แผนการขั้นที่สอง

ประกายไฟจากการเชื่อมต่อสายเคเบิลแรงดันสูงสีครามสว่างวาบขึ้นในความมืดของช่องบริการระบบท่อระบายความร้อน ไซรัส เวนน์ ขยับข้อมือที่สวมถุงมือกันความร้อนอย่างแม่นยำ ปลายหัวแร้งเลเซอร์อุตสาหกรรมสะท้อนเงาลงบนดวงตาสีเทาเข้มที่นิ่งสนิทไร้ระลอกอารมณ์ เสียงคำรามต่ำๆ ของตัวกรองอากาศที่กำลังขาดออกซิเจนยังคงดังสะท้อนอยู่ในกะโหลกศีรษะ แต่สมาธิของเขาถูกตรึงไว้กับแผงวงจรควบคุมหลักที่เสียหายจากการระเบิดเมื่อครู่ "ถ้าคุณยังเชื่อมต่อขั้วสัญญาณบวกเข้ากับตัวเก็บประจุหลักในองศาเดิม เราคงได้กลายเป็นฝุ่นผงในวงโคจรนี้ก่อนที่ทูตสันถวไมตรีจากสภาวะสูญจะทันได้ส่งโทรเลขแสดงความเสียใจนะครับ ไซรัส" เสียงทุ้มที่เจือด้วยรอยยิ้มจางๆ ดังขึ้นจากช่องสื่อสารสำรอง เอเลน่า วาเลนไทน์ กำลังนั่งอยู่หลังแผงควบคุมในห้องนักบินหลัก ระยะห่างระหว่างพวกเขามีเพียงประตูผนึกกั้น แต่แรงดันอากาศที่ลดต่ำลงทำให้เสียงหายใจของเธอดังผ่านคลื่นวิทยุชัดเจนราวกับกระซิบอยู่ข้างใบหู ไซรัสไม่ละสายตาจากงานตรงหน้า ปลายนิ้วเรียวยาวกดคำสั่งรีเซ็ตผ่านหน้าจอโฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง "ผมไม่มีเวลามาเถียงเรื่ององศากับคุณหรอกนะ เอเลน่า ถ้าเราไม่เปิดช่องสัญญาณฉุกเฉินภายในสิบสองนาทีนี้ แรงดึงดูดเทียมจะล่มสลาย และร่างของเราจะลอยเคว้งเป็นอนุภาคในเขตสุญญากาศ" "คุณเลือกใช้วิธีการที่ดิบเถื่อนเกินไปเสมอ ไซรัส..." เสียงของเอเลน่าอ่อนลงเล็กน้อย แต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียดที่ซ่อนอยู่ภายใต้บทบาทนักการทูต "การซ่อมแซมระบบสื่อสารแบบฉุกเฉินด้วยการลัดวงจรโครงข่ายความปลอดภัยหลัก มันไม่ใช่การกู้ภัย แต่มันคือการฆ่าตัวตายแบบมีเงื่อนเวลาต่างหาก" "ในสถานการณ์ที่ความจริงถูกปิดตายด้วยกระสุนปืนและระเบิดเพลิง การเดินตามระเบียบปฏิบัติของสภาสูงไม่ต่างอะไรจากการเดินเข้าแถวไปสู่ลานประหารหรอกนะครับ" ไซรัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงรังสีความกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิลดฮวบ เขาใช้ประแจอเนกประสงค์ขันน็อตไทเทเนียมตัวสุดท้ายแน่นสนิท แผงวงจรสีเขียวเข้มเริ่มส่งเสียง "ติ๊ด" เป็นจังหวะสม่ำเสมอ หน้าจอหลักกะพริบถี่ๆ ก่อนจะปรากฏเส้นกราฟสีส้มที่บ่งบอกถึงการไหลเวียนของข้อมูลผ่านคลื่นความถี่วิทยุระยะไกลสำเร็จ นี่คือ "แผนการขั้นที่สอง" ที่เขาและเธอร่วมกันวางแผนขึ้นท่ามกลางเศษซากของความไว้วางใจที่แตกสลาย "ระบบสื่อสารฉุกเฉินเชื่อมต่อแล้ว..." ไซรัสพึมพำกับตัวเองขณะเช็ดเหงื่อที่ซึมตามขมับด้วยหลังมือ "ตอนนี้เหลือแค่ส่งสัญญาณเข้ารหัสไปยังเครือข่ายภายนอกวงโคจรดาวเทียมดับสูญ เพื่อเปิดโปงเบื้องหลังคำสั่งกวาดล้างของบริษัท" "ระวัง!" เสียงร้องเตือนของเอเลน่าดังลั่นผ่านช่องสัญญาณ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่สาดส่องไปทั่วสถานี แรงสั่นสะเทือนระดับเจ็ดสั่นสะเทือนโครงสร้างเหล็กกล้าจนไซรัสเกือบเสียหลัก ร่างของวิศวกรหนุ่มพุ่งเข้ายึดจับเสาค้ำยันไว้ได้ทันท่วงที ขณะที่หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเกิดกลุ่มควันพวยพุ่งขึ้นมา ระบบป้องกันอัตโนมัติไม่ได้ถูกทำลายจากภายนอก... แต่มันกำลังถูกควบคุมจากระยะไกลโดยใครบางคนที่มีรหัสผ่านระดับสูงสุดของสถานี "มีคนกำลังแฮกเข้ามาในระบบฐานข้อมูลที่เราเพิ่งกู้คืน!" เอเลน่าประกาศเสียงเครียด เสียงพิมพ์แป้นพิมพ์รัวเร็วของเธอดังแทรกเข้ามาในหูฟัง "พวกมันรู้ว่าเรากำลังทำอะไร ไซรัส... ไซต์นี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้างอย่างที่รายงานระบุไว้ตั้งแต่แรก" ไซรัสกัดกรามแน่น ดวงตาคมกริบกวาดมองไปที่ไฟสถานะของแผงวงจรที่เพิ่งซ่อมเสร็จ มันกำลังเปลี่ยนจากสีส้มเป็นสีแดงกะพริบถี่—สัญญาณเตือนว่าไฟล์ข้อมูลหลักกำลังถูกลบโดยอัตโนมัติผ่านโปรแกรมทำลายตัวเอง "ไม่ใช่แค่แฮกหรอกครับ..." ไซรัสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบลงกว่าเดิม สมองอันรวดเร็วของเขาประมวลผลสถานการณ์ทั้งหมดในเสี้ยววินาที "มีใครบางคนกำลังยืนรอเราอยู่ที่ห้องควบคุมหลักตั้งแต่แรกแล้ว" สิ้นเสียงของเขา หน้าจอหลักที่มืดดับไปกลับติดสว่างขึ้นอีกครั้ง ภาพจากกล้องวงจรปิดภายในห้องควบคุมแสดงให้เห็นร่างสูงโปรดของชายในชุดสูทสีดำสนิท ไร้รอยขีดข่วน กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้บัญชาการของเอเลน่า บนโต๊ะตรงหน้าเขามีแก้วกาแฟที่ยังมีไอควันร้อนลอยกรุ่นอยู่ ราวกับเจ้าตัวนั่งจิบรอคอยการมาถึงของพวกเขามาเป็นชั่วโมงแล้ว และที่น่าตกใจยิ่งกว่า... บนหน้าจอหลักของห้องควบคุม ปรากฏภาพไฟล์ลับชิ้นสุดท้ายที่ถูกดึงออกมาจากหน่วยความจำสำรอง—ไม่ใช่ข้อมูลการทุจริตของสภาสูงอย่างที่พวกเขาคาดคิด แต่มันคือบันทึกภาพเหตุการณ์ความล้มเหลวของสถานีอวกาศในอดีต... วันที่ครอบครัวของไซรัสต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของระบบระบายอากาศที่ถูกตั้งค่าให้ปิดตายโดยเจตนา และชื่อของผู้ที่อนุมัติคำสั่งนั้น... ปรากฏเด่นหร่าด้วยลายเซ็นดิจิทัลของคนในตระกูลวาเลนไทน์ ไซรัสชะงักงั้น ลลมหายใจสะดุดกักค้างอยู่ในลำคอ ความเย็นเยียบแล่นริ้วจากปลายนิ้วลามขึ้นสู่สันหลัง เขากวาดสายตามองผ่านกระจกนิรภัยไปยังห้องนักบินฝั่งตรงข้าม ที่ซึ่งเอเลน่ากำลังนั่งตัวแข็งทื่อ ใบหน้าถอดสีไร้ซึ่งรอยยิ้มและคำแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้น "ยินดีต้อนรับสู่แผนการขั้นที่สองอย่างเป็นทางการนะครับ ไซรัส เวนน์..." เสียงทุ้มต่ำและคุ้นเคยดังลอดออกมาจากลำโพงห้องควบคุมหลัก พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาของบุคคลที่พวกเขาไว้ใจที่สุดในวินาทีสุดท้ายของชีวิต ขอบคุณที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงอวกาศอันมืดมิดไปด้วยกันนะครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์