คำสารภาพ

เสียงโลหะกระทบพื้นคอนกรีตดังสะท้อนก้องกังวานในลานจอดรถชั้นใต้ดินของตึกระฟ้าใจกลางย่านการเงิน มันไม่ใช่เสียงของกระสุนปืนหรืออาวุธสงคราม แต่เป็นเสียงกุญแจมือเหล็กกล้าที่ถูกโยนลงแทบเท้าของชายผู้เคยคิดว่าตนเองคือกฎหมาย "เชิญครับ คุณธันวา เจ้าหน้าที่รออยู่ด้านบนแล้ว" เสียงของสารวัตรสืบสวนรุ่นใหญ่กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยความหนักแน่น ท่ามกลางเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบนับสนายที่ปิดล้อมทางออกทุกด้าน ธันวาในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับยืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววหยิ่งทะนงในความมั่งคั่ง บัดนี้กำลังจับจ้องไปยังชายหนุ่มอีกคนที่ยืนกอดอกพิงเสาปูนอยู่ไม่ไกล กวิน... ชายผู้ที่เขาเคยเหยียบย่ำลงในโคลنตมเมื่อชาติภพก่อน และเป็นผู้ที่ส่งบทเรียนราคาแพงให้เขาลิ้มรสในชาตินี้ กวินไม่ได้ขยับตัวเข้าไปใกล้ เขายังคงรักษาระยะห่างที่เหมาะสม สายตาสงบนิ่งราวกับผิวน้ำในบึงลึกที่สะท้อนเงาของความพินาศ "นายคิดว่าเกมนี้จบแล้วจริงๆ หรือ กวิน..." ธันวาเค้นเสียงหัวoเราะในลำคอ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนเห็นได้ชัด "หุ้นที่ฉันถือ... ทรัพย์สินที่ฉันสร้าง... นายทำลายมันได้แค่เปลือกนอก แต่รากเหง้าของตระกูลฉันมันลึกเกินกว่าที่แกจะขุดถอนโคนขึ้นมาได้!" "ผมรู้ครับว่ารากเหง้าของตระกูลคุณมันลึกแค่ไหน ธันวา" กวินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ เขาก้าวเท้าช้าๆ เข้าไปหาทีละก้าว "แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่ง... ในโลกของการลงทุน ไม่มีสินทรัพย์ไหนที่ 'ใหญ่เกินกว่าจะล้ม' (Too Big to Fail) โดยเฉพาะเมื่อมันถูกสร้างขึ้นบนกองเลือดและการฉ้อฉล" ลินดาที่ยืนอยู่เคียงข้างกวิน เลื่อนแฟ้มเอกสารในมือเบาๆ เธอกวาดสายตามองเอกสารทางกฎหมายนับร้อยหน้าที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากสำนักงานอัยการสูงสุด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับธันวาด้วยแววตาที่ว่างเปล่าไร้ความปรานี "บัญชีลับในหมู่เกาะเคย์มน เส้นทางการเงินที่ใช้ฟอกเงินผ่านคริปโตเคอร์เรนซีเมื่อสามเดือนก่อน และหลักฐานการติดสินบนคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์..." ลินดากล่าวเรียบๆ "ทนายความของคุณคงต้องทำงานหนักหน่อยนะครับ เพราะข้อหามันไม่ใช่แค่เรื่องคดีแพ่ง แต่มันคือคดีอาญาแผ่นดินที่มีโทษจำคุกตลอดชีวิต" ธันวากัดกรามแน่นจนได้ยินเสียงกรอด เขารู้ดีว่าข้อกล่าวหาเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ทุกตัวเลข ทุกร่องรอยการโอนเงินที่เขาพยายามปกปิดด้วยอัลกอริทึมที่ซับซ้อนที่สุด ถูกแกะรอยและเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือกในชั่วข้ามคืน ฝีมือใคร... เขาย่อมรู้ดีแก่ใจ "แกมันปีศาจ กวิน..." ธันวากัดฟันกรอด ขณะที่เจ้าหน้าที่เริ่มขยับเข้าประชิดตัวเพื่อสวมกุญแจมือ "แกย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้แค้น... แกไม่ใช่คนธรรมดา!" "ผมเป็นแค่คนธรรมดาที่จำบทเรียนจากความผิดพลาดในอดีตได้ดีขึ้นก็เท่านั้นครับ" กวินตอบสั้นๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน เสียงคลิกของกุญแจมือดังขึ้นเป็นสัญญาณปิดฉากอิสรภาพของทายาทมหาเศรษฐี ธันวาถูกกดตัวให้ก้าวเดินไปตามทางเดินมืดมืดของลานจอดรถ ทว่าก่อนที่เขาจะลับสายตาไป ร่างนั้นสะบัดหน้ากลับมามองกวินเป็นครั้งสุดท้าย รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากของนักโทษผู้พ่ายแพ้ "จำคำฉันไว้ให้ดี กวิน... เกมกระดานนี้ ยังมีผู้เล่นอีกคนที่นายลืมคำนวณชื่อเขาลงไป..." ประโยคสุดท้ายนั้นทิ้งไว้ท่ามกลางความเงียบงัน กวินขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกสะกิดใจบางอย่างแล่นแปลบขึ้นมาในอก ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากสมาร์ทโฟนในมือของลินดาก็แผדเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ ลินดาก้มลงมองหน้าจอ สีหน้าที่เคยเยือกเย็นและมั่นใจของเธอกลับเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา เธอมือสั่นเทาเล็กน้อยขณะยื่นหน้าจอให้กวินดู บนหน้าจอแสดงกราฟราคาหุ้นของบริษัทโฮลดิ้งยักษ์ใหญ่ที่ไม่มีใครคาดคิด พร้อมกับข่าวประกาศด่วนที่สุด: หุ้นกลุ่มทุน "ฟีนิกซ์ กรุ๊ป" ถูกกว้านซื้อจนหมดพอร์ตในเวลาเพียงสามนาทีด้วยเงินทุนไม่ทราบแหล่งที่มามูลค่ากว่าห้าแสนล้านบาท และชื่อของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดที่ปรากฏขึ้นใหม่ในระบบ... กลับไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นชื่อของคนที่ควรจะตายไปตั้งแต่สิบปีก่อน ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลงทุนเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาจนถึงบทนี้, เราจะไปรวยระดับโลกด้วยกันต่อในตอนหน้านะครับ