จังหวะซื้อจังหวะขาย

"คุณกวินครับ ผมว่าคุณกำลังเล่นกับไฟ... หุ้นเทคโนโลยีตัวนี้กำลังดิ่งเหว กราฟรายสี่ชั่วโมงแสดงสัญญาณขายชัดเจนขนาดนี้ แต่คุณกลับสั่งซื้อเพิ่ม?" เสียงของพนักงานในบริษัทหลักทรัพย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องค้าหลักทรัพย์ระดับวีไอพี สายตาของเหล่านักลงทุนรุ่นเก๋าหลายสิบคนหันมามองชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง เขาสวมสูทสั่งตัดที่ดูเรียบง่ายแต่มีราคา กวินไม่ได้ตอบโต้ในทันที เขายังคงจดจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ห้าจอที่แสดงกราฟเส้นสีแดงเข้มที่กำลังทิ้งตัวลงราวกับเขื่อนแตก "คนส่วนใหญ่มองเห็นจุดจบ แต่มองไม่เห็นโอกาสครับคุณวิชัย" กวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้คนถามถึงกับชะงัก "จังหวะซื้อ ไม่ใช่ตอนที่กราฟดูสวยหรู แต่คือตอนที่ทุกคนกำลังสติแตกและเทขายทิ้งด้วยความกลัวต่างหาก" "แต่นี่มันวิกฤตความเชื่อมั่นของกลุ่มทุนสื่อสาร! ธันวาและเครือข่ายกำลังทุบราคามันจนจมดิน คุณจะไปรับมีดที่กำลังร่วงลงมาทำไม?" กวินหันมาสบตาอีกฝ่าย ดวงตาของเขานิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในยามค่ำคืน มันเป็นแววตาของผู้ที่เคยเห็น 'อนาคต' ของหุ้นตัวนี้มาแล้วในอีกสิบปีข้างหน้า เขาเคยพลาดโอกาสนี้ไปเพราะความโง่เขลาในอดีต แต่ครั้งนี้... กราฟที่คนอื่นเห็นว่าเป็นหายนะ ในสายตาของกวิน มันคือเส้นทางลัดสู่การเป็นอภิมหาเศรษฐี "เพราะผมรู้ว่าอีกสามนาทีข้างหน้า จะมีคำสั่งซื้อล็อตใหญ่จากต่างชาติเข้ามาเพื่อกว้านซื้อหุ้นที่ถูกทุบจนต่ำกว่าความเป็นจริงครับ" กวินกดปุ่ม 'Enter' ด้วยจังหวะที่หนักแน่นและแม่นยำ "และเมื่อถึงตอนนั้น ผมจะเป็นคนเดียวที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกคนในห้องนี้" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงถนัดตา ลินดาที่นั่งอยู่ข้างๆ ส่งยิ้มให้เขาอย่างรู้กัน เธอเป็นคนเดียวที่รู้ว่ากวินไม่ได้แค่คาดเดา แต่เขากำลัง 'อ่านบทละคร' ที่เขียนไว้ล่วงหน้าแล้ว เวลาผ่านไปหนึ่งนาที... สองนาที... สามนาที หน้าจอแสดงผลเริ่มกระพริบเป็นสีเขียว วอลลุ่มการซื้อขายพุ่งทะยานราวกับคลื่นยักษ์ ราคาสินทรัพย์ที่กวินเพิ่งช้อนซื้อในราคาต่ำเตี้ยเรี่ยดินเริ่มพุ่งทะลุแนวต้านแรกอย่างรวดเร็ว กราฟที่เคยดิ่งเหวกลับดีดตัวขึ้นเป็นแท่งเทียนสีเขียวขนาดยักษ์ เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งห้องค้า กราฟสีเขียวที่พุ่งทะยานขึ้นนั้นเปรียบเสมือนตบหน้าเหล่านักวิเคราะห์ที่เพิ่งเยาะเย้ยเขาเมื่อครู่นี้อย่างจัง "เป็นไปไม่ได้... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" พนักงานคนเดิมพึมพำด้วยความตกตะลึง กวินเพียงแค่ยิ้มมุมปาก เขาไม่สนใจเสียงชื่นชมหรือความสงสัยที่ถาโถมเข้ามา เขาจดจ่ออยู่กับการแบ่งขายทำกำไรออกเป็นไม้ๆ อย่างใจเย็น การทำกำไรที่เหนือชั้นไม่ใช่การขายที่จุดสูงสุด แต่คือการขายในจังหวะที่ตลาดกำลังตื่นตระหนกเพื่อรอทำรอบใหม่ "วันนี้พอแค่นี้ก่อนครับลินดา กำไรวันนี้เพียงพอที่จะทำให้คนบางคนในตึกนี้ต้องนอนไม่หลับแล้ว" กวินลุกขึ้นยืน จัดปกเสื้อสูทให้เข้าที่ ก่อนจะหันไปทางประตูทางออก ทว่าในวินาทีที่เขาจะก้าวพ้นห้องค้าหลักทรัพย์ ร่างสูงสง่าในชุดสูทแบรนด์เนมหรูหราก็ก้าวเข้ามาขวางทางไว้ ชายผู้นั้นคือ 'ธันวา' คู่ปรับเก่าที่เขาจดจำได้ดีแม้แต่กลิ่นน้ำหอม ธันวากวาดสายตามองกวินด้วยแววตาที่เย้ยหยันแต่แฝงความระแวงอย่างปิดไม่มิด "ฝีมือดีนี่... เด็กใหม่" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดูเป็นมิตร แต่ดวงตานั้นกลับเย็นชา "ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อน แต่การเทรดเมื่อกี้มันแม่นยำเกินไปจนน่าสงสัย คุณมี 'ข้อมูลภายใน' หรือว่า... คุณเป็นใครกันแน่?" กวินหยุดเดิน เขาสบตากับศัตรูคนสำคัญที่เคยทำลายชีวิตเขาในอดีต กลิ่นไอของความแค้นพุ่งพล่านอยู่ในอก แต่เขายังคงรักษาท่าทีสุภาพบุรุษเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน เขายื่นนามบัตรให้ธันวาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้ธันวาต้องขมวดคิ้ว "ผมก็แค่คนที่มองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองข้ามครับคุณธันวา" กวินก้าวเข้าไปใกล้จนเกือบประชิด "และผมมั่นใจว่า... เราจะได้พบกันบ่อยขึ้นในฐานะ 'หุ้นส่วน' หรือ 'คู่แข่ง' ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะยอมแพ้ให้ผมก่อนหรือเปล่า" ธันวารับนามบัตรไป แต่เมื่อเขาก้มลงมองชื่อบนนามบัตรนั้น ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดราวกับเห็นผี กวินเดินเลี่ยงออกมาโดยไม่หันกลับไปมองทิ้งให้ธันวายืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ทว่าสิ่งที่ธันวากำลังกำอยู่ในมือนั้นไม่ใช่เพียงนามบัตรธรรมดา แต่มันคือบัตรเชิญเข้าสู่การประชุมลับที่เขาเองเป็นคนจัดขึ้น และชื่อที่ถูกสลักอยู่บนนั้น... กลับเป็นชื่อของ 'กวิน' ผู้ที่เขาเคยสั่งให้คนไปกำจัดทิ้งเมื่อหลายปีก่อนในฐานะคนตาย! ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางสู่ความมั่งคั่งไปพร้อมกับผมนะครับครับ