กระดาษแผ่นบางในมือของศาสตราจารย์มัลคอล์มสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของห้องพักครูในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง แต่เป็นเพราะตัวเลขสีแดงฉานที่ปรากฏเด่นหรี่อยู่บนมุมขวาของเอกสารรายงานผลคะแนนสอบประจํากําแพงเวทมนตร์—ศูนย์รวมอัจฉริยะจากทั่วทุกมุมอาณาจักร
ศูนย์... สมบูรณ์แบบจนน่าขนลุก
"คริสเตียน... เธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังสักนิดได้ไหม ว่าเวทมนตร์บทที่สาม ‘การสลายโครงสร้างศิลาอัคคี’ ที่นักเรียนปีหนึ่งทุกคนทำคะแนนเฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน เจ็ดสิบถึงแปดสิบห้าคะแนน เหตุใดกระดาษแผ่นนี้ของเธอ ถึงมีแต่รอยหมึกสีแดงว่างเปล่า พร้อมกับข้อความติติงจากระบบอัตโนมัติว่า ‘ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง ไร้ซึ่งพลังมานาหล่อเลี้ยง’ กันล่ะ?"
เสียงของมัลคอล์มไม่ได้เกรี้ยวกราด แต่มันเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่ายและคำถามนับร้อยที่อัดอั้นอยู่ภายใน คริสเตียน (ตัวเอกของเรา) ซึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้บุนวมตัวตรงข้าม พลางใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะตามเพลงในใจอย่างสบายอารมณ์ เขากลอกตาเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ที่แฝงความขี้เกียจไว้เต็มเปี่ยมตามสไตล์ของเขา
"ก็แค่มันไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำตามวิธีที่อาจารย์สอนนี่ครับ" คริสเตียนตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าราบเรียบ "การสลายศิลาอัคคีด้วยการร่ายคาถาบทโครนอสยาวแปดบรรทัด เพื่อบีบอัดมานาเข้าไปทำลายแกนกลาง... มันเป็นการสิ้นเปลืองพลังงานโดยใช่เหตุ ผมแค่ใช้หลักการหักเหแสงสะท้อนกับแรงโน้มถ่วงรอบตัวศิลา... แป๊กเดียว มันก็สลายกลายเป็นผุยผงไปเองแล้วครับ ไม่เห็นต้องเปลืองน้ำลายเลย"
มัลคอล์มขมวดคิ้วมุ่นจนรอยย่นบนหน้าผากแทบจะรวมกันเป็นปม "แต่นั่นมันไม่ใช่หลักสูตรมาตรฐาน! ระบบประเมินผลกลางของสถาบันอิงจากทฤษฎีเวทโบราณของมหาปราชญ์เอล리อัส การที่เธอแก้โจทย์ด้วยวิธีลัดพิสดารแบบนั้น ระบบจึงมองว่าไม่มีมานาไหลเวียน และให้คะแนนเธอเป็น... ศูนย์!"
ศูนย์ คะแนนที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนอาจทำให้เด็กทุนอย่างเขาถูกพิจารณาพ้นสภาพนักเรียนในสิ้นเดือนนี้ ทว่าท่าทีของคริสเตียนกลับไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากลับมองหน้าอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยสายตาที่วิเคราะห์ทะลุปรุโปร่ง
"ศูนย์ก็ดีออกนะครับ... ผมจะได้ไม่ต้องไปยืนเด่นเป็นเป้าสายตาเวลาประกาศผลหน้าบอร์ดใหญ่" คริสเตียนถอนหายใจเบาๆ "ความสงบสุขคือทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดของวัยรุ่นนะครับอาจารย์"
ในจังหวะนั้นเอง ประตูไม้สักบานใหญ่ของห้องพักครูก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบประดับตราสัญลักษณ์สภานักเรียนสีทองอร่ามก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง กลิ่นอายความกดดันอันทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปในทันที
อาคิราห์ ประธานนักเรียนปีสามผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและไร้พ่าย กวาดสายตานิ่งสนิทมายังโต๊ะทำงานของมัลคอล์ม ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าอันแสนเบื่อหน่ายของคริสเตียน
"ฉันได้ยินรายงานจากระบบส่วนกลาง..." อาคิราห์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง ทว่าจริงจังจนมัลคอล์มต้องลุกขึ้นยืนทำความเคารพตามธรรมเนียม "เด็กทุนปีหนึ่ง... คริสเตียน ได้คะแนนสอบภาคปฏิบัติวิชาการควบคุมมานาเป็นศูนย์อย่างนั้นหรือ?"
"ครับท่านประธาน..." มัลคอล์มรีบประสานมือ "ทางเรากำลังพิจารณามาตรการตักเตือน..."
"ไม่ต้องหรอกครับอาจารย์มัลคอล์ม" อาคิราห์ยกมือขึ้นห้ามด้วยท่าทีสุขุม ร่างสูงก้าวเข้าไปใกล้เก้าอี้ที่คริสเตียนนั่งอยู่ ก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับสายตาเดียวกัน ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวเจืออยู่เลย ตรงกันข้าม มันกลับทอประกายระยิบระยับคล้ายกับเด็กผู้ชายที่เจอของเล่นชิ้นโปรด
"คะแนนศูนย์... ของเธอนี่ น่าสนใจกว่าพวกที่ได้เต็มร้อยเสียอีกนะ คริสเตียน" อาคิราห์กระซิบด้วยน้ำเสียงที่จงใจให้ได้ยินกันเพียงสองคน "เพราะหลังจากที่ระบบให้เธอ ‘ศูนย์’ ไปเมื่อสิบนาทีមុន เซิร์ฟเวอร์หลักของสถาบันเวทมนตร์ก็เกิดอาการ Overload จนคริสตัลมานาชั้นใต้ดินเกือบระเบิด... ฝีมือเธอใช่ไหม?"
คริสเตียนชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เกียจบนใบหน้าจางหายไปชั่วพริบตา ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแววตาครุ่นคิด
เขากำลังจะอ้าปากปฏิเสธ ทว่าเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่ดังขึ้นในหัวของเขากลับขัดจังหวะทุกความคิดขึ้นมาเสียก่อน
[ติ๊ง! ตรวจพบความสนใจระดับสูงจากบุคคลสำคัญ: อาคิราห์]
[ระบบประเมินผลลับถูกกระตุ้น: คะแนนห่วยแตกของคุณได้ดึงดูด ‘ข้อเสนอพิเศษ’ จากสภานักเรียน]
[เงื่อนไขผ่าน: ปลดล็อกภารกิจลับระดับ SSS - "ความจริงเบื้องหลังรอยร้าวแห่งมานาสถาบัน"]
[คำเตือนจากระบบ: หากปฏิเสธ คุณจะถูกบังคับให้สอบซ่อมกลางสนามประลองเวทต่อหน้าคนทั้งโรงเรียนในวันพรุ่งนี้]
คริสเตียนกะพริบตาปริบๆ เขามองหน้าอาคิราห์ที่กำลังส่งยิ้มมุมปากแบบผู้ชนะมาให้ ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดออกมาเฮือกใหญ่
ดูท่าว่าชีวิตที่อยากจะทำตัวกลมกลืนเป็นอากาศธาตุของเขา... คงต้องจบลงตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มเสียแล้วกระมัง
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ จุดเปลี่ยนอันน่าตื่นเต้นนี้ครับ อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นอัจฉริยะที่ไม่ได้ตั้งใจจะเด่น•ตอนที่ 4
คะแนนห่วยแตกระดับ S
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นอัจฉริยะที่ไม่ได้ตั้งใจจะเด่น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!