กลยุทธ์ที่ล้มเหลว

เส้นกราฟอัตราการเต้นของหัวใจบนหน้าจออินเตอร์เฟซไม่ได้มาจากตัวละครในเกม แต่มันคือข้อมูลทางชีวมิติของรินที่ส่งตรงมาจากอุปกรณ์ VR เจเนอเรชันใหม่ คีตะขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามขึ้นเป็นสันนูน นิ้วมือที่เคยรัวแป้นพิมพ์คำสั่งด้วยความเร็วระดับมิลลิวินาทีกลับชะงักค้างอยู่กลางอากาศ หน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าแสดงผลลัพธ์ยับเยิน ค่าสถานะความเสียหายของกลุ่มปาร์ตี้พุ่งทะยานสีแดงฉาน บ่งบอกถึงความหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามาในดันเจี้ยนระดับตำนาน 'ซากปรักหักพังแห่งอาเซอร์ร็อธ' "คีตะ! ทางปีกซ้ายแนวป้องกันแตกแล้ว แนวรบที่สองรับแรงกระแทกไม่ไหว!" เสียงตะโกนผ่านระบบสื่อสารของกิลด์ไม่ได้ทำให้สติของเขาหลุดลอยเท่ากับตัวเลขตัวเดียวที่มุมขวาบน... อัตราการซิงโ크ของคลื่นสมองรินตกลงต่ำกว่าเกณฑ์ความปลอดภัยร้อยละสิบห้า นั่นหมายความว่าความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ต่อเนื่องสามชั่วโมงกำลังกัดกินขีดจำกัดทางกายภาพของเธอในโลกแห่งความเป็นจริง และในฐานะนักวางกลยุทธ์ผู้มองทุกอย่างเป็นอัลกอริทึมและความน่าจะเป็น คีตะไม่ควรปล่อยให้ตัวแปรที่ผิดพลาดนี้มามีผลต่อการคำนวณชัยชนะ แต่นี่คือริน... คนเดียวที่ทำให้ตรรกะเย็นชาในสมองของเขาเกิดรอยร้าว "ถอยร่นสิบเมตร... ใช้สกิลโล่เวทมนตร์ซ้อนชั้นที่จุดพิกัด C-4 ทันที" คีตะออกคำสั่ง น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ ทว่าความลังเลที่กินเวลาเสี้ยววินาทีเมื่อครู่ได้ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่แล้ว ในโลกของเกม VRMMO ที่อัลกอริทึมของบอสถูกออกแบบมาให้เรียนรู้พฤติกรรมผู้เล่นแบบเรียลไทม์ ความล่าช้าเพียงชั่วพริบตาเดียวเทียบเท่ากับความแตกต่างระหว่างความเป็นกับความตาย มอนสเตอร์ระดับบอส 'อสุรกายโลหิต อาซาเซล' ไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย มันคำรามก้องจนหน้าต่างระบบสั่นสะเทือน ดาบยักษ์เคลือบเรืองแสงสีม่วงเข้มฟาดลงมาตรงจุดที่คีตะควรจะสั่งการให้หลบหลีกตั้งแต่สามวินาทีก่อน *ตู้ม!* แรงระเบิดจากการโจมตีทำลายล้างกวาดแนวหน้าของปาร์ตี้กระเด็นไปคนละทิศละทาง ค่าความเสียหายมหาศาลปรากฏเป็นตัวเลขสีแดงฉานเต็มหน้าจอ ร่างอวตารของสมาชิกในทีมสลายกลายเป็นละอองแสงทีละคน ความพ่ายแพ้ครั้งแรกในรอบหลายเดือนกำลังประจักษ์อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่เพราะระบบเกมมีความยากเกินไป ไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ไม่พร้อม แต่เป็นเพราะความกังวลใจของเขาเอง "อึก..." รินส่งเสียงอุทานเบาๆ เมื่อแรงสะท้อนจากการโจมตีส่งผลกระทบต่อระบบประสาทสัมผัส เธอกัดริมฝีปากแน่นพยายามฝืนประคองตัวละครของตนเองให้อยู่ในแนวรบ "ฉัน... ฉันยังไหวค่ะ... เอ่อ ฉันยังไหวคีตะ" คำว่า 'ค่ะ' ที่หลุดออกมาจากปากของรินในยามวิกฤตเกือบจะทำให้คีตะหลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ตรงหน้าที่กำลังบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก "เธอไม่ไหวริน ถอนตัวออกจากระบบเดี๋ยวนี้ นี่คือคำสั่ง" คีตะกดเสียงต่ำ แววตาหลังกรอบแว่นเสมือนจริงฉายแววสำนึกผิด ความผิดพลาดครั้งแรกในประวัติศาสตร์การเป็นนักวางกลยุทธ์ไร้ใจของเขาเกิดขึ้นแล้ว และบทเรียนราคาแพงนี้แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาของคนที่เขาแคร์ที่สุด "ไม่... ถ้าฉันออกตอนนี้ นายก็จะ..." รินยังพูดไม่ทันจบประโยค หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ บังคับให้ทุกคนต้องหยุดการเคลื่อนไหว เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระรัวราวกับเสียงกริ่งมรณะ [ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากภัยคุกคามภายนอก] [เงื่อนไขลับ 'ความล้มเหลวของผู้บัญชาการ' ถูกกระตุ้น] [บอสลับขั้นสูงสุด 'ราชันย์ผู้ไร้เงา' ตื่น 100%] พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำสนิทปริแตกออกทั่วบริเวณซากปรักหักพัง ไอน้ำสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน คีตะเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย สมองของเขาประมวลผลสถานการณ์ใหม่อย่างรวดเร็ว บอสตัวนี้ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลของเกม ไม่มีอัลกอริทึมใดเคยบันทึกมันไว้มาก่อน และที่แย่ที่สุดคือ... มันกำลังเดินตรงมาที่ตำแหน่งของรินซึ่งไร้เรี่ยวแรงจะต่อ ร่างเงาดำทมิฬถือเคียวขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ทั้งสองสบตากันผ่านความมืดมิดของดันเจี้ยน ก่อนที่เงานั้นจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คีตะต้องเย็นวาบไปถึงไขสันหลัง "พบเป้าหมาย... ผู้ทรยศแห่งอัลกอริทึม" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครมาจนถึงบทนี้นะครับ