ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

“คุณกำลังโกหกผม เพื่อหวังจะให้ผมหยุดรึเปล่า ลินดา?” น้ำเสียงของผมราบเรียบ ทว่าแฝงด้วยความเย็นชาที่ผ่านการคัดกรองมาอย่างดี ผมวางแก้ววิสกี้ราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนในเพนต์เฮาส์หรูที่มองเห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนราวกับเป็นเพียงกระดานหมากรุกเบื้องล่าง ดวงตาของผมจับจ้องไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม เธอไม่ได้ดูหวาดกลัว แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับมีความสั่นไหวที่ผมอ่านไม่ออก ลินดาขยับตัวเล็กน้อย แสงไฟสลัวจากโคมไฟคริสตัลตกกระทบเสี้ยวหน้าของเธอ ทำให้เห็นรอยเงาที่ดูลึกลับ เธอนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย “ถ้าฉันต้องการหลอกใช้คุณ ฉันคงไม่เสนอทางรอดให้คุณตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน กวิน... คนที่ตายไปแล้ว ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่ในความทรงจำที่บิดเบี้ยวของธันวา” เธอลุกขึ้นยืน เดินช้าๆ มาหยุดอยู่ข้างหน้าต่าง สายตาของเธอมองออกไปไกลแสนไกล ผมเดินตามไปยืนเคียงข้างเธอ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอทำให้สมาธิที่ผมพยายามประคองไว้เริ่มสั่นคลอน ในโลกที่ทุกคนต่างมีหน้ากาก ลินดาคือคนเดียวที่ผมรู้สึกว่าเธอกำลังพยายามถอดมันออกเพื่อผม “ทำไมคุณถึงยอมช่วยผมขนาดนี้?” ผมถามพลางหันไปมองเธอ “คุณเป็นอัจฉริยะด้านการเงิน คุณมีอนาคตที่ไกลกว่าการมาเป็นหมากในกระดานแก้แค้นของคนที่มีอดีตพังๆ อย่างผม” ลินดาหันกลับมาสบตาผม สายตาคู่นั้นไม่ใช่นักวิเคราะห์ที่เย็นชาอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยความเห็นใจที่ลึกซึ้ง “เพราะคุณไม่ใช่แค่หมากในกระดานกวิน คุณเป็นคนเดียวที่เห็นว่าภายใต้ตัวเลขกำไรขาดทุนที่ฉันทำ... ฉันก็แค่ผู้หญิงที่อยากจะวางความแค้นลงแล้วเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนที่... เข้าใจความเจ็บปวดแบบเดียวกัน” มือของเธอเอื้อมมาแตะแขนเสื้อผมเบาๆ สัมผัสนั้นแผ่ซ่านความอบอุ่นเข้ามาในหัวใจที่ด้านชาจากการทรยศในอดีตชาติ ความเงียบที่เกิดขึ้นไม่ได้อึดอัด แต่มันกลับมีความหมายที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำบรรยาย ผมรู้สึกถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัว ไม่ใช่เพราะแผนการหุ้นที่จะปั่นในวันพรุ่งนี้ แต่เป็นเพราะผู้หญิงคนนี้ “ถ้าผมเชื่อคุณ...” ผมพูดเบาๆ พร้อมกับโน้มตัวลงไปใกล้เธอจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผม “ผมอาจจะต้องแลกด้วยทุกอย่างที่ผมมี รวมถึงชีวิตของผมด้วย” “ฉันก็มีชีวิตเป็นเดิมพันเหมือนกัน กวิน” ลินดาตอบรับ สบตาผมอย่างไม่หลบเลี่ยง “และฉันยอมแลกมัน ถ้ามันหมายถึงการที่ได้เห็นคุณชนะ... ชนะคนอย่างธันวา” ผมอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปัดเส้นผมที่ตกลงมาปรกหน้าเธอ สัมผัสถึงความนุ่มนวลและกลิ่นอายของความเป็นมนุษย์ที่ผมเกือบลืมไปแล้วในช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่กับการไล่ล่าผลประโยชน์และอำนาจ ในวินาทีนั้น ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้เป็นแค่พันธมิตรทางธุรกิจ แต่มันกำลังเปลี่ยนผ่านไปสู่บางสิ่งที่ซับซ้อนและเปราะบางกว่านั้น “ผมจะเชื่อคุณเป็นครั้งสุดท้าย” ผมกระซิบ ลินดาคลี่ยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่ไม่ได้มาจากความหยิ่งผยองหรือความฉลาด แต่เป็นยิ้มที่จริงใจที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา “งั้นก็ฟังให้ดี กวิน... ธันวาไม่ได้เก็บเธอไว้ในความทรงจำ แต่เขาสั่งให้คนขังเธอไว้ในที่ที่ไม่มีใครกล้าหาญพอจะเข้าไป... ที่นั่นคือสถานพักฟื้นผู้ป่วยความจำเสื่อมแห่งหนึ่งในสวิสเซอร์แลนด์” ขณะที่ผมกำลังจะถามรายละเอียดเพิ่มเติม เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้นขัดจังหวะบรรยากาศที่แสนเปราะบางนั้น ผมขมวดคิ้ว มือหยิบปืนที่วางซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทำงานออกมาโดยสัญชาตญาณ ลินดามีสีหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่มอนิเตอร์กล้องวงจรปิด “กวิน... ดูนี่สิ” บนหน้าจอแสดงภาพชายคนหนึ่งในชุดสูทสีดำสนิท เขายืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องของผม ท่าทางของเขาดูคุ้นตาอย่างน่าประหลาด เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดส่งข้อความเข้าเครื่องของผม ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ผมก็กดอ่านด้วยมือที่สั่นเทา ‘ดีใจที่เห็นว่านายยังไม่ตาย กวิน... แต่ดูเหมือนนายจะเลือกผู้หญิงผิดคนมาเป็นพวกนะ เพราะผู้หญิงที่นายเชื่อใจที่สุดตอนนี้... จริงๆ แล้วเธอคือคนที่ส่งข้อมูลให้นายพินาศเมื่อชาติก่อนเอง’ ผมค่อยๆ หันกลับไปมองลินดาที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าหน้าจอ สายตาของเธอที่มองมาที่ผมในตอนนี้... มันไม่ใช่สายตาที่เปี่ยมด้วยความเห็นใจอีกต่อไป แต่มันคือสายตาของคนที่เพิ่งถูกเปิดเผยความลับอันดำมืดออกมา ทุกอย่างที่สร้างมา... อาจจะเป็นเพียงแค่การแสดงละครครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตผมเพียงคนเดียว ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกวินและร่วมลุ้นไปกับเขานะครับ หากมีความคิดเห็นอย่างไร สามารถคอมเมนต์แลกเปลี่ยนกันได้เสมอครับผม จากใจ... เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ