ภัยมืดคืบคลาน

"ถอยไปอาคิราห์! อย่ามองตรงไปที่ดวงตาสีแดงนั่นเด็ดขาด!" ผมตะโกนก้อง เสียงของผมสะท้อนไปตามผนังหินที่สั่นสะเทือน ความเยือกเย็นแล่นปราดจากปลายนิ้วไปถึงกระดูกสันหลัง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของพลังเวทที่ผันผวน แต่มันคือการ 'บิดเบือนกฎ' ของโครงสร้างพื้นที่เรากำลังยืนอยู่ ผมขยับร่างไปบังรุ่นพี่ประธานนักเรียนไว้โดยอัตโนมัติ ในขณะที่นัยน์ตาของผมเริ่มทำงาน—หน้าต่างระบบโปร่งใสสีฟ้าสว่างวาบขึ้นในม่านตา มันไม่ได้แสดงค่าพลังงานปกติ แต่มันกำลังวิเคราะห์ 'ช่องโหว่' ของกำแพงที่อยู่ตรงหน้า "คริสเตียน... นั่นมันไม่ใช่สัตว์อสูรปกติ มันคือ 'มวลสารแห่งความว่างเปล่า' ที่ถูกอัญเชิญออกมา" เสียงของอาคิราห์ที่เคยราบเรียบเริ่มสั่นพร่า เธอชักดาบศักดิ์สิทธิ์ออกมา ไอความร้อนจากใบดาบปะทะกับความเย็นเยียบของเงาสีดำทมิฬจนเกิดเป็นเสียงดัง ฉ่า! เหมือนหยดน้ำบนเตาร้อน เงาสีดำนั้นขยับตัว เสียงหัวเราะแหบพร่าคล้ายเสียงโลหะขูดกันดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากปอดและลำคอ แต่เป็นเสียงที่กระแทกเข้ามาในโสตประสาทโดยตรง มันไม่ได้มีรูปร่างที่แน่นอน บางจังหวะเป็นหมอกควัน บางจังหวะเป็นกรงเล็บแหลมคม และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือดวงตานับสิบคู่ที่จ้องเขม็งมายังเรา "ระบบ... สรุปข้อมูลด่วนที่สุด" ผมสั่งการในใจ ลมหายใจหอบถี่ [ตรวจพบช่องโหว่ระดับวิกฤต: ผนึกโรงเรียนชั้นที่ 9 ถูกกัดกร่อนด้วยมานาที่ผิดเพี้ยนจากมิติภายนอก] [สถานะ: รอยร้าวขยายตัว 12% ต่อวินาที] [คำแนะนำ: หากไม่เร่งประสานโครงสร้างมานา ผนึกจะพังทลายภายใน 3 นาที และสิ่งที่อยู่หลังม่านสีดำนี้จะหลุดรอดออกไปสู่เขตหอพักนักเรียน] "อาคิราห์ครับ" ผมหันไปหาเธอ สายตาจริงจังที่ผมไม่เคยแสดงให้ใครเห็นนอกจากเธอ "ผนึกนี้กำลังถูกโจมตีจากฝั่งตรงข้ามของมิติ คุณช่วยรั้งมันไว้ได้นานแค่ไหน ถ้าผมต้องการเวลา 60 วินาทีในการเขียนอักขระใหม่ทับช่องโหว่พวกนั้น?" อาคิราห์หันมามองผม แววตาของเธอเปลี่ยนจากความกังวลเป็นความมุ่งมั่นที่น่าเกรงขาม เธอไม่ได้ถามว่าผมจะทำอย่างไร แต่เธอเชื่อใจผม เธอคือประธานนักเรียนผู้ยิ่งใหญ่ที่ยอมสยบให้แค่เด็กทุนอย่างผมในยามที่โลกกำลังจะล่มสลาย "60 วินาที... สำหรับฉันแล้ว มันนานพอที่จะพาคนทั้งโรงเรียนไปสู่ความตายได้เลยนะคริสเตียน" เธอพ่นลมหายใจออกเบาๆ ก่อนจะกระชับดาบแน่น "แต่ถ้าเป็นคุณ... ฉันจะยื้อให้ถึง 90 วินาทีเลยคอยดู" ร่างเพรียวบางของเธอพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าสีขาว ดาบศักดิ์สิทธิ์วาดผ่านอากาศเป็นวงโค้งที่สมบูรณ์แบบ แสงสีทองสาดส่องไปทั่วความมืดมิดกระทบกับไอสีดำจนระเบิดออก เงาทมิฬกรีดร้องอย่างโหยหวน แต่มันก็ยังไม่หยุดเคลื่อนไหว ผมทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิกลางทางเดินที่กำลังสั่นคลอน ปิดเปลือกตาลงแล้วสั่งระบบให้ขยายภาพ 'รอยร้าว' ออกมาเป็นเส้นใยมานาที่มองเห็นด้วยตาเปล่า โลกโดยรอบมืดมิดลง เหลือเพียงเส้นแสงสีทองที่สั่นไหวและรอยแตกสีม่วงเข้มที่ดูเหมือนปากแผลที่กำลังกัดกินทุกอย่าง *จุดที่หนึ่ง... สอง... สาม...* ผมพึมพำกับตัวเอง มือขวาของผมวาดอักขระเวทมนตร์กลางอากาศอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทุกจังหวะที่นิ้วสัมผัสอากาศมานาในร่างผมไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะซ่อมแซมสิ่งที่เป็นรากฐานของโรงเรียนเวทมนตร์ระดับตำนานแห่งนี้ แต่นี่คือสิ่งที่ผมทำได้ดีที่สุด... การมองเห็นโครงสร้างของโลกที่คนอื่นมองข้าม "อาคิราห์! ขวาซ้าย! อย่าให้มันแตะกำแพง!" ผมตะโกนลั่นโดยไม่ลืมตา "ฉันรู้น่า!" เสียงเธอดังตอบกลับมาพร้อมกับเสียงปะทะที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นไหม้ของมานาโชยไปทั่วบริเวณ ผ่านไป 40 วินาที... ผมเริ่มเห็นความเป็นไปได้ของช่องโหว่ มันไม่ใช่แค่รอยร้าวธรรมดา แต่มันคือ 'รหัสผ่าน' ที่ถูกปลอมแปลงขึ้นโดยใครบางคนภายในโรงเรียนนี้! หัวใจผมเต้นรัวด้วยความตระหนก ความลับนี้มันใหญ่กว่าที่คิด ใครกันที่กล้าทำลายความปลอดภัยของสถานที่ที่เปรียบเสมือนป้อมปราการแห่งนี้? เหลืออีก 20 วินาที... ผมวาดวงจรเวทปิดท้าย ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาที่หน้าอกเหมือนถูกค้อนเหล็กทุบ แต่ผมถอยไม่ได้ ผมต้องทำให้อักขระบทนี้สมบูรณ์ *ฉับพลัน!* เงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาหยุดนิ่ง ดวงตาสีแดงฉานทุกคู่เลื่อนมาจ้องที่ผมราวกับรู้ว่าผมกำลังทำอะไร มันแยกเขี้ยวที่มองไม่เห็นออกเป็นรอยยิ้มที่สยดสยอง ก่อนที่มันจะพุ่งตรงมาที่ผมด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาจะจับทัน "คริสเตียน! หลบไป!" เสียงกรีดร้องของอาคิราห์ดังขึ้น แต่เธอติดพันกับการต่อสู้จนไม่อาจมาขวางมันได้ ผมลืมตาขึ้น ในเสี้ยววินาทีก่อนที่กรงเล็บสีดำจะแตะตัวผม ผมไม่ได้หลบ แต่ผมยิ้ม หน้าต่างระบบเด้งแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาตรงหน้า [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบตัวตนที่สามในเขตผนึก!] [สถานะ: ปลุกบอสลับ - เงาแห่งผู้ทรยศ] ร่างที่คุ้นเคยในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงามืดของเสาต้นสุดท้าย คนที่ผมไม่เคยคิดว่าจะพบในสภาพแบบนี้... คนที่ถือครองกุญแจสำคัญของโรงเรียนเวทมนตร์อยู่ในมือ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการผจญภัยที่เต็มไปด้วยความลับนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ แล้วพบกันในตอนหน้าครับ! อาร์เธอร์มนตราสวรรค์