กับดักของธันวา

"ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะไม่เทขายหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีในเวลานี้เด็ดขาดครับ คุณธันวา" เสียงของกวินราบเรียบแต่หนักแน่น กังวานอยู่ในห้องประชุมวีไอพีของโรงแรมหรูใจกลางเมือง เขานั่งไขว่ห้าง มือประสานกันบนตัก ดวงตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มอีกคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม—ธันวา ทายาทอาณาจักรธุรกิจที่กำลังจับจ้องกราฟราคาหุ้นบนหน้าจอด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ ธันวาค่อยๆ วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ ของแก้วคริสตัลดังก้องท่ามกลางความเงียบงันของผู้ติดตามนับสิบชีวิต เขามองกวินด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองหนอนแมลงที่บังอาจมาสั่งสอนพญาอินทรี "คำแนะนำของคุณฟังดูมีเหตุผลนะกวิน แต่ในโลกของการเงินที่ผมโตมา ความกลัวคือจุดเริ่มต้นของชัยชนะเสมอ" ธันวาเอ่ยพลางยักไหล่ "คนอย่างคุณ... เพิ่งเริ่มไต่เต้าได้ไม่กี่เดือน แต่อยากสอนคนที่มีพอร์ตระดับหมื่นล้านจัดการสินทรัพย์งั้นหรือ? ไม่คิดว่ามันจะดูเกินตัวไปหน่อยหรือครับ?" "ความรวยไม่เคยการันตีสติปัญญาครับ คุณธันวา" กวินยิ้มตอบ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ธันวาขมวดคิ้ว "แต่การมองเห็น 'กับดัก' ก่อนที่มันจะลั่นไกต่างหาก คือสิ่งที่ทำให้เรายืนอยู่บนจุดสูงสุดได้จริง" ลินดาที่นั่งอยู่ข้างกวินขยับตัวเล็กน้อย เธอส่งสายตาเป็นเชิงเตือน แต่กวินไม่สนใจ เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เลื่อนกราฟเส้นดัชนีที่เขาวาดขึ้นเองด้วยข้อมูลจากอนาคตที่เขารู้ดีกว่าใคร มันคือโครงสร้างของการปั่นราคาที่จะทำลายนักลงทุนรายย่อยในอีกไม่กี่วันข้างหน้า และธันวาก็กำลังก้าวเท้าเข้าไปในหลุมนั้นอย่างเต็มใจ "คุณกำลังพยายามจะสื่ออะไรกันแน่?" ธันวาโน้มตัวมาข้างหน้า ความกดดันแผ่ซ่านออกจากตัวเขา "หรือว่าคุณกำลังวางแผนบางอย่าง... ล่อให้ผมเทขาย เพื่อที่คุณจะได้ช้อนซื้อหุ้นกลุ่มนั้นในราคาต่ำเสียเอง?" "ผมไม่ได้มองเรื่องเศษเงินพวกนั้นครับ" กวินสบตาอีกฝ่ายอย่างไม่หลบเลี่ยง "ผมแค่ไม่อยากให้ปลาตัวใหญ่ต้องมาติดเบ็ดเพียงเพราะความใจร้อนของตัวเอง" ธันวาหัวเราะหึออกมาในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน "น่าสนใจ คุณเริ่มทำตัวเหมือนคนที่ผมเคยรู้จัก... คนที่เคยพยายามขวางทางผม จนสุดท้ายก็ต้องกลายเป็นเพียงขี้เถ้าในกองไฟ" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที ลินดาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูข้อความด่วน ก่อนจะหันมามองกวินด้วยสีหน้าตระหนกเล็กน้อย เธอส่งสัญญาณให้เขารับทราบ กวินเหลือบมองหน้าจอ—มีคนบุกรุกเข้าไปในเซิร์ฟเวอร์ข้อมูลส่วนตัวของพวกเขา และร่องรอยดิจิทัลนั้นพุ่งตรงมาจากเครือข่ายของธันวาโดยตรง "คุณพยายามเจาะข้อมูลของผมสินะครับ" กวินพูดขึ้นลอยๆ น้ำเสียงยังคงนิ่งสงบ ธันวาเลิกคิ้ว แสร้งทำเป็นประหลาดใจ "หลักฐานล่ะครับ? การกล่าวหาลอยๆ ในที่ประชุมแบบนี้ ถ้าไม่ระวังตัว... คุณอาจจะไม่ได้กลับออกไปจากที่นี่พร้อมกับความมั่นใจเดิม" "หลักฐานน่ะเหรอครับ?" กวินวางแท็บเล็ตลงแล้วดันมันไปทางธันวา "ในนั้นมีบันทึกการโอนเงินเข้าบัญชีลับในต่างประเทศของคุณ ซึ่งถูกส่งต่อไปยังตัวการปั่นหุ้นที่กำลังจะโดนตรวจสอบในสัปดาห์หน้า ถ้าข้อมูลนี้หลุดออกไปถึงสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์ คุณคิดว่าหุ้นในพอร์ตที่คุณกำลังถืออยู่ จะเหลือมูลค่าเท่าไหร่ครับ?" ธันวาสะดุดกึก รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหายวับไปทันที เขาคว้าแท็บเล็ตขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทาเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองกวินด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความดูแคลนเป็นความอาฆาตมาดร้าย "คุณไม่ใช่แค่คนธรรมดา" ธันวากัดฟันพูด "คุณเป็นใครกันแน่?" "ผมคือคนที่คุณไม่ควรเลือกเป็นศัตรู... ตั้งแต่ตอนที่ยังแก้ไขอะไรได้" กวินลุกขึ้นยืน จัดเสื้อสูทให้เข้าที่ "เราจบการสนทนาแค่นี้ครับ สำหรับคำแนะนำเรื่องหุ้นนั่น... ผมถือว่าผมได้เตือนในฐานะเพื่อนร่วมวงการแล้ว ส่วนเรื่องข้อมูลในเครื่องนั้น ผมทำสำรองไว้ในคลาวด์ที่ปลอดภัยกว่า... มากๆ" กวินเดินหันหลังให้ธันวาโดยไม่รีบร้อน ลินดารีบลุกตามไป แต่ในจังหวะที่กวินกำลังจะก้าวพ้นประตูห้องประชุม เสียงโทรศัพท์ของธันวาก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ธันวารับสาย เสียงปลายสายที่ดังลอดออกมานั้นแหลมสูงและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "คุณธันวาครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ พอร์ตหลักของเราถูกสั่งอายัดชั่วคราวจากหน่วยงานตรวจสอบ! มีคนยื่นเรื่องฟ้องร้องเรื่องการปั่นราคา... พวกเขามีหลักฐานผูกมัดตัวเราแน่นหนามาก!" ธันวาหน้าถอดสี มือที่ถือโทรศัพท์สั่นสะท้าน เขามองกวินที่ยืนหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตู กวินไม่ได้หันกลับมา แต่เขากลับพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาที่สุดเท่าที่ธันวาเคยได้ยิน "ผมบอกแล้วไงครับคุณธันวา... ว่ากับดักน่ะ มันไม่ได้อยู่ตรงหน้าคุณ แต่มันอยู่ใต้ฝ่าเท้าคุณมาตั้งนานแล้ว" ทันใดนั้น ไฟในห้องประชุมก็ดับพรึ่บลง พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงมไปทั่วทั้งชั้น ลินดาคว้าแขนกวินแล้วกระซิบด้วยเสียงสั่นเครือ "กวิน... ข้อมูลที่นายส่งไปให้ ก.ล.ต. มันยังไม่ถึงกำหนดเวลาไม่ใช่เหรอ? ใครเป็นคนกดปุ่มปล่อยข้อมูลก่อนเวลาแบบนี้!" กวินนิ่งเงียบ แสงจากหน้าจอมือถือของเขาส่องสว่างขึ้นเผยให้เห็นข้อความแจ้งเตือนที่เพิ่งเด้งเข้ามาใหม่ แต่มันไม่ใช่ข้อความจากหน่วยงานรัฐ... มันเป็นข้อความจากบุคคลนิรนามที่เขาก็ไม่รู้จัก 'สนุกพอหรือยัง? เกมนี้ยังมีตัวละครที่คุณยังไม่รู้จักอีกคนนะ กวิน' ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายลงทุนไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ