เชิงกลยุทธ์เหนือพลังทำลาย

"พลังระดับนั้น... คิดว่าจะใช้ข่มขู่ใครได้หรือครับ รุ่นพี่คาร์ล" น้ำเสียงเรียบนิ่งเจือความระอาเล็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของลานประลองเวทภาคปฏิบัติ แรงกดดันมหาศาลจากวงเวทธาตุไฟสีชาดที่แผ่พุ่งออกมาจนอากาศบิดเบี้ยว ไม่ได้ทำให้เด็กหนุ่มปีหนึ่งอย่าง ริน สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายืนไขว่ห้าง ปลายเท้าข้างหนึ่งเคาะจังหวะช้าๆ บนพื้นหินแกรนิต ราวกับกำลังยืนชมการแสดงมายากลกลาดเกลื่อนที่รู้ไต๋หมดแล้ว คาร์ล ผู้ใช้เวทระดับสูงปีสาม ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เม็ดเหงื่อผุดพรายตามไรผมจากการรีดเร้นมานาเกินขีดจำกัด เขากัดฟันกรอดจนได้ยินเสียงเสียดสี "ไอ้รุ่นน้องสามหาว! แกมีดีแค่ปาก... วันนี้ฉันจะสั่งสอนให้รู้ว่าช่องว่างระหว่างชั้นปีมันกว้างแค่ไหน!" คาร์ลคำรามลั่น ฝ่ามือทั้งสองข้างตวัดเข้าหากัน กลุ่มก้อนเปลวเพลิงขนาดมหึมาพุ่งทะยานราวกับอสรพิษเพลิงที่อ้าปากกว้างเตรียมกลืนกินเหยื่อ ความร้อนแผดเผาจนผู้ชมรอบสนามต้องถอยร่นด้วยความตื่นกลัว ในมุมมืดของระเบียงชั้นสอง อาจารย์เซเรน่า กอดอกแน่น สายตาคมกริบใต้กรอบแว่นทรง The Row จ้องมองสถานการณ์เบื้องล่างอย่างไม่วางตา แม้ใบหน้าจะยังคงความเย็นชาไร้ความรู้สึก แต่ปลายนิ้วเรียวที่จิกเข้ากับต้นแขนตัวเองเบาๆ ฟ้องชัดว่าเธอกำลังประเมินความเสี่ยงและเตรียมพร้อมเข้าแทรกแซงทุกเมื่อ หากรินแสดงความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว *เด็กโง่... คิดจะรับมือกับพลังทำลายระดับนั้นด้วยวิธีตื้นๆ หรือไง* เซเรน่าคิดในใจ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อเห็นรินยังคงนิ่งเฉย ในเสี้ยววินาทีที่เปลวเพลิงกำลังจะแผดเผาร่างของริน รินไม่แม้แต่จะร่ายเวทป้องกันขั้นสูง เขาเพียงแต่ยกมือซ้ายขึ้นระดับอก นิ้วชี้ดีดอากาศเบื้องหน้าเบาๆ ครั้งหนึ่ง *แป๊ก* เสียงดีดนิ้วดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของเปลวเพลิง ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมากลับสร้างความตกตะลึงจนทุกคนต้องอ้าปากค้าง ไม่มีบาตรเวทป้องกัน ไม่มีม่านพลังธาตุใดๆ ทั้งสิ้น สิ่งที่รินทำคือการคำนวณ 'จุดศูนย์ถ่วงทางมานา' ของวงเวทคู่ต่อสู้ รินขยับตัวก้าวไปทางขวาครึ่งก้าว เป็นมุมเฉียง 45 องศา ซึ่งเป็นจุดอับสายตาและเป็นจุดที่ความหนาแน่นของมานาในเปลวเพลิงเบาบางที่สุด เนื่องจากคาร์ลเร่งพลังโจมตีรวดเร็วเกินไปจนละเลยการรักษาเสถียรภาพโครงสร้างเวท *ตูーム!* เปลวเพลิงพุ่งเลยผ่านร่างของรินไปชนเข้ากับกำแพงศิลาเวทด้านหลังจนเกิดกลุ่มควันโขมง แรงระเบิดสะท้อนกลับเล็กน้อย แต่รินกลับอาศัยแรงกระแทกจากคลื่นอัดอากาศรอบตัวที่เขา 'จัดระเบียบ' ไว้ล่วงหน้าด้วยเวทพื้นฐานอย่าง [แรงดันลมระดับศูนย์] ผลักร่างของคาร์ลที่กำลังเสียจังหวะจากการทุ่มมานาทั้งหมดไปข้างหน้า ให้เสียการทรงตัวล้มลงไปนอนกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า ความเงียบเข้าปกคลุมลานประลองชั่วขณะ คาร์ลเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เขานอนแผ่หลาอยู่บนพื้น หอบหายใจโยน หน้าตาเลอะเขม่าควัน เวทโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเขาถูกหลบเลี่ยงและสลายการควบคุมด้วยการเคลื่อนไหวเพียงไม่กี่ก้าวและการดีดนิ้วครั้งเดียว ราวกับเด็กน้อยที่พยายามใช้ค้อนเหล็กทุบยุงแล้วสะดุดขาตัวเองล้ม "เป็นอย่างไรบ้างครับ..." รินก้มลงมองคู่ต่อสู้ด้วยสายตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่ง แต่มันคือสายตาของนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังมองตัวทดลองซึ่งแสดงผลลัพธ์ตามสมมติฐานเป๊ะๆ "พลังทำลายล้างมหาศาล... แต่ถ้าขาดความแม่นยำและการบริหารจัดการมานาที่ดี มันก็เป็นแค่การเผาผลาญพลังงานอย่างไร้ประโยชน์นะครับรุ่นพี่" เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นจากกลุ่มผู้ชมรอบสนาม บ้างก็ตกตะลึง บ้างก็ไม่อยากเชื่อสายตาว่าเวทพื้นฐานระดับศูนย์จะสามารถล้มผู้ใช้เวทระดับสูงได้ด้วยกลยุทธ์ทางฟิสิกส์เวทมนตร์เช่นนี้ บนระเบียงชั้นสอง อาจารย์เซเรน่าเผลอระบายยิ้มบางเบาที่มุมปากอย่างรวดเร็วก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเคร่งขรึมตามเดิม เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ "เจ้าเด็กนี่... สอนไปเท่าไหร่ ต่อยอดไปไกลเกินคาดตลอดสินะ" รินหันหลังเตรียมเดินออกจากลานประลอง โดยไม่สนใจสายตาเคียดแค้นของคาร์ลที่กำลังพยายามพยุงตัวลุกขึ้น แต่ในจังหวะนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวก็พลันหนתทึบลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิในลานประลองลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามพื้นหิน ท้องฟ้าเหนือสนามประลองที่เคยปลอดโปร่ง กลับถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีดำสนิทพัดวนเป็นรูปวงกลม วงเวทโบราณสีทองแดงขนาดมหศาลปรากฏขึ้นกลางอากาศ ปลดปล่อยแรงกดดันระดับที่ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นหายใจไม่ออก แม้แต่อาจารย์เซเรน่าก็ยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบพุ่งตัวออกจากระเบียงลงมาสู่สนามประลองทันที รินหยุดเดิน ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอมที่ไม่ได้มาจากมนุษย์ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มที่เต็มไปด้วยอักขระแปลกปลอมก็เด้งขึ้นตรงหน้าเขาโดยปราศจากการเรียกใช้งาน [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดปกติของมานะระดับ SSS] [เป้าหมาย: สิ่งแปลกปลอมนอกเขตแดนสถาบันกำลังเชื่อมต่อ] [คำเตือน: สิ่งที่กำลังตื่นขึ้นใต้ลานประลอง... ไม่ใช่เวทมนตร์ของมนุษย์ แต่เป็น...] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "ไมโลกับภูตน้อย" เสมอมานะครับ