หุ้นดิ่งตัวแทน

ตัวเลขสีแดงฉานบนหน้าจอเทอร์มินัลการเงินระดับองค์กรกระพริบถี่ราวกับเสียงหัวใจของคนที่กำลังจะขาดใจตาย กราฟดัชนีตลาดหุ้นหลักพุ่งดิ่งลงเหวในแท่งเทียนรายนาทีเดียวถึงสี่ร้อยจุด แรงเทขายมหาศาลถูกกระหน่ำซัดเข้ามาเหมือนคลื่นสึนามิที่ไร้ความปรานี ทุกคำสั่งซื้อขายถูกกลืนกินด้วยปริมาณวอลุ่มที่ผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด นี่ไม่ใช่ความผันผวนตามธรรมชาติของกลไกตลาด แต่มันคือ "อาวุธทางการเงิน" ที่ถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อบดขยี้พอร์ตการลงทุนของกวินโดยเฉพาะ "ท่านประธานครับ สภาพคล่องในตลาดอนุพันธ์เริ่มแห้งเหือดแล้ว แรงขายชอร์ตจากกลุ่มทุนนอกประเทศกำลังกดดันแนวรับสุดท้ายของเราจนแทบจะทานไม่ไหว" เสียงของลินดาเอ่ยรายงานด้วยความร้อนรน สีหน้าของเธอซีดเผือด แว่นตากรอบทองสะท้อนแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์นับสิบจอที่ฉายภาพกราฟพินาศกรรมทางการเงิน กวินยังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท แววตาของเขาคมกริบและเยือกเย็นดั่งผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนก เขายกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ราวกับภาพที่กำลังลุกเป็นไฟเบื้องหน้าเป็นเพียงฉากหลังของภาพยนตร์สารคดีเรื่องหนึ่ง "ปล่อยให้พวกเขาขาย..." กวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังพอที่จะหยุดยั้งความโกลาหลในห้องปฏิบัติการซื้อขายได้ทันที "ธันวาคงคิดว่าการสร้างข่าวลือเรื่องการผิดนัดชำระหนี้ของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ในมือเรา จะทำให้พวกเราเกิดอาการตื่นตระหนกจนต้องรีบเทขายสินทรัพย์ออกมาในราคาถูกสินะครับ" ลินดากัดริมฝีปากแน่น นิ้วเรียวยาวพรมลงบนแป้นพิมพ์เพื่อตรวจสอบกระแสเงินสดสำรอง "แต่มันไม่ใช่แค่ข่าวลือธรรมดานะครับกวิน พวกเขาใช้เครือข่ายสื่อใหญ่ปล่อยข่าวปลอมพร้อมกันสามสำนักในเวลาไล่เลี่ยกัน ทำให้ระบบอัลกอริทึมเทรดดิ้งของกองทุนอื่นๆ สั่งตัดขาดทุนอัตโนมัติ ตอนนี้แรงกระเพื่อมมันลามไปถึงตลาดหุ้นกู้แล้ว หากเราไม่ทำอะไรสักอย่างภายในสิบนาทีนี้ ความเสียหายอาจลามไปถึงหุ้นแม่ที่เราถือครองระยะยาวด้วย" กวินวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะเบาๆ เสียงกระทบของแก้วกระเบื้องกับไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบงันของลูกน้องในทีม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทสีกรมท่าอย่างใจเย็น สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใสบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์ใจกลางย่านธุรกิจ ที่ซึ่งแสงไฟจากตึกระฟ้ากำลังสั่นไหวตามความตื่นตระหนกของโลกภายนอก "พวกเขาลืมไปอย่างหนึ่ง... ว่าคนที่เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ย่อมมองทะลุกลอุบายตื้นๆ แบบนี้ได้ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มเกม" กวินหันกลับมามองลินดา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก "เตรียมเงินสดสำรองก้อนสุดท้ายที่เราซ่อนไว้ในบัญชีม้าของบริษัทลูกทั้งหมด และรอจังหวะที่ดัชนีร่วงแตะแนวรับจิตวิทยาที่ 1,350 จุด... เราจะกวาดซื้อหุ้นทุกตัวที่พวกมันกำลังพยายามทุบให้ร่วงลงมา" "แต่ว่า... เงินสำรองของเราจะพอรับแรงกระแทกไหวหรือครับถ้าพวกเขายังอัดเงินเข้ามาทุบต่อ?" ลินดาถามด้วยความกังวล แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มคนนี้เพียงใด แต่ขนาดของศัตรูในครั้งนี้คือกลุ่มทุนระดับท็อปของประเทศที่มีสายป่านยาวกว่าพวกเขาหลายเท่า "พอดีเป๊ะครับ..." กวินเดินเข้าไปใกล้เธอโน้มตัวลงกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน "เพราะเกมนี้... ผมไม่ได้เล่นเพื่อป้องกันตัว แต่ผมเล่นเพื่อยึดครองอาณาจักรของธันวาต่างหาก" ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอหลักของห้องควบคุมก็ส่งเสียงเตือนยาวเหยียด แรงเทขายระลอกใหญ่ที่สุดซัดเข้ามาจนกราฟดัชนีร่วงทะลุแนวรับที่กวินคาดการณ์ไว้เร็กว่ากำหนดถึงสองนาที แรงกดดันมหาศาลทำให้พอร์ตจำลองของบริษัทติดลบเป็นตัวเลขสีแดงหลักพันล้านในพริบตา ลูกน้องหลายคนในห้องถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกับพื้น ทว่า กวินกลับไม่สะท้านแม้แต่น้อย เขากำลังจะยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้ลินดาเริ่มปฏิบัติการสวนกลับ ทันใดนั้น ประตูห้องควบคุมนิรภัยก็เปิดผางออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงโปรดของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่เคลือบยาพิษ "ไม่ต้องเหนื่อยหรอกกวิน นายไม่มีโอกาสได้กดคำสั่งซื้อนั้นหรอก เพราะตอนนี้ธนาคารกลางเพิ่งประกาศระงับการซื้อขายหุ้นในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และกองทุนทรัสต์ทั้งหมดเป็นเวลาสามวัน... และบัญชีหลักทรัพย์ของนาย ถูกคำสั่งอายัดจาก ป.ป.ง. เรียบร้อยแล้ว" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" ด้วยดีเสมอมา แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ