเฮาผู้เคยถูกทรยศอย่างเลือดเย็น นางรู้ดีว่าขุนนางฝ่ายกบฏกลุ่มนี้มีความโลภเป็นเครื่องนำทาง และความหวาดกลัวต่ออำนาจมืดคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดพวกเขาไว้ด้วยกัน "ข้าจะส่งสำเนาบัญชีลับนี้ไปยังสำมาಕರนและตระกูลขุนนางฝ่ายกลางที่วางตัวเป็นกลางแต่ถือครองเสียงข้างมากในราชสำนัก โดยอ้างว่าเป็น 'ของขวัญ' จากเงาปริศนา" หลินเฟยหรานกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงมั่นคง "ในขณะเดียวกัน ท่านอ๋อง... หม่อมฉันต้องการให้ท่านเคลื่อนกำลังพลสำรองสามพันนายไปประชิดชายแดนตระกูลหลี่โดยอ้างคำสั่งตรวจราชการกะทันหัน บีบให้เสนาบดีหลี่ต้องรีบส่งจดหมายลับขอความช่วยเหลือไปยังองค์ชายสามภายในคืนนี้" ฉีจวินเหยียนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แววตาที่มองนางเต็มไปด้วยความชื่นชมและลุ่มหลงอย่างไม่ปิดบัง สตรีผู้นี้ช่างงดงามและอันตรายยิ่ง นางมิได้ใช้ยาพิษ ไม่ได้ใช้ดาบอาบเลือด แต่กลับใช้เพียงมันสมองอันปราดเปรื่องในการพลิกแผ่นดินให้คว่ำคะมองได้ภายในชั่วข้ามคืน "เจ้าช่างร้ายกาจเสียจริง..." มือหนาเอื้อมออกไปกุมมือเรียวนุ่มของนางไว้แน่นสัมผัสไออุ่นที่แผ่ซ่านเข้าหากันเปรียบเสมือนคำสัญญาอันหนักแน่นดั่งหินผา "หากข้าเป็นองค์ชายสาม ผู้อยู่บนบัลลังก์คงไม่ใช่เขา แต่เป็นศัตรูที่น่ากลัวที่สุดในใต้หล้า... ซึ่งกุมหัวใจข้าไว้หมดสิ้นแล้ว" คำหวานที่เอ่ยออกมาจากปากของบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเลือดเย็นและไร้หัวใจ หาได้ทำให้ใบหน้าของหลินเฟยหรานแดงก่ำด้วยความเขินอายไม่ นางเพียงแต่แย้มยิ้มบางเบา ก่อนจะใช้นือกดหลังมือของเขาตอบรับอย่างมั่นคง "ใต้หล้าจะเป็นของใคร ย่อมไม่สำคัญเท่ากับหัวใจของคนที่อยู่ตรงหน้าหม่อมฉันหรอกค่ะ" บรรยากาศภายในห้องลับอบอวลไปด้วยความเงียบงันที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันลึกซึ้ง ทั้งสองต่างรู้ดีว่าศึกในราชสำนักครั้งนี้ดุเดือดและมีเดิมพันเป็นชีวิต แต่วางหมากตาต่อไปนี้ จะทำให้ฝ่ายกบฏล่มสลายลงอย่างไม่มีวันฟื้นคืน ทว่า ในขณะที่รอยยิ้มแห่งชัยชนะกำลังระบายบนใบหน้าของหลินเฟยหราน เสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงเคาะประตูรัวเร็วจากภายนอกห้องหนังสือก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "ท่านอ๋อง! พระชายา! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงขององครักษ์เงาผู้รับผิดชอบการข่าวตะโกนลอดเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "ม้าเร็วจากวังหลวงเพิ่งควบมาถึง... แจ้งว่าพระสนมจ้าวหนิงทรงทูลขอพระราชโองการลับจากฮ่องเต้เมื่อหนึ่งชั่วยามก่อน เพื่อแต่งตั้งให้ตระกูลหลี่เป็นผู้บัญชาการกองกำลังกวาดล้างกลุ่มกบฏชายแดน... และ..." องครักษ์เงากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความหวาดกลัว "และในราชโองการฉบับนั้น มีชื่อของท่าน... พระชายาหลินเฟยหราน ถูกระบุว่าเป็น 'สตรีผู้ต้องหาคบคิดกับกบฏ' ต้องถูกคุมตัวเข้าคุกหลวงทันทีพ่ะย่ะค่ะ!" ขอบพระคุณท่านรี้ดผู้ทรงเกียรติทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกาลเวลาและกลยุทธ์อันล้ำลึกนี้ไปพร้อมกับหงส์เพลิงหวนคืนนะคะ!