ข่าวลือในโรงเรียน

"ถ้านายยังขยับปากพูดมากเกินกว่าที่ขยับสมอง ฉันเกรงว่าหน้ากระดานประกาศผลเวทมนตร์ประจำภาคเรียนนี้ คงต้องเปลี่ยนชื่อหัวข้อเป็น 'ศูนย์รวมนินทาแห่งราชAcademy' แทนแล้วล่ะครับรุ่นพี่" เสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ ของคริสเตียนดังขึ้น ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมายังเขาเสมือนตัวประหลาดจากต่างมิติ ขนมปังปิ้งทาเนยในมือสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงสั่นสะเทือนของโต๊ะอาหารในโรงอาหารใหญ่ ซึ่งบัดนี้เงียบสงบลงผิดปกติ ราวกับว่าทุกลำคอในห้องโถงกำลังกลืนน้ำลายพร้อมๆ กัน เพื่อรอดูว่า 'อัจฉริยะหน้าใหม่' ที่ถูกพูดถึงหนาหูที่สุดในรอบสัปดาห์จะทำหน้าอย่างไร ย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน ไม่มีใครรู้จักเด็กหนุ่มทุนปีหนึ่งที่ชื่อคริสเตียน นอกเสียจากว่าเขาคือคนที่สอบข้อเขียนภาคทฤษฎีเวทมนตร์ได้คะแนนเต็มในรอบร้อยปี แต่นั่นเป็นเพียงตัวเลขบนกระดาษ จนกระทั่งเหตุการณ์ในห้องเรียนปฏิบัติการธาตุอัคคีระเบิดขึ้น เมื่อคริสเตียนใช้เพียง 'นิ้วเดียว' ดีดสลายมหาเวทลูกไฟความร้อนแปดร้อยองศาของรุ่นพี่ปีสามให้กลายเป็นละอองมานาสีฟ้าอย่างไร้ร่องรอย ตรรกะทางเวทมนตร์ที่ไร้ที่ติและการคำนวณโครงสร้างวงแหวนเวทในเสี้ยววินาทีนั้นถูกบันทึกไว้โดยศิลาบันทึกความทรงจำของอาจารย์ประจำวิชา และบัดนี้ มันกลายเป็นไวรัลที่แพร่สะพัดไปทั่วทุกตาราง inch ของสถาบันเวทมนตร์อาร์คานาแห่งนี้ "ก็นายนั่นแหละที่ทำตัวโดดเด่นเกินความจำเป็น!" ลีאו (Leo) เพื่อนร่วมชั้นผมบลอนด์สหายสนิทคนเดียวของเขาในตอนนี้ กระแทกช้อนลงกับจานเสียงดังลั่นพลางโน้มตัวเข้ามาใกล้ "นายรู้ไหมว่าตอนนี้ในบอร์ดทายผลการประลองประจำปี ชื่อของนายพุ่งขึ้นเต็งหนึ่งแซงหน้านักเรียนสายเลือดบริสุทธิ์ไปเรียบร้อยแล้ว แถมยังมีกลุ่มแฟนคลับตั้งชื่อกลุ่มว่า 'ลัทธิบูชาปลายนิ้วคริสเตียน' อีกต่างหาก ให้ตายเถอะเพื่อน นายเอาสมองส่วนไหนคิดไปลบมานาของรุ่นพี่อัลเบิร์ตแบบนั้นในที่สาธารณะกันหะ?" คริสเตียนเคี้ยวขนมปังในปากอย่างช้าๆ สายตาคมกริบมองลอดผ่านกรอบแว่นใส ตรรกะในหัวกำลังคำนวณความน่าจะเป็นของการเดินเลี่ยงหนีออกทางประตูดังกล่าวแต่เนิ่นๆ เพื่อความสงบสุขในชีวิต แต่น่าเสียดายที่หน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเบื้องลึกของสายตากลับไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น [ติ๊ง! ตรวจพบความสนใจระดับความหนาแน่นสูงจากรอบทิศทาง] [สถานะปัจจุบัน: กลายเป็นคนดังหน้าใหม่ (Fame Level: Rising Star)] [ปลดล็อกฉายา: 'ผู้สยบมหาเวทด้วยปลายนิ้ว' (ความเร็วในการฟื้นฟูมานาเพิ่มขึ้น 15% เมื่อตกเป็นเป้าสายตา)] [คำเตือน: ความลับในการรักษาความขี้เกียจของคุณกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤต เนื่องจากมีผู้ท้าประลองส่งคำร้องขอท้าดวลเข้ามาผ่านระบบสถาบันแล้วจำนวน 47 คน] "สี่สิบเจ็ดคน..." คริสเตียนพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่มุมปากกลับกระตุกขึ้นเล็กน้อยในเชิงเหนื่อยหน่าย "นี่พวกเขาว่างงานขนาดนั้นเลยหรือไงครับ การอ่านตำราพิชัยสงครามเวทมนตร์เล่มสามมีประโยชน์กว่าการมายืนจ้องหน้าฉันตั้งเยอะ" "นั่นเพราะนายไม่ยอมเข้าใจจิตวิทยาของคนในสังคมชนชั้นสูงต่างหากล่ะ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจที่ลอยมาพร้อมกับกลิ่นอายมานาบริสุทธิ์อันคุ้นเคย ทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารที่อึกทึกครึกโครมเมื่อครู่เงียบกริบลงทันที อาคิราห์ ประธานนักเรียนปีสามผู้มีเรือนผมสีเงินยาวและนัยน์ตาสีม่วงเข้ม ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะ ร่างสูงสง่าในชุดเครื่องแบบประดับตราสโนว์เฟล็กซ์ทองคำกวาดสายตามองเหล่านักเรียนรอบข้างด้วยแววตาเพียงเล็กน้อย เหล่าไทยมุงที่เคยส่งเสียงเซ็งแซ่ต่างพากันถอยร่นออกไปคนละก้าวอย่างหวาดเกรง อาคิราห์เลื่อนเก้าอี้ตรงข้ามคริสเตียนออกแล้วหย่อนตัวลงนั่งอย่างเป็นกันเอง ทว่ารัศมีกดดันโดยรอบกลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย เขาวางเอกสารปึกหนาลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบไม้ดังชัดเจนในความเงียบ "อรุณสวัสดิ์ครับรุ่นน้องคริสเตียน ดูท่าทางนายจะปรับตัวเข้ากับ 'ชีวิตประจำวันอันเรียบง่าย' ที่นายโหยหานักไม่ได้เลยสินะครับ" อาคิราห์เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย แต่แววตาคมกริบกลับจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กหนุ่มราวกับกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับเช้า "ถ้าการปรับตัวหมายถึงการที่มีคนเอาดาบมาปักรอไว้หน้าหอพักเพื่อขอประลอง ผมยอมสอบตกวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์ยังจะดีเสียกว่าครับรุ่นพี่" คริสเตียนตอบกลับทันควันโดยไม่หลบสายตา มือเรียวยาวหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบอย่างใจAเย็น "แล้วเอกสารกองโตนี่คืออะไรครับ อย่าบอกนะว่า..." "ใช่ครับ รายชื่อผู้ท้าชิงทั้งหมด" อาคิราห์ยิ้มรับด้วยรอยยิ้มที่ดูอย่างไรก็ไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ที่มาช่วยแก้ปัญหา "ในฐานะประธานนักเรียน ฉันมีหน้าที่ต้องจัดการคำร้องขอประลองเหล่านี้ให้ถูกระเบียบสถาบัน แต่ในฐานะ... เอ่อ... คนที่สนใจในตัวนาย ฉันคัดกรองออกไปครึ่งหนึ่งแล้ว เหลือไว้แค่ตัวท็อปสามสิบคนแรกที่นาย 'จำเป็น' ต้องจัดการ" "จำเป็น? ผมไม่มีความจำเป็นต้องไปเสียเวลาเหนื่อยหอบกับเรื่องไร้สาระพวกนั้นเลยสักนิดครับ กฎของสถาบันระบุไว้ชัดเจนว่านักเรียนมีสิทธิ์ปฏิเสธการประลองนอกเวลาเรียนได้สามครั้งไม่ใช่หรือครับ?" คริสเตียนอ้างอิงข้อกฎหมายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ถูกต้องครับ แต่กฎข้อนั้นใช้ไม่ได้กับกรณีนี้" อาคิราห์โน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้น กลิ่นหอมจางๆ ของไม้จันทน์หอมผสมกับมานาธาตุลมลอยแตะจมูก "เพราะหนึ่งในคนที่ยื่นคำร้องขอท้าประลองเข้ามาในรอบนี้ คือ 'เรย์ วาลคีรี' รองประธานสภานักเรียนสายเวทมนตร์โบราณ... และถ้าปฎิเสธเขา นายจะถูกปรับตกในการประเมินภาคปฏิบัติประจำเดือนทันทีโดยไม่มีข้อยกเว้น" คริสเตียนชะงักไปเล็กน้อย สมองอัจฉริยะประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็ว เรย์ วาลคีรี บุตรชายแห่งตระกูลดยุกผู้ถือครองศาสตร์เวทมนตร์สาบสูญ การปะทะกับคนระดับนั้นย่อมหมายถึงการเปิดเผยไพ่ตายในมือ และนั่นจะทำลายแผนการ 'ใช้ชีวิตแบบสลัวลางไร้ตัวตน' ที่เขาวางแผนไว้พังไม่เป็นท่า ก่อนที่คริสเตียนจะได้ทันเอ่ยปากปฏิเสธหรือต่อรอง เสียงประกาศจากระบบกระจายเสียงเวทมนตร์ทั่วทั้งสถาบันก็ดังขึ้นกังวานแทรกแซงบรรยากาศในห้องโถง *ประกาศจากหอคอยกลาง: ขอให้นักเรียนทุน คริสเตียน สังกัดปี 1 รายงานตัวที่ลานประลองมิติที่สามภายในสิบนาทีนี้ เนื่องจากมีกรณีพิเศษจากคณะกรรมการวินัย...* ทว่าเสียงประกาศยังไม่ทันจบประโยคดี แสงสีฟ้าครามอันเจิดจ้าก็วาบขึ้นกลางห้องโถงใหญ่ วงแหวนเวทเคลื่อนย้ายมิติระดับสูงปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนพื้นหินอ่อนเบื้องหน้าโต๊ะของพวกเขา ลวดลายอักขระโบราณที่หมุนวนด้วยความเร็วสูงส่งแรงกดดันมหาศาลจนเศษฝุ่นละอองลอยเคว้งคว้าง ทุกลมหายใจในโรงอาหารหยุดชะงักลง อาคิราห์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยสัญชาตญาณ มือขวาแตะอยู่ที่ด้ามดาบข้างเอวอย่างระแวดระวัง ไม่ใช่การเรียกตัวจากสภานักเรียน... และไม่ใช่การประลองธรรมดา วงแหวนเวทนั้นกำลังสั่นพ้องกับพลังงานบางอย่างที่ลึกลงไปใต้ดินของสถาบันอาร์คานา ซึ่งถูกปิดตายมานานนับร้อยปี และในเสี้ยววินาทีที่แสงสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน อักษรโบราณข้อความหนึ่งก็ลอยเด่นขึ้นกลางอากาศต่อหน้าคริสเตียนโดยปราศจากคำเตือนใดๆ จากระบบ [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการปลุกพลังของ 'บรรพจารย์ลืมเลือน' ณ ชั้นใต้ดินระดับ -7] [เงื่อนไขเงา: ผู้ถูกเลือกที่มีรหัสพันธุกรรมมานาตรงกัน... คริสเตียน เป้าหมายได้ล็อกตัวคุณเรียบร้อยแล้ว] เงาร่างสีดำสนิทก้าวทะลุกandวงแหวนเวทออกมา พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในที่นั้น "เจอตัวสักที... ทายาทแห่งตัณหาเวทมนตร์ผู้หลับใหล" - อาร์เธอร์มนตราสวรรค์