การวิเคราะห์ที่เหนือชั้น

"ถ้าคุณคิดว่าการทุบหุ้นช่วงสิบนาทีสุดท้ายจะทำให้ผมถอดใจได้ล่ะก็ คุณคงประเมินค่าความล้มเหลวในอดีตของผมต่ำเกินไปหน่อยนะครับ คุณธันวา" ผมเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานที่มีเพียงแสงสีฟ้าจากจอเทอร์มินอลหกจอมอนิเตอร์สะท้อนเข้ากับดวงตา ลินดาที่นั่งอยู่ข้างๆ ชะงักมือที่กำลังพิมพ์คำสั่งซื้อขาย เธอหันมามองผม แววตาของเธอเต็มไปด้วยความฉงนผสมความเชื่อมั่นที่ผมปลูกฝังให้เธอมาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม "กวิน... โวลุ่มการขายถล่มทลายในตลาด TFEX นั่นไม่ใช่รายย่อยแน่ๆ" ลินดากระซิบ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความตื่นตัว "พวกเขาเทขายบิ๊กล็อตเพื่อสร้างจิตวิทยามวลชน กราฟกำลังดิ่งเหว ถ้าเราไม่หยุดคัทลอสตอนนี้ พอร์ตของเราจะติดลบเกินสามสิบเปอร์เซ็นต์ในพริบตา" ผมไม่ได้ตอบในทันที นิ้วของผมเคาะลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงเป็นจังหวะที่แม่นยำราวกับเข็มนาฬิกา ในหัวของผม ภาพเหตุการณ์เมื่อสิบปีที่แล้วฉายชัดขึ้นมาเหมือนฟิล์มภาพยนตร์ที่ไม่มีวันขาดสะบั้น ในชาติที่แล้ว ธันวาใช้กลยุทธ์ 'ปั่นเพื่อทุบ' แบบเดียวกันนี้ทำลายฐานะทางการเงินของผมจนหมดตัว เขาใช้บริษัทนอมินีเข้ามารับของที่ถูกทิ้งในราคาต่ำเตี้ย ก่อนจะลากกราฟกลับขึ้นไปในวันรุ่งขึ้นเพื่อทำกำไรมหาศาล "ลินดาครับ" ผมหันไปสบตาเธอ "วางคำสั่งซื้อฝั่ง Long สวนกระแสไปที่ราคาสุดท้ายของแนวรับทางเทคนิคที่ 42.50 บาท ด้วยเงินทั้งหมดที่เรามี ไม่สิ... ใช้ Leverage สูงสุดเท่าที่พอร์ต Margin เราจะรับได้" ลินดาเบิกตากว้าง เธอสูดหายใจเข้าลึก "นั่นมันการพนันชัดๆ กวิน! กราฟมันไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหลลงเลยนะ!" "มันไม่ใช่การพนัน หากคุณรู้อยู่แล้วว่าไพ่ใบสุดท้ายในมือเจ้ามือคืออะไร" ผมยิ้มมุมปาก ความเย็นชาที่ฉาบไว้บนใบหน้าไม่ได้ปิดบังประกายของนักล่าที่ซ่อนอยู่ข้างใน "ธันวาไม่ได้กำลังพยายามทำลายหุ้นตัวนี้ แต่เขากำลัง 'กวาด' ของราคาถูกจากนักลงทุนที่ตื่นตระหนก เพื่อเตรียมรับข่าวดีเรื่องการควบรวมกิจการที่จะประกาศในวันพรุ่งนี้ตอนเช้าต่างหาก" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงคีย์บอร์ดดังรัวเร็วเป็นจังหวะสุดท้ายก่อนที่นิ้วของลินดาจะกด 'Enter' ยืนยันคำสั่งซื้อ ทันทีที่คำสั่งซื้อถูกส่งออกไป กราฟที่เคยดิ่งเหวเหมือนเส้นเลือดที่ถูกตัดขาดก็เริ่มสั่นไหว คำสั่งซื้อปริมาณมหาศาลของเราเข้าไปขวางทางน้ำไหลเหมือนเขื่อนกั้นที่มั่นคง สิบนาทีผ่านไปเหมือนสิบปี ราคาหุ้นหยุดนิ่งที่ 42.50 บาทพอดีเป๊ะ ก่อนที่แรงซื้อลึกลับจะเริ่มไหลเข้าท่วมตลาดอย่างบ้าคลั่ง ราคาดีดตัวกลับขึ้นไปอย่างรุนแรงจนเส้นกราฟกลายเป็นแท่งเทียนสีเขียวยาวเหยียด ลินดาที่มองหน้าจอตาไม่กะพริบถึงกับทรุดตัวลงพิงเก้าอี้ พลางหันมามองผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป "คุณทำได้ยังไง..." เธอถามเสียงแผ่ว "ราวกับว่าคุณอ่านใจเขาออก... หรือคุณเห็นอนาคตกันแน่?" ผมไม่ได้ตอบคำถามนั้น เพียงแต่หยิบแก้วกาแฟที่เย็นชืดขึ้นมาจิบ "ในโลกของธุรกิจ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คนที่มีเงินมากที่สุด แต่คือคนที่รู้ว่าคนอื่นกำลังคิดอะไรอยู่ต่างหากล่ะครับ" ทว่าในจังหวะที่ผมกำลังจะผ่อนคลาย เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็สั่นครืนขึ้นมา หน้าจอโชว์ชื่อที่ผมไม่ได้เห็นมานานนับทศวรรษ... 'ธันวา' ผมกดรับสายโดยไม่ลังเล ปลายสายไม่มีเสียงพูดในตอนแรก แต่มีเสียงหัวเราะเบาๆ ที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันดังลอดออกมา "ยินดีด้วยนะกวิน... ฉันไม่คิดว่าแกจะกล้าเล่นเกมสวนกระแสแบบนั้น" เสียงของธันวาดังชัดเจน มันทรงอำนาจและเยือกเย็น "แต่แกจำไว้ให้ดีนะ สิ่งที่แกได้ไปวันนี้ มันเป็นแค่เศษเงินที่ฉันตั้งใจโปรยให้แกตายใจ... เพราะจริงๆ แล้ว เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อฉันรู้ว่าแกคือคนที่อยู่เบื้องหลังการวางพอร์ตของลินดา" หัวใจของผมกระตุกวูบ ลินดาหันมามองผมด้วยสีหน้าซีดเผือด เมื่อผมเห็นข้อความแจ้งเตือนทางอีเมลเด้งขึ้นมาบนหน้าจอหลัก... ไฟล์เอกสารลับที่บันทึกข้อมูลการโอนเงินของบริษัทที่ลินดาดูแลอยู่ ถูกส่งตรงไปยังสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พร้อมกับชื่อของผู้ส่งที่เป็น 'ชื่อของผม' เอง ธันวาไม่ได้แค่เล่นเกมหุ้น เขาเล่นเกมขุดหลุมฝังศพผมโดยใช้มือของผมเอง... และที่แย่ไปกว่านั้น คือเขารู้ตัวตนของลินดาแล้วตั้งแต่วันแรก "กวิน... เกิดอะไรขึ้น?" ลินดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ขณะที่เสียงรถตำรวจเริ่มดังแว่วเข้ามาใกล้ตึกสำนักงานของเรา ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายลงทุนที่เต็มไปด้วยคมหอกคมดาบไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ