การลงทุนครั้งใหม่

“สารวัตรครับ ดูเหมือนว่าคุณจะถูกหักหลังตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มงานเลยนะครับ” กวินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวที่ตั้งอยู่บนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางกรุง เขาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะไม้โอ๊คขัดมันอย่างแผ่วเบา แต่เสียงนั้นกลับดังก้องในความรู้สึกของสารวัตรอรรถพล ราวกับเสียงค้อนตอกตะปูลงบนโลงศพของความเชื่อใจ สารวัตรอรรถพลชะงัก สายตาที่เคยเด็ดเดี่ยวสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเย็นชา “คุณรู้ได้ยังไง กวิน? ข้อมูลนี้มันเป็นความลับระดับปฏิบัติการของหน่วยสอบสวนอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ” กวินเพียงแค่ยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวเคาะบนโต๊ะเป็นจังหวะที่คาดเดาไม่ได้ “คนทรยศไม่ได้อยู่ไกลหรอกครับ บางทีเขาก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวที่สูงที่สุดในห้องประชุมที่ท่านไว้ใจมากที่สุดเสียด้วยซ้ำ ธันวาไม่ได้แค่เล่นงานผมในอดีต แต่มันกำลังเล่นเกมกวาดล้างคนที่ขวางทางมันทั้งหมด... รวมทั้งท่านด้วย” “แล้วคุณจะทำอะไร?” อรรถพลถามเสียงต่ำ “ผมจะทำสิ่งที่ธันวาไม่มีวันนึกถึงครับ ผมจะรวยจนอำนาจของตระกูลมันเป็นเพียงเศษเงินในพอร์ตโฟลิโอของผม” กวินหันหลังให้สารวัตร แล้วเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพเมืองหลวงดุจมดงานที่กำลังดิ้นรนใต้แสงไฟ ในสายตาของเขา อดีตคือบทเรียน แต่ปัจจุบันคือสมรภูมิที่เขาถือไพ่เหนือกว่า “ลินดา” กวินเรียกชื่อหญิงสาวที่ยืนรออยู่ในมุมมืดของห้อง ลินดาก้าวออกมา แสงไฟสลัวสะท้อนแว่นสายตาที่ดูคมกริบ เธอวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ หน้าจอแสดงกราฟฟิกของบริษัทสตาร์ทอัพเทคโนโลยีขนาดเล็กที่กำลังจะถูกกลืนกินโดยตลาด “นี่คือรายชื่อบริษัทที่เราต้องเข้าซื้อกิจการให้ได้ก่อนปิดตลาดพรุ่งนี้ครับกวิน โดยเฉพาะ ‘เน็กซัส ซอฟต์แวร์’ มูลค่าบริษัทในตอนนี้ยังไม่ถึงสิบล้านดอลลาร์ แต่มันมีอัลกอริทึมการประมวลผลข้อมูลที่ธันวาต้องการใช้เป็นกระดูกสันหลังให้กับโปรเจกต์ ‘สมาร์ทซิตี้’ ของตระกูลมัน” กวินหรี่ตามองตัวเลขเหล่านั้น นี่คือจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์เทคโนโลยีโลก หากเขาครอบครองเน็กซัสได้ก่อนใคร ธันวาก็จะกลายเป็นเพียงผู้ตามที่ไร้ซึ่งเขี้ยวเล็บในอนาคต “ลุยเลยครับ ลินดา ใช้บัญชีนอมินีที่อยู่นอกเขตอำนาจศาลของธันวา กระจายการซื้อเป็นล็อตเล็กๆ อย่าให้ระบบ AI ของธันวาจับสัญญาณการรวบหุ้นได้” “จะดีเหรอครับกวิน?” ลินดาถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความกังวล “ถ้าธันวารู้ตัวว่าเราเป็นคนซื้อ หุ้นอาจจะพุ่งสูงขึ้นจนเราคุมราคาไม่ได้” “ธันวามันทะนงตัวครับ มันคิดว่าเน็กซัสเป็นแค่ของเล่นราคาถูกที่มันจะหยิบเมื่อไหร่ก็ได้ มันไม่มีวันระวังตัวจากคนอย่างผมที่มันเคยเหยียบย่ำจนจมดิน เพราะในสายตามัน... ผมคือซากศพที่น่าจะเน่าเปื่อยไปนานแล้ว” กวินพูดพร้อมกับจิบกาแฟดำที่เริ่มเย็นชืด เขารู้ดีว่าการก้าวข้ามผ่านทศวรรษมาไม่ได้มีไว้เพื่อแค่แก้แค้น แต่มีไว้เพื่อสร้างอาณาจักรที่จะไม่มีวันล้มได้เหมือนในชาติที่แล้ว ตลอดทั้งคืน กวินและลินดาทำงานแข่งกับเวลา หน้าจอคอมพิวเตอร์นับสิบตัวเต็มไปด้วยตัวเลขวิ่งสลับไปมาอย่างบ้าคลั่ง ลินดาขยับนิ้วรัวบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางความตึงเครียด กวินสังเกตเห็นประกายตาของเธอ—มันไม่ใช่แค่ความกระหายในกำไร แต่เป็นความเชื่อมั่นที่เขามอบให้เธอ “กวินคะ...” ลินดาเอ่ยขึ้นเบาๆ ในขณะที่กราฟเส้นหนึ่งกำลังพุ่งทะยานขึ้น “ถ้าเราทำสำเร็จ เราจะครองตลาดเทคโนโลยีข้อมูลทั้งหมดของประเทศภายในสองปี แต่นั่นหมายความว่าคุณจะตกเป็นเป้าหมายเบอร์หนึ่งของธันวาโดยตรง คุณพร้อมจะรับมือกับพายุที่กำลังจะถาโถมเข้ามาหรือยังคะ?” กวินเดินเข้าไปใกล้เธอ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของหญิงสาวทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นมนุษย์ที่เขาเกือบจะลืมเลือนไปในวัยที่เต็มไปด้วยการคำนวณ “ลินดาครับ... พายุไม่ได้น่ากลัวสำหรับคนที่รู้วิธีสร้างเรือให้แข็งแกร่งพอ และผมไม่ได้กำลังสร้างเรือธรรมดา แต่ผมกำลังสร้างเรือดำน้ำที่ไม่มีใครหาเจอจนกว่ามันจะยิงตอร์ปิโดเข้าเป้า” ในจังหวะที่การเข้าซื้อหุ้นชุดสุดท้ายเสร็จสิ้น เสียงแจ้งเตือนจากอีเมลลับก็ดังขึ้นพร้อมกัน กวินเปิดอ่านข้อความนั้น ดวงตาของเขาหรี่ลงทันทีที่เห็นชื่อผู้ส่ง มันเป็นอีเมลจาก ‘บัญชีนิรนาม’ ที่เขารอคอยมานาน แต่นี่ไม่ใช่แค่การข่มขู่จากธันวา แต่มันคือรายงานข้อมูลภายในเกี่ยวกับโครงการลับที่แม้แต่ธันวาก็ไม่ควรรู้ “กวิน... เกิดอะไรขึ้น?” ลินดาถามเมื่อเห็นมือของกวินสั่นเล็กน้อย “ไม่ใช่ธันวาครับ” กวินแค่นหัวเราะ “แต่เป็นคนในตระกูลธันวาที่ต้องการขายหัวใจของบริษัทตัวเองให้ผม เพื่อแลกกับการล่มสลายของธันวา” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน เสียงเคาะประตูที่ดูคุกคามดังขึ้นสามครั้ง ก่อนที่ประตูจะเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบก้าวเข้ามา เขาคือ ‘ประธานบริษัท’ คนปัจจุบันของตระกูลธันวา—ชายที่ควรจะร่วมมือกับธันวาในการกวาดล้างกวินมาโดยตลอด “ยินดีที่ได้พบคุณ กวิน” ประธานคนนั้นเอ่ยพร้อมรอยยิ้มที่ดูประหลาด “ผมได้ยินมาว่าคุณสนใจบริษัทที่ผมกำลังจะทิ้งลงถังขยะ ผมมีข้อเสนอที่น่าสนใจกว่าเน็กซัสให้คุณ... ข้อเสนอที่จะทำให้คุณไม่ต้องเป็นศัตรูกับหลานชายผมอีกต่อไป” กวินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ หันไปมองผู้มาเยือนด้วยสายตาดุจพยัคฆ์ “ถ้ามันเกี่ยวกับเงิน ผมไม่สนใจครับ แต่ถ้ามันเกี่ยวกับชีวิต... ผมพร้อมจะฟัง” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสู่จุดสูงสุดของโลกการเงินนะครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา -