"ถอยออกมาคีย์! นายคุมมันไม่ได้หรอก!"
เสียงของเรนตวาดก้องท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินที่กำลังแยกตัว แรงกดดันมหาศาลจากเบื้องล่างโหมซัดเข้ามาจนพวกเขาทั้งคู่แทบยืนไม่อยู่ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ในเหวนั้น คือบรรยากาศรอบตัวคีย์ที่บิดเบี้ยวจนน่าใจหาย ดาบยักษ์ในมือเขาสั่นระริก ปล่อยไอกระไอสีดำทมิฬออกมาปกคลุมจนผิวหนังของเขาเริ่มมีรอยแตกสีแดงฉานประหนึ่งลาวาไหลผ่านเส้นเลือด
คีย์หันกลับมามองเรน สายตาที่เคยเด็ดเดี่ยวและมั่นคงบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความทรมานและสับสน "ถ้าฉันไม่ทำ... เราก็ตายกันหมดที่นี่"
"นั่นไม่ใช่การตัดสินใจของนาย แต่มันคือผลจากอุปกรณ์ของชายชุดสูทคนนั้น! นายกำลังตกหลุมพรางมันอยู่!" เรนพุ่งเข้าไปหา หวังจะใช้พลังฮีลเลอร์กดทับพลังมืดนั้น แต่คีย์กลับสะบัดตัวหนีด้วยแรงมหาศาลจนร่างของเรนกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำหิน
"อย่าเข้ามา!" คีย์คำรามลั่น เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของมนุษย์ แต่มันคือเสียงก้องจากขุมนรก "ฉันไม่อยากเห็นนาย... ต้องแปดเปื้อนไปกับพลังบ้าๆ นี่อีก"
ความเจ็บปวดที่แผ่นหลังจากการกระแทกยังไม่เท่าความจุกแน่นในอกของเรน เขาจ้องมองแผ่นหลังที่กำลังแผ่ขยายพลังสังหารออกไปอย่างไร้การควบคุม เรนรู้ดีว่าคีย์พยายามปกป้องเขา แต่วิธีนี้มันคือการทำลายตัวเองทางอ้อม หัวใจของฮีลเลอร์ผู้เคยถูกหักหลังเริ่มบีบคั้นด้วยความกลัว... กลัวว่าจะสูญเสียคนสำคัญไปอีกครั้ง โดยเฉพาะคนที่เขาเริ่มเปิดใจให้ในฐานะมากกว่าแค่เพื่อนร่วมทีม
ทว่า ในวินาทีที่เรนจะก้าวขาออกไปอีกครั้ง ชายชุดสูทที่ยืนอยู่บนขอบผาสูงชันกลับปรบมือช้าๆ เสียงปรบมือของมันดังสะท้อนก้องไปทั่วหุบเหว ราวกับเสียงนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังสู่ความตาย
"ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริง" ชายชุดสูทกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยความเหยียดหยาม "ความรักที่ขัดแย้งกับสัญชาตญาณสัตว์ป่า แต่น่าเสียดาย... ความหวังดีของท่านแทงค์เกอร์กลับเป็นเพียงเชื้อเพลิงชั้นดีที่ปลุก 'ผู้พิทักษ์' ให้ตื่นขึ้นมาได้เร็วกว่ากำหนด"
"แกทำอะไรลงไป!" เรนตะโกนถาม มือของเขาสั่นไหว พลังแสงสีทองเริ่มรวมตัวที่ปลายนิ้วเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
"ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ" ชายชุดสูทคลี่ยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันที่เรียงตัวกันผิดธรรมชาติ "ผมแค่โยนทางเลือกให้พวกคุณ... ระหว่างการร่วมมือกับ 'พลังมืด' ที่จะกลืนกินจิตวิญญาณของเขา หรือจะเลือกทิ้งเพื่อนที่ไร้ค่าในสายตาของโลกใบนี้ไปเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง"
คำว่า 'ไร้ค่า' กระแทกเข้ากลางใจของเรน ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตย้อนกลับมาฉายซ้ำ ภาพเพื่อนร่วมปาร์ตี้เก่าที่ทิ้งเขาไว้ในดันเจี้ยนตอนที่เขากำลังบาดเจ็บสาหัส ความรู้สึกของการถูกทรยศและถูกทอดทิ้งมันยังคงฝังรากลึกเหมือนแผลเป็นที่ไม่มีวันจางหาย
เรนมองไปที่คีย์ ซึ่งตอนนี้ร่างของเขาเริ่มเปลี่ยนไปจนแทบดูไม่ออก ตาของชายหนุ่มกลายเป็นสีดำสนิท ไร้ซึ่งแววตาของมนุษย์ คีย์หันดาบไปทางเหล่าผู้พิทักษ์ที่กำลังปีนขึ้นมาจากเหว แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็ดูเหมือนพร้อมจะฟาดฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้า แม้แต่เรนเอง
"คีย์... ฟังฉันนะ" เรนพยายามคุมน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด แม้ในใจจะแหลกสลาย "ถ้าการอยู่เคียงข้างนายหมายถึงการต้องสูญเสียตัวตนของนายไปแบบนี้... ฉันยอมถอยดีกว่า"
คีย์ชะงัก ดาบยักษ์ตกลงพื้นดินจนสะเทือนไปทั่วบริเวณ เขาหันมาสบตาเรน แววตาที่สับสนนั้นฉายประกายความเจ็บปวดออกมาวูบหนึ่ง ก่อนจะถูกความมืดมิดกลืนกินจนหมดสิ้น
"ถ้างั้น... ก็ไปซะ" คีย์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจ... ฆ่านายทิ้งเสียเอง"
คำพูดนั้นราวกับมีดที่ปักลงกลางใจเรนอย่างจัง เขาไม่รู้เลยว่านั่นคือคำโกหกเพื่อผลักไสเขาให้พ้นจากอันตราย หรือเป็นความจริงที่จิตใต้สำนึกของคีย์กำลังเตือนเขาด้วยความหวังดีกันแน่ เรนตัดสินใจหมุนตัวกลับ วิ่งไปตามเส้นทางที่ชายชุดสูทเปิดไว้ให้ ทิ้งคีย์ไว้เบื้องหลังท่ามกลางฝูงสัตว์ร้ายที่กำลังโหมเข้ามา
น้ำตาที่กลั้นไว้มานานของเรนร่วงหล่นลงบนพื้นหิน เขากัดฟันแน่น ก้าวเท้าต่อไปโดยไม่หันกลับไปมอง เพราะหากเขาหันไป... เขาคงไม่มีทางตัดใจจากคนคนนี้ได้
ทว่า ทันใดนั้น แรงดึงมหาศาลจากบางอย่างก็กระชากร่างของเรนให้หยุดลง เขาหันกลับไปพบกับกรงเล็บเหล็กกล้าที่พุ่งมาจากเงาของก้อนหินข้างทาง และร่างของ 'ใครบางคน' ที่เขารู้จักดีในฐานะหัวหน้าปาร์ตี้เก่าที่เคยทอดทิ้งเขากำลังยืนแสยะยิ้มอยู่ตรงหน้า พร้อมกับเสียงกระซิบที่ทำให้โลกทั้งใบของเรนหยุดหมุน
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ... เรน หายหน้าหายตาไปหาแทงค์เกอร์พันธุ์ทางแบบนั้นเพื่ออะไรกัน? ในเมื่อฉันกลับมาทวงสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของ 'หัวใจดันเจี้ยน' ของนายคืนแล้ว"
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่คีย์จะแผดเสียงคำรามลั่นจากเบื้องหลัง พร้อมกับร่างของเขาที่กระโจนเข้ามาขวางหน้าชายปริศนาผู้นั้น... ทว่าเขากลับไม่ได้พุ่งเป้าไปที่ศัตรู แต่กลับเป็นดาบยักษ์ที่พุ่งตรงมายังตำแหน่งที่เรนยืนอยู่!
หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความเข้มข้นของตอนนี้และเตรียมตัวรับมือกับความจริงที่กำลังจะเปิดเผยในตอนหน้าไปพร้อมกับผมนะครับ
ชาโดว์ฮันเตอร์
Dungeon Heart: หัวใจแลกเกต บอสโหดโหมดคลั่งรัก•ตอนที่ 21
ความขัดแย้งภายในปาร์ตี้?
ผลงานโดย ชาโดว์ฮันเตอร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ชาโดว์ฮันเตอร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Dungeon Heart: หัวใจแลกเกต บอสโหดโหมดคลั่งรัก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!