อำนาจที่แท้จริง

“แกทำอะไรลงไป กวิน!” เสียงคำรามของธันวาผ่านสายโทรศัพท์ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่หน้าจอเรืองแสงสั่นคลอนแม้แต่น้อย กวินวางแก้ววิสกี้ราคาแพงลงบนโต๊ะไม้โอ๊คอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบจดจ้องกราฟสีแดงฉานที่กำลังดิ่งพสุธาของ ‘ฟีนิกซ์ กรุ๊ป’ ราวกับกำลังชมการแสดงระบำที่งดงามที่สุดในชีวิต “ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับคุณธันวา” กวินตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นเยียบ “ผมแค่ทำในสิ่งที่ตลาดต้องการ... คืนความยุติธรรมให้กับนักลงทุนรายย่อยที่ถูกพวกคุณสูบเลือดสูบเนื้อมาตลอดสิบปี” “แกคิดว่าแกจะคุมเกมนี้ได้ตลอดไปงั้นเหรอ? อำนาจเงินในตลาดน่ะ มันไม่ได้วัดกันแค่ใครมีเท่าไหร่ แต่มันวัดกันที่ว่าใครมี 'กระสุน' ในมือมากกว่ากัน!” ธันวาตะคอกกลับ ปลายสายเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของชายที่กำลังจะสูญเสียอาณาจักรที่สร้างมาด้วยการเหยียบย่ำผู้อื่น กวินยิ้มที่มุมปาก มือข้างหนึ่งพิมพ์คำสั่งชุดสุดท้ายลงบนคีย์บอร์ด ระบบการเงินแบบกระจายศูนย์ที่เขาใช้เวลาฟูมฟักมานานนับปีถูกกดปุ่ม ‘Activate’ “กระสุนของผมอาจจะมาจากอนาคตที่คุณนึกไม่ถึง” กวินกล่าวพลางหันไปมองลินดาที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ใกล้ๆ สายตาของเธอแสดงถึงความชื่นชมและกังวลในเวลาเดียวกัน “และตั้งแต่วินาทีนี้ไป ตลาดการเงินจะไม่มีที่ว่างสำหรับพวกปั่นหุ้นแบบคุณอีกต่อไป ระบบบล็อกเชนที่โปร่งใสและตรวจสอบได้ทุกธุรกรรมของผม จะฉีกหน้ากากพวกคุณให้โลกเห็นในอีกห้านาทีข้างหน้า” ลินดาเดินเข้ามาใกล้กวิน เธอโน้มตัวลงกระซิบแผ่วเบา “กวิน... ถ้าทำแบบนี้ ทุกอย่างที่คุณสร้างมาในฐานะบุคคลเบื้องหลังจะถูกเปิดเผย คุณจะกลายเป็นเป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดในโลกการเงิน คุณแน่ใจแล้วใช่ไหม?” กวินเงยหน้าสบตาเธอ ดวงตาของเขาไม่ได้มีความลังเลหลงเหลืออยู่เลย “ถ้าผมไม่ลงมือวันนี้ ความพินาศที่พวกเขาเคยก่อไว้ในชาติที่แล้วก็จะเกิดขึ้นกับคนอื่นอีกนับล้าน ลินดา... ผมไม่ได้มาย้อนเวลาเพื่อแค่รวย แต่ผมมาย้อนเวลาเพื่อ 'แก้แค้น' ให้กับอนาคตที่ไม่มีวันมาถึงต่างหาก” บรรยากาศในห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้ากลับมาเงียบงัน มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานหนักหน่วง บนหน้าจอหลัก กระดานหุ้นทั่วโลกเริ่มมีจุดสัญญาณสีฟ้ากระพริบถี่ๆ นั่นคือสัญญาณเริ่มต้นของยุคสมัยใหม่ที่กวินเป็นคนขีดเขียน ขณะที่ธันวายังคงกรีดร้องและขู่กรรโชกผ่านโทรศัพท์ กวินก็กดตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี เขาหันไปหาลินดา “คุณพร้อมไหมที่จะเห็นโลกเปลี่ยนไปในพริบตา?” “ฉันเตรียมตัวมาตั้งแต่วันที่ตัดสินใจร่วมทางกับคุณแล้ว” ลินดาตอบพร้อมกับคว้ามือของเขาไว้แน่น ทว่า ทันใดนั้น ไฟในห้องก็ดับวูบลงเหลือเพียงแสงจากหน้าจอสำรองที่ยังทำงานอยู่ด้วยแบตเตอรี่ฉุกเฉิน หน้าจอเหล่านั้นไม่ได้แสดงกราฟหุ้นอีกต่อไป แต่มันแสดงภาพถ่ายของกวินและลินดาเมื่อสิบปีก่อน ในสถานที่ที่ไม่มีใครควรจะรู้ว่าพวกเขาเคยไป... สถานที่ที่เป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมในชาติที่แล้ว เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนดังขึ้นจากทางเดินหน้าห้องทำงาน กวินหรี่ตาลงทันที เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่พนักงานรักษาความปลอดภัยของตึก ประตูห้องทำงานถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาล ร่างของชายสวมชุดสูทสีดำสนิทหลายสิบคนก้าวเข้ามา แต่ที่น่าตกใจที่สุดคือชายที่เดินนำหน้าสุด... เขาไม่ใช่ธันวา แต่เป็นชายแก่ที่กวินจำได้แม่นยำว่าเป็นคนที่เขาเคยเห็นในข่าวหน้าหนึ่งเมื่อสิบปีก่อน ในฐานะ 'ผู้เสียชีวิต' จากอุบัติเหตุเครื่องบินตก “ไม่ได้เจอกันนานนะ กวิน” ชายแก่คนนั้นเอ่ยปากพลางแสยะยิ้มที่ทำให้เลือดในกายกวินเย็นเฉียบ “แกคงคิดว่าแกเป็นคนเดียวที่ย้อนเวลากลับมาได้งั้นสินะ?” ความจริงที่กวินเฝ้าปกปิดมาตลอดพังทลายลงในเสี้ยววินาที เป้าหมายที่เขาคิดว่าทำสำเร็จ กลับกลายเป็นเพียงกับดักที่เขาก้าวเท้าเข้าไปหาด้วยความเต็มใจ และชายตรงหน้าคือผู้อยู่เบื้องหลัง 'ระบบ' ทั้งหมดที่เขากำลังพยายามจะทำลายทิ้ง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเงิน... แต่มันคือสงครามระหว่างผู้ข้ามเวลากับผู้ที่กุมกฎแห่งเวลาเอาไว้เสียเอง ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกวินมาถึงช่วงโค้งสุดท้ายนี้นะครับ เตรียมพบกับบทสรุปที่ไม่มีใครคาดคิดในตอนหน้าครับ