สายลับสองหน้า

“เพลงกล่อมเด็กนี้... นายไปเอามาจากไหน” กวินถามออกไปขณะที่ดวงตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงกราฟหุ้นตัวหนึ่งที่กำลังดิ่งพสุธา มืออีกข้างกำโทรศัพท์ไว้แน่นจนขึ้นข้อขาว ลินดาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหยุดมือจากการพิมพ์งานทันที เธอสังเกตเห็นบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ เส้นเลือดที่ขมับของกวินเต้นตุบ เขากำลังพยายามสะกดอารมณ์ที่พุ่งพล่านราวกับภูเขาไฟใต้ทะเล ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะแหบแห้งดังขึ้น “ความทรงจำมันมีราคาของมันนะกวิน บางทีถ้าอยากรู้ว่าใครเป็นคนร้องให้ฟัง... ก็ลองมองหา 'เงา' ของตัวเองในตลาดหุ้นพรุ่งนี้สิ” สายถูกตัดไป กวินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กแรงพอให้เกิดเสียงดังลั่น ลินดาขยับตัวเข้ามาใกล้ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงความเป็นห่วง “นั่นใคร กวิน? หรือว่าจะเป็น...” “ธันวา” กวินตอบสั้นๆ “มันไม่ได้แค่ส่งคนมาสืบ มันกำลังประกาศสงครามประสาท” กวินลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นทัศนียภาพของย่านการเงินใจกลางกรุงเทพฯ ในยามค่ำคืน เขาไม่ได้หวาดกลัว แต่ความโกรธแค้นที่เคยถูกฝังกลบไว้กำลังเดือดพล่าน ธันวาคิดว่าการรู้ความลับในวัยเด็กจะทำให้เขาสติแตกได้งั้นหรือ? เขาคิดผิดถนัด “ลินดา ดึงรายชื่อพนักงานในแผนกวิเคราะห์หลักทรัพย์ของกลุ่มทุนธันวามาให้ผมทั้งหมด รวมถึงประวัติย้อนหลังสามปี” กวินสั่งด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ทำไมต้องเป็นคนกลุ่มนั้น? เรากำลังไล่ล่าใครอยู่หรือคะ... เอ้อ ขอโทษครับ ผมหมายถึง... เรากำลังไล่ล่าใครอยู่ครับกวิน” ลินดาแก้ไขสรรพนามอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเขา “ผมไม่ได้จะไล่ล่าพวกมัน” กวินหมุนตัวกลับมา สายตาของเขามีประกายวาวโรจน์ “ผมจะทำให้พวกมัน 'ล่า' กันเอง” --- สองวันถัดมา ณ ห้องทำงานลับที่กวินจัดเตรียมไว้ เขาไม่ได้มองหน้าจอหุ้น แต่เขากำลังมองภาพถ่ายของชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ชายที่ชื่อว่า 'สมชาย' หัวหน้าทีมวิเคราะห์ที่ธันวาส่งเข้ามาแฝงตัวในฐานะที่ปรึกษาด้านการลงทุนอิสระ สมชายเป็นคนฉลาด เป็นนักวิเคราะห์ที่ยอดเยี่ยม แต่กวินรู้จุดอ่อนของชายคนนี้ดีที่สุด เพราะในชาติที่แล้ว สมชายคือคนที่หักหลังทุกคนเพื่อเงินก้อนสุดท้ายก่อนที่บริษัทของเขาจะล้มละลาย กวินเดินเข้าไปในร้านอาหารหรูที่นัดหมายไว้ สมชายรออยู่ก่อนแล้ว เขาสวมสูทราคาแพงที่ดูขัดกับแววตาวิตกกังวลนั่น “คุณกวิน ผมแปลกใจมากที่คุณนัดผมมา” สมชายกล่าวพลางจิบไวน์ กวินไม่ตอบ เขาเลื่อนซองเอกสารสีน้ำตาลไปตรงหน้าสมชาย “ผมรู้นะว่าธันวาสัญญาอะไรกับคุณไว้บ้าง... ตำแหน่งรองประธานในบริษัทใหม่? หรือหุ้นในกลุ่มทุนใหญ่ที่กำลังจะเทคโอเวอร์ตลาด? แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่งนะสมชาย... ธันวาไม่เคยแบ่งเค้กให้ใคร มันกินเรียบทุกอย่าง” สมชายชะงัก แก้วไวน์ในมือสั่นเล็กน้อย “คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจ” “ผมมีข้อมูลที่ธันวาต้องการมากที่สุดเกี่ยวกับหุ้นตัวที่กำลังจะลิสต์เข้าตลาดหลักทรัพย์ในเดือนหน้า” กวินโน้มตัวเข้าไปใกล้ เสียงกระซิบของเขาทรงพลังราวกับคำสั่ง “ถ้าคุณเอาข้อมูลนี้ไปให้มัน คุณจะเป็นฮีโร่ในสายตามัน... แต่ถ้าคุณเอาข้อมูลนี้ไปขายให้คู่แข่งของมันอีกล่ะ? คุณจะได้เงินมากกว่าที่ธันวาให้คุณสิบเท่า และคุณจะปลอดภัยจากการถูกกำจัดทิ้งเมื่อหมดประโยชน์” สมชายกลืนน้ำลาย ความโลภในดวงตาเริ่มฉายชัด “คุณ... คุณจะให้ข้อมูลนั้นกับผมจริงๆ เหรอ?” “ผมจะให้คุณทำเป็นว่าแอบขโมยมันไป” กวินยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้สมชายรู้สึกหนาวสันหลัง “และผมจะทำให้ธันวาเชื่อสนิทใจว่าคุณคือคนที่ภักดีที่สุด... จนกระทั่งวินาทีที่มันพังทลายลงด้วยมือคุณเอง” --- กวินกลับมาที่ออฟฟิศ ลินดากำลังรออยู่ เธอส่งรายงานสุดท้ายให้เขา “กวินคะ... ระบบที่เราวางไว้ดักจับข้อมูลของธันวาพบสัญญาณบางอย่าง สมชายเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เขากำลังส่งข้อมูลชุดหนึ่งออกไป” “ดี” กวินพยักหน้า “ส่งข้อมูลชุดที่สองไปให้เขาด้วย ข้อมูลที่ว่าธันวากำลังแอบปั่นหุ้นของบริษัทตัวเองเพื่อทุบหุ้นของหุ้นส่วนรายใหญ่... ข้อมูลที่มันจะทำให้ธันวาถูกฟ้องร้องจากผู้ถือหุ้นทั่วประเทศ” ลินดามองกวินด้วยสายตาที่ซับซ้อน “คุณกำลังทำลายชื่อเสียงของเขาจากข้างใน” “ผมแค่กำลังทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็น” กวินเดินไปโอบไหล่ลินดาเบาๆ “ในโลกธุรกิจไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร มีเพียงคนที่รู้ว่าจะวางหมากอย่างไรให้กระดานนี้เป็นของเรา” จู่ๆ ไฟในห้องทำงานก็ดับพรึ่บลง ลินดาสะดุ้งด้วยความตกใจ กวินคว้ามือเธอไว้แน่น สัญชาตญาณของเขาสั่งให้รีบพาทุกคนออกจากที่นี่ แต่ก่อนที่เขาจะขยับตัว เสียงปรบมือดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง *แปะ... แปะ... แปะ...* “แผนการซ้อนแผนที่งดงามมากกวิน” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น ธันวาก้าวออกมาจากเงามืดในชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มเย้ยหยัน “สมชายมันรายงานฉันทุกอย่างตั้งแต่ที่คุณเริ่มเปิดปากคุยกับมันแล้ว” กวินยืนนิ่ง หัวใจเต้นเป็นจังหวะปกติ เขารู้ดีว่าวันนี้อาจจะพลาดพลั้ง แต่เขาก็มีแผนสำรองไว้เสมอ “งั้นเหรอธันวา? แล้วคุณแน่ใจไหมว่าที่มันรายงานคุณ... คือความจริงทั้งหมด?” ธันวาชะงักไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ดับอยู่กลับสว่างวาบขึ้นมาเอง โดยมีตัวเลขวิ่งรัวราวกับพายุเข้า ทั้งคู่เบิกตากว้างเมื่อเห็นกราฟหุ้นที่ธันวาถืออยู่ทั้งหมดกำลังพุ่งดิ่งลงเหวอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นบนหน้าจอ... *‘ตรวจพบธุรกรรมทุจริตจากบัญชีวงในของท่าน... หลักฐานทั้งหมดถูกส่งถึงกลต. เรียบร้อยแล้ว’* ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในทุกบทตอนนะครับ ผมจะตั้งใจเขียนบทต่อไปให้เร้าใจที่สุดสำหรับทุกท่านครับ!