วินาศกรรมศัตรู

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะประชุมกระจกนิรภัยชั้นห้าสิบ ดังสะท้อนก้องกวาดความเงียบงันในห้องประชุมใหญ่จนแทบได้ยินเสียงลมหายใจที่ขาดห้วงของคนฟัง กวินไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เขานั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบช้าๆ ขณะที่ดวงตาคู่คมหลังกรอบแว่นสายตากวาดมองร่างที่กำลังสั่นเทาของชายตรงหน้า "กวิน! แกทำอะไรลงไป..." เสียงคำรามแหบพร่าของธันวาหลุดลอดไรฟันออกมาด้วยความเคียดแค้น ชายผู้เคยเป็นถึงทายาทตระกูลธุรกิจหมื่นล้าน บัดนี้สภาพไม่ต่างอะไรกับสุนัขจนตรอก เสื้อสูทราคาแพงยับยับย่น เนกไทหลุดลุ่ย และดวงตาที่เคยพองโตด้วยความเย่อหยิ่ง บัดนี้มีแต่เส้นเลือดฝอยสีแดงฉานเต็มเบ้า จากการอดนอนและพายุวิกฤตการเงินที่โหมกระหน่ำเข้าใส่เขาอย่างไม่หยุดหย่อนในช่วงสามสิบหั่วโมงที่ผ่านมา กวินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้มีความสุขุมหรือเป็นมิตร มันคือรอยยิ้มของยมบาลที่กำลังรอรับบัญชีหนังหมา "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ ธันวา..." กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเยือกเย็นจนน่ากลัว "ผมแค่... เดินตามหมากทุกตาที่นายเป็นคนวางเอาไว้ในอดีต... เอ่อ หมายถึง ในแผนการลงทุนที่นายเคยอวดอ้างกับผมเมื่อหลายปีก่อนต่างหากล่ะ" คำพูดนั้นสะแทกเข้ากลางใจของธันวาอย่างจัง ภาพความทรงจำเมื่อชาติที่แล้วผุดขึ้นมาในหัวของกวิน—ชาติที่เขาเคยคุกเข่าร้องขอชีวิต ชาติที่เขาถูกธันวาและพวกพ้องเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี ทรัพย์สินทั้งหมดถูกยึด ครอบครัวพังทลาย และจบชีวิตลงในห้องเช่าแคบๆ อย่างโดดเดี่ยว แต่วันนี้... ล้อประวัติศาสตร์ได้หมุนกลับด้านอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ลินดา ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างกวินในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท ขยับแฟ้มไอแพดในมือเล็กน้อย เธอเหลือบมองตัวเลขสถานะบัญชีที่ปรากฏบนหน้าจอหลักของห้องประชุม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม "การเข้าซื้อกิจการแบบ hostile takeover ของกองทุนเราในนาม 'ซีเกท แคปปิตอล' เสร็จสมบูรณ์แล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ... เอ้ย ครับ" ลินดาแก้คำพูดตัวเองเบาๆ เมื่อเห็นสายตาอมยิ้มของกวินที่แซวเธอเรื่องสรรพนาม "บัญชีสำรองทั้งหมดของกลุ่มบริษัทธน The Great Group ถูกอายัดโดยสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ เนื่องจากตรวจพบการฟอกเงินและการปั่นหุ้นอย่างเป็นระบบ ซึ่งหลักฐานทั้งหมด... ถูกส่งมอบโดยฝ่ายกฎหมายของเราเอง" ธันวาเข่าทรุดลงกระแทกกับพื้นพรมราคาแพง เขากัดฟันกรอดจนได้ยินเสียงกรามกระทบกันดังกรัด มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้า "แก... ไอ้กวิน! แกใช้เส้นสายไหน บัญชีลับของฉัน บอร์ดบริหารทุกคน... ทำไมพวกมันถึงยอมหันหลังให้ฉันพร้อมกันในคืนเดียว!" ธันวาตะโกนสุดเสียง น้ำตาแห่งความคับแค้นไหลทะลักออกมาจากเบ้าตา ความมั่งคั่งและอำนาจที่ตระกูลสร้างสมมาหลายสิบปี มลายหายไปสิ้นในเวลาไม่ถึงชั่วโมง กวินโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาคมกริบมองลึกลงไปในดวงตาของคนที่เคยเป็นเพื่อนสนิท "ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวรในโลกธุรกิจหรอกครับ ธันวา... นายสอนผมเองไม่ใช่หรือ? เพียงแต่ว่า เงินสามหมื่นล้านที่นายกู้ยืมมาเพื่อพยุงหุ้นเน่าๆ ของตัวเองในตลาดหลักทรัพย์เมื่อสัปดาห์ก่อน นายดันเอาชื่อบริษัทแม่ไปค้ำประกันวงเงินกู้นอกระบบที่ผม... เป็นคนจัดหามาให้เองผ่านนอมินีต่างประเทศ" กวินเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความจริงอันโหดร้ายซึมซับเข้าสู่สมองของศัตรู "ตอนนี้ ดอกเบี้ยทบต้นและกำหนดชำระคืนคือ 'เที่ยงคืนนี้' หากไม่มีเงินสดสามหมื่นล้านมาโปะ หุ้นทั้งหมดของตระกูลนายจะถูกบังคับขายทอดตลาดในราคาเศษกระดาษ และตระกูลธน... จะกลายเป็นบุคคลล้มละลายที่ติดหนี้สินล้นพ้นตัวชั่วกาลปนาน" ห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของธันวาที่ดังราวกับคนใกล้ตาย ความพ่ายแพ้แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูอากาศ เขามองหน้ากวินด้วยความรู้สึกที่ผสม The สุดขั้วระหว่างความโกรธเกรี้ยว ความหวาดกลัว และความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด วิญญาณแห่งความหยิ่งผยองถูกพรากไปจนหมดสิ้น ธันวาไม่ใช่คุณชายผู้สูงศักดิ์อีกต่อไปแล้ว เขาเป็นเพียงชายผู้ไร้ค่า ไร้ชื่อเสียง และกำลังจะกลายเป็นนักโทษหนีคดีในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ลินดาปิดหน้าจอไอแพดลง เสียงแม่เหล็กดูดดัง "คลิก" เบาๆ ก่อนเธอจะกระซิบข้างหูกวิน "ยังมีอีกเรื่องค่ะ... ทางสำนักข่าวเศรษฐกิจหลักทุกสำนักติดต่อขอสัมภาษณ์เราเกี่ยวกับเบื้องหลังการล่มสลายของธน กรุ๊ป แล้วนะคะ คุณกวิน" กวินพยักหน้ารับช้าๆ เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เรียบร้อย ก่อนจะก้าวเดินผ่านร่างของธันวาที่นั่งหมดอาตายอยากอยู่บนพื้น โดยไม่แม้แต่จะเหลือบสายตากลับมามองอีกเป็นครั้งที่สอง ราวกับว่าศัตรูคนนี้ได้ตายไปจากสารบบชีวิตของเขาตั้งแต่ชาติที่แล้วแล้ว เสียงฝีเท้าของกวินและลินดาก้าวออกนอกห้องประชุม ประตูกระจกบานใหญ่ปิดทับลง ตัดขาดธันวาออกจากโลกภายนอกอย่างถาวร แต่ทว่า... ในขณะที่กวินกำลังก้าวเท้าเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวเพื่อเตรียมตัวไปรับตำแหน่งประธานคนใหม่ของกลุ่มบริษัทธนที่เขาเพิ่งควซื้อกิจการมา สมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็สั่นขึ้นมาอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงเบอร์โทรศัพท์สายหนึ่ง... เป็นเบอร์แปลกที่ไม่ปรากฏชื่อผู้ติดต่อ แต่รหัสพื้นที่ระบุชัดเจนว่าเป็นหมายเลขจากเรือนจำความมั่นคงสูงสุด ที่ซึ่งบุคคลอันตรายที่สุดในอดีตชาติของกวิน... ควรจะยังถูกคุมขังอยู่ไม่ใช่หรือ? กวินกดรับสายด้วยความระแวง เสียงทุ้มต่ำและคุ้นเคยอย่างน่าขนลุกดังลอดผ่านลำโพงโทรศัพท์เข้ามาในความเงียบของลิฟต์ *"ยินดีด้วยนะกวิน... นายล้างแค้นได้งดงามมาก แต่เสียดาย... เกมกระดานนี้ ยังมีผู้เล่นอีกคนที่นายลืมคำนวณชื่อเขาลงไป..."* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางพลิกเกมธุรกิจและล้างแค้นไปด้วยกันเสมอนะครับ