รอยร้าวในกลุ่มทุนธันวา

“คุณกวินครับ กฎหมายไม่ได้มีไว้สำหรับให้คนอย่างคุณมาล้อเล่นกับมัน!” เสียงตะคอกของนายตำรวจยศพันตำรวจโทดังก้องไปทั่วล็อบบี้บริษัทที่เงียบเชียบ กุญแจมือเหล็กกล้าในมือเขาดูเย็นเยียบและน่าสะพรึงกลัวในสายตาของพนักงานที่แอบมองผ่านช่องกระจก แต่กวินกลับยืนนิ่งสงบ เขาสวมสูทสีเนวี่คัตติ้งเนี้ยบ ใบหน้าไร้ซึ่งความตื่นตระหนก สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวที่จ้องมองเหยื่อด้วยความสมเพช กวินยกมือขึ้นปัดรอยยับบนปกเสื้อเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ “ผมเกรงว่าความเข้าใจของคุณจะคลาดเคลื่อนไปนิดนะครับสารวัตร สิ่งที่ผมถืออยู่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แต่มันคือ ‘จุดจบ’ ของอาณาจักรที่ใครบางคนสร้างขึ้นจากเลือดและหยาดเหงื่อของผู้อื่น” เขาหยิบแท็บเล็ตเครื่องบางขึ้นมา นิ้วเรียวยาวกดส่งไฟล์ข้อมูลชุดสุดท้ายออกไปพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “ลองเช็กอีเมลกรมสอบสวนคดีพิเศษและสำนักข่าวเศรษฐกิจทุกแห่งในประเทศดูสิครับ อีกห้านาทีต่อจากนี้ กราฟหุ้นในเครือธันวาจะไม่ได้แค่ร่วงลง แต่มันจะดิ่งลงเหวในแบบที่ไม่มีใครดึงกลับได้” “อย่ามาทำเป็นไขสือ! จับตัวเขาไป!” สารวัตรสั่งการด้วยความฉุนเฉียว แต่ก่อนที่จ่าสองคนจะประชิดตัว กวินได้ชูหน้าจอโทรศัพท์ขึ้น มันคือไลฟ์สดที่ลินดาเป็นคนควบคุมอยู่จากที่ไหนสักแห่งในอาคารนี้ “ดูนั่นสิครับ... กราฟหุ้น TH-Group เริ่มตอบสนองแล้ว” กวินเอ่ยเบาๆ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเจ้าหน้าที่ตำรวจและบรรดาพนักงานในตึกต่างดังขึ้นพร้อมกันราวกับเสียงกระสุนปืนที่ลั่นออกไปคนละทิศทาง ข่าวฉาวเรื่องการฟอกเงินผ่านนอมินีและเอกสารลับการปั่นหุ้นของตระกูลธันวาถูกปล่อยออกไปทุกช่องทางโซเชียลมีเดียในวินาทีเดียวกัน ในห้องทำงานชั้นบนสุดที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ‘ธันวา’ กำลังกระชากโทรศัพท์ทิ้งลงพื้นด้วยความบ้าคลั่ง หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าแสดงให้เห็นราคาหุ้นที่วูบลงกว่า 15% ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที แรงเทขายถล่มทลายราวกับเขื่อนแตก ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าที่ทีมบริหารของเขาจะตั้งตัวทัน “ไอ้กวิน... แกทำแบบนี้กับฉันไม่ได้!” ธันวาสบถเสียงหลง เลือดในกายฉีดพล่านจนใบหน้าแดงก่ำ เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง กดเบอร์ที่เขาหลีกเลี่ยงจะติดต่อมาตลอด “จัดการมันซะ! อย่าให้มันรอดไปถึงพรุ่งนี้!” ทางด้านล็อบบี้ กวินมองดูความวุ่นวายที่เกิดขึ้นด้วยความรู้สึกเฉยชา เขาไม่ได้เกลียดธันวาจนตัวสั่นเหมือนในชาติก่อน แต่เขามองเห็นธันวาเป็นเพียง ‘ตัวหมาก’ ที่เขากำลังจะเขี่ยออกจากกระดานธุรกิจ ลินดาเดินออกมาจากมุมมืดของลิฟต์ เธอสวมแว่นตากรอบบาง ดูปราดเปรียวและฉลาดล้ำ เธอพยักหน้าให้กวินเป็นการส่งสัญญาณว่าทุกอย่างเรียบร้อย “สารวัตรครับ” กวินหันไปมองนายตำรวจที่ตอนนี้เริ่มมีสีหน้าลังเลเมื่อเห็นข้อความบนจอโทรศัพท์ของตัวเอง “คุณมีหน้าที่จับกุมคนทำผิดกฎหมาย แต่ตอนนี้ ‘คนผิดตัวจริง’ กำลังหน้าสั่นอยู่ในห้องทำงานชั้น 45 ผมว่าคุณควรตัดสินใจให้ดีนะครับ ว่าจะเลือกเป็นสุนัขรับใช้ที่จมน้ำตายไปพร้อมกับนาย หรือจะเป็นคนแรกที่ได้รับเกียรติในการสวมกุญแจมือให้ทายาทกลุ่มทุนธันวา” ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่นั้นอย่างน่าอึดอัด บรรยากาศบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ เสียงไซเรนที่เคยดังโหยหวนดูจะแผ่วเบาลงเมื่อเทียบกับเสียงดิ่งเหวของตลาดหุ้นที่กลายเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดของประเทศในเวลานี้ “ลินดา ข้อมูลในบัญชีลับก้อนที่สามล่ะ?” กวินหันไปถามด้วยน้ำเสียงปกติราวกับกำลังคุยเรื่องสภาพอากาศ “โอนเข้าบัญชีตรวจสอบของกลต. เรียบร้อยแล้วค่ะ และเราได้ทำการ Short Sell หุ้นในเครือธันวาไว้ตั้งแต่นาทีก่อนที่ข่าวจะหลุดออกไป ตอนนี้เรากำไรเหนาะๆ ประมาณห้าสิบล้านแล้วค่ะกวิน” ลินดาตอบด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ กวินหันกลับมามองสารวัตรอีกครั้ง เขาโน้มตัวลงไปกระซิบใกล้ๆ หูชายในเครื่องแบบ “โลกธุรกิจไม่มีคำว่ามิตรแท้ มีแต่ความได้เปรียบที่เลือกได้ คุณจะเลือกฝั่งไหนครับ?” ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังเข้าทางกวิน โทรศัพท์ในกระเป๋าของลินดากลับสั่นรัว เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เธอเงยหน้าขึ้นมองกวินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “กวิน... มีรายงานเข้ามาว่าคนของธันวาไม่ได้มีแค่บอดี้การ์ดพวกนั้น แต่มันแอบดึง ‘คนระดับบิ๊ก’ จากหน่วยงานความมั่นคงเข้ามาเกี่ยวด้วย พวกเขากำลังล้อมตึกนี้ไว้ทุกทาง” เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนจำนวนมากดังมาจากทางเข้าหลัก ไม่ใช่เสียงตำรวจ แต่เป็นเสียงของกองกำลังติดอาวุธที่ดูเย็นชาและไร้ความรู้สึก กวินนิ่งไปเล็กน้อย แต่แววตาเขากลับเป็นประกายมุ่งมั่นมากกว่าเดิม “ดูท่าว่าธันวาจะเล่นไม้ตายที่ผมคาดไม่ถึงจริงๆ ด้วยแฮะ” กวินพึมพำ ก่อนจะหันไปหาลินดา “ในเมื่อมันจะลากพวกเราลงนรก... งั้นเราก็คงต้องทำให้มันเห็นว่า นรกที่แท้จริงมันเป็นยังไง” ทว่าก่อนที่กวินจะก้าวเดินออกไป สารวัตรที่ดูลังเลเมื่อครู่กลับทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาชักปืนออกมา แต่ไม่ได้เล็งไปที่กวิน หากแต่เล็งไปที่ประตูทางเข้าที่กลุ่มชายชุดดำกำลังบุกเข้ามา แล้วตะโกนก้อง “พวกมึงถอยไป! ที่นี่คือเขตควบคุมของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ!” แต่แล้ว เสียงที่เงียบงันไปชั่วขณะก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงกดชัตเตอร์รัวๆ จากหน้าต่างชั้นลอย กล้องวงจรปิดทุกตัวในตึกถูกแฮก และหน้าจอขนาดใหญ่ที่ล็อบบี้กลับฉายภาพของ ‘ผู้บงการตัวจริง’ ที่กำลังเจรจาซื้อตัวสารวัตรคนนี้ผ่านทางหูฟัง กวินมองภาพนั้นแล้วยิ้ม “สารวัตรครับ ดูเหมือนว่าคุณจะถูกหักหลังตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มงานเลยนะครับ” ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา