ต้อนเข้ามุม

"ตัวเลขในกระดานสีแดงเถือกนั่น... มันคือสุสานของความทะเยอทะยานครับคุณธันวา" เสียงทุ้มต่ำของกวินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานสุดหรูบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า เขานั่งไขว่ห้าง จิบกาแฟดำโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองหน้าจอเทรดที่กำลังแสดงกราฟดิ่งลงเหวของหุ้นกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ที่ธันวาทุ่มเงินก้อนโตเข้าซื้อตามคำแนะนำ (ที่กวินจงใจปล่อยข่าวลวง) เมื่อสัปดาห์ก่อน ธันวาไม่ได้ตอบในทันที เสียงหอบหายใจของเขาเริ่มถี่และดังขึ้นจนน่าเกลียด มือที่สั่นเทาของเขาบีบแก้ววิสกี้จนข้อนิ้วขาวซีด บนโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้โอ๊คราคาแพงมีรายงานการวิเคราะห์งบกระแสเงินสดที่ถูกขยำจนยับเยินกองสุมกันอยู่ "แก... แกวางแผนนี้มานานแค่ไหนแล้ว" ธันวาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธแค้นและตระหนก "ไอ้หุ้นตัวนี้มันเคยเป็นดาวรุ่งที่นักวิเคราะห์ทุกคนฟันธงว่าต้องพุ่งทะยาน แกเป็นคนเอากราฟโปรเจกต์ชันปลอมนั่นมาให้ฉันดูเอง!" กวินวางแก้วกาแฟลงบนจานรองอย่างเชื่องช้า เสียงกระทบของมันเบาหวิวแต่กลับดังก้องในโสตประสาทของธันวา "ข้อมูลที่ผมให้ คุณได้ตรวจสอบด้วยตัวเองหรือยังครับ? หรือว่าความโลภมันบดบังดวงตาจนคุณลืมหลักการบริหารความเสี่ยงขั้นพื้นฐานไปหมดแล้ว?" กวินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสาวเท้าเดินตรงไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพเมืองหลวงยามค่ำคืน "การลงทุนคือสงครามจิตวิทยาครับธันวา คุณพ่ายแพ้ตั้งแต่วินาทีที่คุณตัดสินใจใช้เงินหน้าตักทั้งหมดทุ่มลงในสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องต่ำเพียงเพราะความมั่นใจที่ผมป้อนให้เพียงนิดเดียว" ลินดาที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้องขยับแว่นสายตาเล็กน้อย เธอแค่นยิ้มที่มุมปาก "คุณธันวาคะ... เอ้อ ขออภัยครับคุณธันวา เงินหมุนเวียนในบริษัทของคุณตอนนี้เหลือไม่ถึง 5% ของภาระหนี้ระยะสั้นที่ต้องชำระในวันศุกร์นี้ ทางธนาคารเริ่มส่งสัญญาณเรียกคืนวงเงินสินเชื่อแล้วนะครับ" ธันวาสะดุ้งสุดตัว เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาที่ปรึกษาทางการเงินด้วยมือที่สั่นเทา แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมามีเพียงเสียงสัญญาณรอสายที่ยาวนานจนน่าอึดอัด ในโลกของธุรกิจ เมื่อคุณล้มลง บรรดาฝูงไฮยีน่าที่เคยเลียแข้งเลียขาก็พร้อมจะรุมทึ้งเนื้อคุณเป็นกลุ่มแรก "หุบปาก! ลินดา... เธอเป็นคนของฉันไม่ใช่หรือไง!" ธันวาตวาดลั่น "ผมเป็นคนจ้างเขาครับ และเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมในการพาคุณเดินเข้ากับดัก" กวินหันกลับมาประจันหน้า ดวงตาคมกริบของเขาเย็นชาดุจน้ำแข็ง "คุณจำตอนที่ผมขอความช่วยเหลือเมื่อสามปีก่อนได้ไหม? วันที่คุณหัวเราะเยาะแล้วส่งผมเข้าคุกด้วยพยานเท็จ... วันนี้คือดอกเบี้ยก้อนแรกที่คุณต้องจ่ายคืน" ธันวาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพง ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปสิ้น เขาตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดทางการเงิน แต่มันคือการขุดหลุมฝังศพที่เขามีส่วนร่วมในการขุดด้วยมือของตัวเองตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา "แกต้องการอะไร... หุ้นส่วน? ที่ดิน? หรือชีวิตฉัน?" ธันวาถามเสียงสั่น กวินเดินเข้ามาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย เขากระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูธันวา "ผมไม่ต้องการชีวิตคุณหรอกครับ มันง่ายเกินไป... ผมต้องการเห็นคุณคลานเข่ามาขอส่วนแบ่งจากบริษัทที่คุณเคยเหยียบย่ำมันจนจมดิน" ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต บอดี้การ์ดร่างยักษ์ของธันวาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เขาไม่ได้มองหน้าเจ้านาย แต่กลับก้มหัวให้กวินอย่างนอบน้อม ซึ่งนั่นทำให้ธันวาถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "คุณกวินครับ... บอร์ดบริหารของกลุ่มทุนฝั่งธันวาได้ลงมติถอดถอนคุณธันวาออกจากตำแหน่งประธานในฐานะผู้รับผิดชอบต่อวิกฤตสภาพคล่องครั้งนี้แล้วครับ" ธันวาลุกขึ้นยืนทันที "พวกมันว่ายังไงนะ! ใครเป็นคนสั่ง!" "คุณพ่อของคุณเองครับ" กวินยิ้มตอบ พลางหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ "และนี่คือข้อเสนอสุดท้าย... เซ็นสัญญาโอนหุ้นสิทธิ์บริหารทั้งหมดให้ผม แล้วคุณยังจะมีโอกาสได้ใช้ชีวิตแบบเศรษฐีตกอับในต่างแดน หรือจะเลือกสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ชื่อเสียงที่ตระกูลสร้างมา" ธันวารับเอกสารมาอ่านด้วยมือที่ไร้แรง เขามองเห็นลายเซ็นของบิดาที่ยืนยันความพ่ายแพ้ของเขาอย่างเบ็ดเสร็จ กวินหันหลังเตรียมเดินออกไป ทว่าก่อนที่มือของเขาจะแตะลูกบิดประตู เสียงโทรศัพท์ของกวินก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงชื่อ เขากดรับสาย และสิ่งที่ได้ยินจากปลายสายทำเอาใบหน้าที่เรียบเฉยของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง "กวิน... ถ้าคุณกล้าทำลายธันวา ผมจะบอกความลับเรื่องผู้หญิงคนเดียวที่เขาทรยศคุณในวันนั้นให้ฟัง... คนที่คุณคิดว่าตายไปแล้วน่ะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเส้นทางแห่งความมั่งคั่งของเซียนหุ้นย้อนเวลานะครับ