สัญญาณอันตราย

แฟ้มข้อมูลสีดำสนิทบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนภาพใบหน้าคมคายที่บิดเบี้ยวด้วยความหงุดหงิด ลีโอ ไพศาลกุล ไม่เคยต้องเสียเวลากับเรื่องไร้สาระพวกนี้ นิตยสารแฟชั่นหัวนอกฉบับล่าสุดถูกกวาดทิ้งลงถังขยะด้วยหลังมืออย่างไม่ไยดี ทว่าภาพถ่ายโฆษณาหน้าเต็มของดีไซเนอร์สาวปริศนาผู้กุมบังเหียนแบรนด์หรูที่เพิ่งตีตลาดเอเชีย กลับยังคงติดตรึงอยู่ในม่านตาของเขา รอยยิ้มมุมปากที่เย่อหยิ่งทว่าแฝงความเยียบเย็นคู่นั้น... มันช่างหลอนประสาทจนน่าหงุดหงิด "ท่านประธานครับ ผลการตรวจสอบประวัติของ 'มาดามลินดา' เบื้องต้น... ถูกปิดผนึกไว้ทั้งหมดครับ ไม่มีใครเจาะระบบเข้าไปดูได้เลยแม้แต่คนเดียว ทีมไอทีของเรากำลังพยายามอยู่ครับ" เลขานุการหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะหลบสายตาดุจพญาอินทรีย์ที่กำลังกราดเกรี้ยวของเจ้านาย ลีโอแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองที่ถูกท้าทาย "ปิดผนึก? ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เงินของไพศาลกุลซื้อไม่ได้ ไปจัดการซะ ฉันต้องการรู้ว่ายัยดีไซเนอร์หน้าเลือดคนนี้เป็นใคร มาจากไหน และทำไม... ถึงกล้าตั้งชื่อแบรนด์ล้อเลียนอดีตภรรยาที่ตายไปแล้วของฉัน" คำว่า 'ตายไปแล้ว' วิ่งวนอยู่ในหัวของเขา พร้อมกับรอยแผลเป็นทางจิตวิทยาที่ไม่มีวันจางหาย สามปีเต็มๆ ตั้งแต่วันที่รัญธิดาหอบเอาทะเบียนสมรสฉีกขาดและคราบน้ำตาทิ้งไว้เบื้องหลัง สามปีที่บ้านหลังใหญ่กลายเป็นสุสาน และสามปีที่หัวใจด้านชาดวงนี้เริ่มตระหนักว่า ความเงียบงันของเธอมันน่ากลัวกว่าเสียงกรีดร้องเป็นร้อยเท่า ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานส่วนตัวใจกลางมหานคร รัญธิดากำลังยืนมองหยาดฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมากระจกหน้าต่างตึกสูงระฟ้า นิ้วเรียวยาวสวมแหวนเพชรเม็ดโตหมุนแก้วไวน์ในมือเบาๆ แววตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นกันแดดแฟชั่นฉายแววเยືือกเย็นและสะใจอย่างเงียบงัน เธอไม่ใช่รัญธิดาคนเดิมที่เอาแต่ก้มหน้าอดทนรอคอยเศษความรักจากผู้ชายใจร้ายคนนั้นอีกต่อไปแล้ว ชื่อ 'ลินดา' คือเกราะกำบัง และแบรนด์แฟชั่นระดับโลกคืออาวุธที่เธอใช้เหยียบย่ำความเย่อหยิ่งของตระกูลไพศาลกุลให้จมดินทีละน้อย เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งก่อนที่ผู้ช่วยสาวชาวฝรั่งเศสจะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อย "มาดามคะ... มีข่าวใหญ่ค่ะ ทางกลุ่มทุนไพศาลกุลส่งเทียบเชิญส่วนตัวมาถึงคุณโดยตรง พวกเขาต้องการซื้อลิขสิทธิ์คอลเลกชันใหม่ทั้งหมดด้วยตัวเลขที่สูงจนน่าตกใจ และ... ท่านประธานลีโอ แจ้งว่าจะมาร่วมงานเปิดตัวนิทรรศการผ้าไหมของเราในค่ำคืนนี้ด้วยค่ะ" รัญธิดาชะงักฝีเท้า แก้วไวน์ในมือถูกวางลงบนโต๊ะกระทบกันเบาๆ เกิดเป็นเสียงใสกังวานที่บาดลึกในความเงียบ เธอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกหนสันหลังวาบราวกับยืนอยู่หน้าปากเหว "ในที่สุด... หมาบ้าตัวนั้นก็เริ่มได้กลิ่นเหยื่อแล้วสินะคะ" เสียงหวานทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้นแผ่วเบา "เราจะทำอย่างไรดีคะ มาดาม? ให้ฉันปฏิเสธไปเลยไหมคะ?" ผู้ช่วยสาวถามด้วยความกังวล "ปฏิเสธทำไมล่ะคะ ในเมื่อเกมกำลังจะเริ่มสนุก..." รัญธิดาหันกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาคู่สวยประกายแสงวับวาดความอำมหิตซ่อนเร้นไว้ภายใต้ภาพลักษณ์อันงดงาม "เตรียมชุดให้พร้อมค่ะ คืนนี้ฉันจะไปต้อนรับ 'อดีตสามี' ด้วยตัวเอง ให้เขารู้ซึ้งว่าการตามหาคนที่ตายไปแล้ว... มันทรมานเจียนตายแค่ไหน" ตกดึก บรรยากาศภายในงานนิทรรศการแฟชั่นชั้นสูงคลาคล่ำไปด้วยเซเลบริตี้และบุคคลทรงอิทธิพล ลีโอ ไพศาลกุล ก้าวเข้ามาในงานด้วยสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ออร่าความกดดันและอำนาจแผ่ซ่านจนผู้คนรอบข้างต้องรีบหลีกทางให้ ทว่าสายตาสีคมกริบของเขากลับกวาดมองหาเพียงเป้าหมายเดียว—ดีไซเนอร์สาวลึกลับที่บังอาจทำให้เขาต้องเสียเวลา ในวินาทีที่แสงไฟในฮอลล์หรี่ลงเพื่อเปิดตัวโชว์เคส ประตูบานใหญ่ด้านหลังเวทีก็เปิดออก ร่างระหงในชุดราตรีผ้าไหมสีดำปักดิ้นเงินระยิบระยับก้าวออกมา ใบหน้าภายใต้หน้ากากขนนกสีดำครึ่งซีกเปิดเผยให้เห็นเพียงริมฝีปากอิ่มสีแดงสดที่กำลังเหยียดยิ้มเย้ยหยันโลกใบนี้ ลีโอนิ่งงัน ลมหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะ ทรวงอกข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างรุนแรงราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อต ภาพเงาสะท้อนของผู้หญิงคนนั้น ท่าทางการเดิน และกลิ่นกายหอมละมุนที่ลอยมาตามสายลม มันซ้อนทับกับภาพของอดีตภรรยาที่เขาเคยเหยียบยละเลยอย่างไร้เยื่อใย เขาก้าวเท้าพุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างไร้การควบคุม หมายจะกระชากหน้ากากนางมารร้ายผู้นั้นออกให้รู้แล้วรู้รอด ทว่า... ก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะได้สัมผัสชายผ้าของเธอ เสียงใสแจ๋วของเด็กชายวัยสามขวบที่วิ่งถือลูกโป่งหลุดเข้ามาในเขตวีไอพี ก็ดังตัดผ่านความโกลาหลทั้งหมดขึ้นเสียก่อน "มัมมี่ฮะ! น้องธามง่วงนอนแล้ว..." ลีโอแข็งค้างราวกับถูกสาปให้เป็นหิน เมื่อสายตาคมกริบก้มลงมองเด็กชายตัวน้อยที่มีใบหน้า ถอดแบบพิมพ์เดียวกับเขาในวัยเด็กราวกับส่องกระจกเงา... และดวงตากลมโตคู่นั้น ก็กำลังจ้องมองมาที่เขาด้วยความเรียบเฉย เย็นชา และไร้ความรู้สึกแบบเดียวกันไม่มีผิดเพี้ยน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกไปกับความเจ็บปวดและการเอาคืนครั้งนี้ด้วยกันนะคะ