ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นอัจฉริยะที่ไม่ได้ตั้งใจจะเด่น•ตอนที่ 34

พลังที่แท้จริงของระบบ

ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
"ถ้าคำนวณจากความหนาแน่นของมานาที่รั่วไหลออกมา อาคิราห์... เธอคิดว่าเกราะเวทมนตร์ของฉันจะต้านทานแรงดันระดับนี้ได้สักกี่วินาทีกันครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงใต้ดินแห่งสถาบันเวทมนตร์อาร์เคเดีย แรงสั่นสะเทือนจากเบื้องล่างทำให้ฝุ่นละอองร่วงหล่นลงมาจากเพดานศิลาโบราณ คริสเตียนยืนพิงเสาหินด้วยท่าทางผ่อนคลายเกินกว่าจะเป็นสถานการณ์คับขัน ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขสีฟ้าโปร่งแสงที่กำลังกระพริบบนหน้าต่างระบบ ราวกับเขากำลังยืนตรวจทานรายการสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ต มากกว่าจะเผชิญหน้ากับหายนะระดับมหภาค อาคิราห์ ประธานนักเรียนผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและแข็งแกร่งที่สุดในรอบทศวรรษ ขยับแว่นตากรอบเงินเล็กน้อย ใบหน้าคมคายเคร่งเครียดจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน เธอกระชับดาบยาวในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด "อย่ามาทำเป็นเล่นนะคริสเตียน แรงดันมานาระดับนี้มันเกินขีดจำกัดของมนุษย์ไปสามเท่าแล้ว! ถ้าโครงสร้างเวทมนตร์รอบตัวนายยุบตัวลง แม้แต่เศษกระดูกก็จะไม่เหลือ" อาคิราห์เอ่ยเสียงเข้ม แววตาฉายแววเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด แม้ปากจะดุแต่ร่างกายกลับก้าวเข้ามาขวางหน้าเขาโดยสัญชาตญาณ เพื่อเตรียมรับมือกับคลื่นพลังงานที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นเบื้องล่าง คริสเตียนแย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มแบบที่อาคิราห์มักจะหมั่นไส้ทุกครั้ง แต่มันก็ซ่อนความมั่นใจอันน่าประหลาดเอาไว้เสมอ "สามเท่าหรือครับ... งั้นแสดงว่าระบบคำนวณของผมยังประเมินต่ำไปสินะครับ" ครืนนน! พื้นศิลาเบื้องล่างแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ คลื่นพลังงานสีทองปนม่วงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าทะลุเพดานหินหนาทึบ เกิดเป็นเสาแสงอลังการที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาเขตของโรงเรียนเวทมนตร์ นักเรียนและอาจารย์ที่อยู่บริเวณโดยรอบต่างพากันหยุดชะงักและหันมองปรากฏการณ์นั้นด้วยความตื่นตระหนก ในมุมมองของคริสเตียน โลกไม่ได้มีเพียงแค่แสงสีอลังการเหล่านั้น แต่หน้าต่างระบบนับร้อยได้เปิดขึ้นพร้อมกันจนบังทัศนียภาพเบื้องหน้าจนหมดสิ้น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะวิกฤตทางกายภาพและจิตใจถึงขีดจำกัดสูงสุด] [เงื่อนไขการปลดล็อกพลังขั้นสอง (Second Awakening) สำเร็จ 100%] [กำลังทำการปรับโครงสร้างแกนกลางวิญญาณ...] [คำเตือน: กระบวนการนี้จะทำการรีเซ็ตข้อจำกัดทางเวทมนตร์ทั้งหมดของผู้ใช้] ความเจ็บปวดราวกับร่างจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขน คริสเตียนหุบยิ้มลงทันที ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายเซถอยหลังไปพิงเสาหินอย่างช่วยไม่ได้ ความรู้สึกเหมือนถูกโยนลงไปในเตาหลอมมานาบริสุทธิ์ทำให้สมองของเขาขาวโพลนชั่วขณะ แต่กระนั้น นัยน์ตาสองข้างก็ยังคงสุกสกาวด้วยประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า "คริสเตียน!" อาคิราห์พุ่งเข้ามาประคองร่างที่กำลังทรุดลงของเขาไว้ มือเรียวสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเด็กหนุ่ม "เกิดอะไรขึ้น นายไหวไหม?" "ผม... แค่กำลังรู้สึกว่า..." คริสเตียนกัดฟันแน่น พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น ปลายนิ้วเรียวยาวจิกลงบนฝ่ามือเพื่อเรียกสติ "กฎฟิสิกส์ของโลกใบนี้ มันมีช่องโหว่เยอะกว่าที่คิดนะครับ..." ชั่วพริบตานั้นเอง อากาศรอบตัวพวกเขาก็บิดเบี้ยว โลกทั้งใบหยุดนิ่ง เสียงคำรามของคลื่นพลังงานเงียบหายไป ราวกับเวลาถูกกดปุ่มหยุดชăng ในสายตาของคริสเตียน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวถูกย่อยสลายกลายเป็น "ชุดคำสั่งเวทมนตร์" นับล้านล้านบรรทัดที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ เส้นสายมานาที่เคยซับซ้อนและเข้าใจยาก ตอนนี้กลับถูกมองเห็นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ราวกับเขากำลังยืนอยู่เบื้องหลังจอภาพของผู้สร้างโลก [ระบบปลดล็อกเสร็จสมบูรณ์] [ท่านได้รับทักษะพิเศษ: "เนตรผู้สร้างสรรค์ (Creator's Eye) - ระดับ EX"] [ท่านได้รับทักษะพิเศษ: "ลบล้างตรรกะ (Logic Nullification) - ระดับ EX"] อาคิราห์ที่ยืนอยู่ข้างกายพลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เธอรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาร่างกายจนแทบขยับไม่ได้ แรงกดดันนี้ไม่ใช่ความน่ากลัวจากจิตสังหาร แต่เป็น "ความสมบูรณ์แบบ" ที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตใดๆ ในโลกเวทมนตร์ ราวกับคริสเตียนในตอนนี้ได้กลายเป็นกฎเกณฑ์เสียเอง "นี่มัน... พลังอะไรกัน..." อาคิราห์พึมพำออกมาด้วยเสียงอันสั่นเทา เหงื่อกาฬไหลซึม1เม็ดใหญ่ข้างขมับ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวผสมผสานกับความทึ่ง ผู้ชายคนที่เธอเฝ้ามองมาตลอด บัดนี้ได้ก้าวข้ามขอบเขตของมนุษย์ไปไกลลิบโลกแล้ว คริสเตียนค่อยๆ ยืนขึ้นด้วยความมั่นคงเต็มเปี่ยม ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนแสงเรืองรองของหน้าต่างระบบนับไม่ถ้วน เขายกมือขึ้นช้าๆ แล้วดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง เป๊าะ! เพียงแค่เสียงดีดนิ้วเบาๆ นั้น คลื่นพลังงานสีทองปนม่วงที่กำลังพวยพุ่งทำลายล้างห้องโถงใต้ดิน กลับหยุดชะงักลงทันทีราวกับถูกกดปุ่มหยุดวิดีโอ ก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าแล้วจางหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ราวกับปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจหาคำอธิบายในตำราเวทมนตร์เล่มใด อาคิราห์อ้าปากค้าง พูดไม่ออก เธอมองหน้าเด็กหนุ่มรุ่นน้องด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งอัศจรรย์ใจและเคารพยำเกรงในเวลาเดียวกัน "สะดวกดีจือนี่ครับ..." คริสเตียนพึมพำกับตัวเองเบื้องหน้าหน้าต่างโปร่งแสงสีทองที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่ เป็นหน้าต่างภารกิจที่ไม่เคยแสดงมาก่อนในชีวิตของเขา [ภารกิจลับระดับ SSS: ผู้สืบทอดแห่งปฐมบท ถูกเปิดใช้งาน] [เป้าหมาย: ค้นหาความจริงเบื้องหลังการล่มสลายของหอคอยแห่งการเริ่มต้นภายใน 7 วัน] [บทลงโทษหากล้มเหลว: การรีเซ็ตประวัติศาสตร์ทั้งหมดของโลกเวทมนตร์] รอยยิ้มที่มุมปากของคริสเตียนกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่รอยยิ้มแบบคนขี้เกียจที่รักสบายเหมือนเคย แต่มันคือรอยยิ้มของอัจฉริยะผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้กล่าวอะไรกับอาคิราห์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า พร้อมกับกลิ่นอายเวทมนตร์อันคุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านเข้ามา ตึง... ตึง... ตึง... เงาร่างของบุคคลลึกลับในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากความมืด ทีละก้าว... ทีละก้าว... จนกระทั่งหยุดยืนอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงสิบก้าว บุคคลนั้นค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ยินดีด้วยนะ... ที่ปลดล็อกมันได้สำเร็จ เสียเวลารอตั้งสัปดาห์แน่ะ คริสเตียน" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นอัจฉริยะที่ไม่ได้ตั้งใจจะเด่น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%