รุ่งอรุณใหม่

"ถ้าคุณคิดว่าเสียงระเบิดนั่นจะทำให้ผมหยุดก้าวเดินได้ คุณคงประเมินค่าความแค้นในใจผมต่ำเกินไปหน่อย ธันวา" ผมพึมพำกับตัวเองขณะยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของอาคารฝั่งตรงข้าม แรงสั่นสะเทือนจากชั้นใต้ดินตึกสำนักงานใหญ่ของกลุ่มทุนศัตรูยังคงหลงเหลืออยู่ในฝ่าเท้า ท่ามกลางความโกลาหลที่เบื้องล่าง รถดับเพลิงและรถตำรวจเริ่มเปิดไซเรนระงม แต่นั่นเป็นเพียงฉากหลังของละครที่ผมเป็นคนจัดวางบทไว้เอง ลินดาเดินเข้ามาหาผม เสียงส้นรองเท้าของเธอกระทบพื้นคอนกรีตอย่างมั่นคง เธอไม่ได้ถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะเธอก็เป็นคนเดียวที่รู้ว่า 'ความสูญเสีย' ที่ธันวาต้องจ่ายนั้นเป็นเพียงดอกเบี้ยก้อนแรกของการทวงคืน "ทุกอย่างเป็นไปตามแผนครับกวิน พอร์ตหุ้นของเครือตระกูลธันวาถูกทุบจนต่ำกว่าราคาพื้นฐานแล้ว ตอนนี้กองทุนไร้ชื่อที่เราตั้งขึ้นกำลังกว้านซื้อหุ้นคืนทุกตัว" ลินดากล่าวพร้อมส่งแท็บเล็ตให้ผมดู กราฟสีแดงฉานดิ่งลงเหวอย่างไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นตัว นี่คือสิ่งที่เรียกว่า 'จุดจบของเจ้าสัว' ผมมองหน้าจอนิ่งๆ สายตาของผมเปลี่ยนไป มันไม่ใช่สายตาของนักเก็งกำไรอีกต่อไป แต่มันคือสายตาของคนที่กุมชะตาเศรษฐกิจของโลกไว้ในอุ้งมือ "ธันวาคิดว่าเขากำลังทำสงครามธุรกิจกับผม แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นแค่หนูทดลองที่ผมปล่อยให้วิ่งเล่นในเขาวงกตที่ผมสร้างขึ้นมาตั้งแต่วันที่ผมย้อนเวลากลับมา" "เขาพยายามโอนย้ายสินทรัพย์ทั้งหมดเข้าสู่คริปโตฯ ในช่วงนาทีสุดท้าย" ลินดาเสริมพลางกัดริมฝีปากเบาๆ "เราจะสกัดเขาไหมคะ?" "ไม่ครับลินดา ปล่อยให้เขาโอนไป" ผมยิ้มเย็น "เพราะกระเป๋าเงินดิจิทัลเหล่านั้น ผมได้แอบวางกับดัก 'สัญญาอัจฉริยะ' ไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อไหร่ที่เขาสั่งโอนเงินก้อนนั้นออกไป เงินทั้งหมดจะถูกตีกลับเข้าบัญชีสาธารณะที่ผมบริจาคให้องค์กรการกุศลทั่วโลกโดยอัตโนมัติ" เรายืนมองความพินาศของอาณาจักรที่เคยดูหมิ่นเหยียดหยามผมในอดีตชาติ ความเยือกเย็นเข้าครอบงำจิตใจ ผมไม่ได้รู้สึกสะใจจนลืมตัว สิ่งที่ผมกำลังทำคือการล้างกระดานเก่าเพื่อสร้างระเบียบโลกใหม่ที่ผมเป็นคนถือสิทธิ์ขาด "กวิน... ถ้าเราทำแบบนี้ ชื่อของคุณจะกลายเป็นเป้าหมายของคนทั้งโลก คุณพร้อมจะแบกรับน้ำหนักของอำนาจที่ได้มาหรือยังครับ?" ลินดาถามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเป็นห่วง "อำนาจไม่ได้มีไว้ให้แบกครับลินดา แต่มันมีไว้ให้เราใช้ชี้นำ" ผมหันไปสบตาเธอ ท่ามกลางลมพัดแรงบนดาดฟ้า "ผมเดินทางย้อนเวลากลับมา ไม่ใช่เพื่อเป็นเพียงเศรษฐีที่นั่งนับเงิน แต่เพื่อเปลี่ยนโครงสร้างที่บิดเบี้ยวนี้เสียใหม่ ธันวาเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ยังมี 'คนข้างบน' อีกกลุ่มที่ชักใยอยู่เบื้องหลังเขา ถ้าผมไม่ก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่สุด โลกนี้ก็จะวนลูปกลับไปเป็นนรกขุมเดิม" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากนาฬิกาสมาร์ทวอทช์ของผมก็ดังขึ้น มันไม่ใช่การแจ้งเตือนจากตลาดหุ้น แต่มันคือสัญญาณจากระบบรักษาความปลอดภัยในคฤหาสน์ส่วนตัวของผมที่ถูกเจาะเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต "มีคนเข้าถึงห้องนิรภัยชั้นใต้ดินที่บ้านผมได้..." ผมกดดูภาพกล้องวงจรปิดผ่านสมาร์ทโฟน ลินดาชะโงกหน้ามาดูด้วยความตกใจ ภาพที่ปรากฏคือร่างของชายวัยกลางคนที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี เขากำลังยืนอยู่หน้าตู้เซฟที่เก็บ 'รายชื่อผู้มีอิทธิพล' ทั้งหมดที่ผมรวบรวมมาจากอนาคต "เป็นไปไม่ได้..." ลินดาอุทาน "คนคนนี้ตายไปตั้งแต่ห้าปีที่แล้วในหน้าข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ฉบับที่ผมอ่านสมัยเรียน!" ผมลดโทรศัพท์ลง ใบหน้าของผมที่เคยนิ่งเฉยกลับมีความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นผ่าน ชายคนนั้นหันมามองกล้องวงจรปิด เขาไม่ได้ขโมยอะไร แต่เขากลับวาง 'ของชิ้นหนึ่ง' ไว้บนโต๊ะทำงานของผม แล้วทำความเคารพหน้ากล้องราวกับจะบอกว่า 'เราพบกันแล้ว' สิ่งที่เขาพยายามสื่อสารผ่านของชิ้นนั้น คือนาฬิกาพกโบราณเรือนเดียวกับที่ผมพกติดตัวมาในวันแรกที่ย้อนเวลากลับมา ซึ่งตอนนี้มันก็ยังคงอยู่ในกระเป๋ากางเกงของผมอยู่เลย "นี่มันหมายความว่ายังไงกวิน?" ลินดาถามเสียงสั่น ผมไม่ตอบ แต่เดินตรงไปยังลิฟต์ด้วยหัวใจที่เต้นรัวเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ในหัวของผมเริ่มประมวลผลความเป็นไปได้ที่น่ากลัวที่สุด หรือว่าการย้อนเวลาของผม ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่เป็นผู้เล่น? หรือว่าในประวัติศาสตร์ที่ผมแก้ไข มีตัวตนที่สามซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาตลอด? ประตูลิฟต์เปิดออก พร้อมกับเสียงข้อความแจ้งเตือนเข้าสู่โทรศัพท์เครื่องเดิมที่ผมทิ้งไว้ในรถ มันเป็นข้อความสั้นๆ จากเบอร์ที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนาม แต่มันกลับทำให้ผมแทบหยุดหายใจ: *'ตลาดหุ้นไม่ใช่ความจริงที่เธอเห็น แต่มันคือคุกที่เธอสร้างไว้ขังตัวเอง ยินดีต้อนรับสู่ระดับที่แท้จริงของเกมนี้... หลานชาย'* ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความผันผวนของโชคชะตามาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาจะขอพาทุกท่านไปพบกับคำตอบที่สั่นสะเทือนยิ่งกว่าวิกฤตเศรษฐกิจใดๆ ในตอนหน้าครับ