กิลด์ที่ไม่ได้ตั้งใจ

เสียงกระหึ่มของหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่สะท้อนบนม่านตาของคีตะไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มกะพริบตาถี่แม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวของเขายังคง10 นิ้วอยู่บนคีย์บอร์ดโฮโลแกรม ปลายนิ้วแตะสลับเพื่อปิดกั้นโปรโตคอลการติดตามที่ลอยละล่องอยู่ในพิกัด 049 ของเขตแดนซากโบราณสถานอาร์เคเดียอย่างรวดเร็วและแม่นยำ [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบตัวแปรภายนอกที่ไม่ระบุตัวตน] [คำเตือน: ผู้เล่นระดับปรมาจารย์ 'เซเฟอร์' ได้ก้าวเข้าสู่เขตแดนของท่าน...] [ภารกิจระดับ SSS: "เงาแห่งผู้ทรยศ" เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้] ตัวอักษรสีเลือดพวกนั้นกะพริบเตือนซ้ำๆ ราวกับเสียงหัวใจที่เต้นรำด้วยความหวาดระแวง แต่สำหรับคีตะแล้ว มันคือความท้าทายเชิงตรรกะที่ถูกคำนวณไว้ในความน่าจะเป็นแล้วเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เขากวาดสายตามองหน้าจอสถานะของกลุ่มที่ตอนนี้มีเพียงเขากับริน สองชีวิตในกิลด์ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ "เซเฟอร์เหรอคะ?" รินเอ่ยขึ้น เสียงของเธอเจือความประหลาดใจเล็กน้อยแต่ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนแม้แต่น้อย หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานสนามที่คีตะเพิ่งรวบรวมข้อมูลเสร็จ เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับหน้าต่างคำสั่ง "ผู้เล่นระดับตำนานที่ติดท็อปไฟว์ของเซิร์ฟเวอร์โกลบอลเมื่อสามปีก่อน... คนที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากเหตุการณ์ 'มหาวิบัติเซิร์ฟเวอร์ล่ม' น่ะเหรอคะ ทำไมเขาถึงโผล่มาที่นี่ได้ล่ะ?" "เพราะอัลกอริทึมการประเมินความเสี่ยงของระบบมองเห็นช่องว่างที่เราสร้างขึ้น" คีตะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย นัยน์ตาสสีดำสนิทไร้ระลอกคลื่นสะท้อนภาพโค้ดสีเขียวที่กำลังวิ่งผ่านหน้าจอ "เรากำลังใช้ทรัพยากรเกินขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์ย่อยเพื่อรีดเร้นค่าประสบการณ์ การกระทำแบบนั้นย่อมดึงดูด 'ตัวกวาดล้าง' หรือไม่ก็... คนที่ตามหาความจริงเบื้องหลังรอยต่อของเกมนี้เหมือนกัน" เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง ปัดฝุ่นจางๆ ออกจากเสื้อคลุมสีเทาเข้มไร้สังกัด สไตล์การแต่งตัวที่เรียบง่ายจนดูเหมือนผู้เล่นหน้าใหม่ แต่ค่าสเตตัสซ่อนเร้นและความเชี่ยวชาญในระบบย่อยกลับลึกซึ้งเสียยิ่งกว่าหัวหน้ากิลด์ใหญ่หลายคนรวมกัน "แล้วเราจะทำยังไงกันดีคะ?" รินเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตเป็นประกายความท้าทาย เธอไม่ได้ถามด้วยความตื่นตระหนก แต่ถามด้วยความเชื่อมั่นบางอย่างที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตลอดการเดินทางร่วมกัน "จะซ่อนตัวต่อ หรือจะเปิดหน้าสู้กับตำนานที่ยังมีลมหายใจคนนั้น?" คีตะไม่ตอบทันที เขายกมือขึ้นแตะคาง วิเคราะห์ความเป็นไปได้ผ่านตัวแปรนับร้อยที่วิ่งวนอยู่ในหัว การปะทะกับผู้เล่นระดับเซเฟอร์ในยามที่กิลด์ของพวกเขายังไม่มีแม้แต่ฐานที่มั่นหรือสิทธิประโยชน์ระดับกิลด์ ถือเป็นความเสี่ยงที่ไร้เหตุผลในเชิงกลยุทธ์ ทว่า... ภารกิจระดับ SSS ที่ถูกโยนลงมาตรงหน้าก็ไม่ใช่สิ่งที่ระบบจะมอบให้ใครง่ายๆ หากปราศจากเงื่อนไขบางประการที่ซ่อนอยู่ "เราจะไม่ซ่อนตัว... และก็ยังไม่จำเป็นต้องเปิดศึก" คีตะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำอย่างสุขุม "สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้ คือการจดทะเบียนกิลด์ให้เสร็จสิ้นเสียก่อน" รินกะพริบตาปริบๆ "จดทะเบียนกิลด์? ในสถานการณ์นี้น่ะนะคะ? อีกสามนาทีเซเฟอร์ก็จะเดินมาถึงพิกัดนี้แล้วนะ!" "ถูกต้องครับ" คีตะหันกลับไปกดหน้าต่างระบบการสร้างกิลด์ที่ค้างคาอยู่ "การมีสถานะเป็น 'กิลด์อย่างเป็นทางการ' จะปลดล็อกระบบสิทธิการครอบครองพื้นที่ และเกราะป้องกันเขตแดนระดับต้น ซึ่งนั่นจะทำให้เราเปลี่ยนจากผู้บุกรุกไร้สังกัด กลายเป็นเจ้าบ้านที่มีสิทธิ์เจรจาตามกฎของเกม... ในโลกของอัลกอริทึม กฎและข้อบังคับคือโล่ที่แข็งแกร่งที่สุด" รินหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างนึกขันกับความเจ้าเล่ห์ที่ถูกห่อหุ้มด้วยท่าทีจริงจังของชายหนุ่ม "คุณนี่มัน... มองทุกอย่างเป็นกระดานหมากรุกไปหมดจริงๆ สินะคะ นายท่านนักวางกลยุทธ์ไร้ใจ" "ผมแค่ทำสิ่งที่สมเหตุสมผลที่สุด" คีตะตอบโดยไม่สะท้านสะเทือนกับฉายาที่หญิงสาวตั้งให้ "เอาล่ะ ใส่ชื่อกิลด์ลงไปสิครับ คุณเป็นคนได้รับสิทธิ์ผู้ร่วมก่อตั้งร่วม จงเลือกชื่อมาสักชื่อ... แต่อย่าให้มันไร้สาระเกินไปนัก" รินทำหน้าครุ่นคิด นิ้วเรียวเคาะเบาๆ ที่อากาศก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไปอย่างรวดเร็วด้วยความซุกซนที่ฉายชัดในรอยยิ้ม [กรุณายืนยันชื่อกิลด์ของท่าน: "กิลด์สมาคมคนรักมันฝรั่งทอด"] คีตะชะงักไปสามวินาทีเต็ม นัยน์ตาที่เคยเย็นชาปรากฏรอยร้าวของความไม่เชื่อมั่นเป็นครั้งแรก เขาก้มมองตัวอักษรภาษาอังกฤษที่ปรากฏหราอยู่กลางอากาศด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก "นี่คือ... ผลลัพธ์จากการใช้สัญชาตญาณของคุณเหรอครับ?" คีตะถามเสียงเรียบ แต่คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย "เท่จะตายไปค่ะ!" รินเถียงหน้าตาเฉย ดวงตาเป็นประกายวิบวับ "ในโลกที่เต็มไปด้วยชื่อกิลด์ดาร์กๆ ทะมึนๆ อย่าง 'เงาทมิฬ', 'อสุราโลหิต' หรือ 'ราชันย์มังกร' ที่โหลจนเดินชนกันตาย การที่เราใช้ชื่อที่ไม่มีใครคาดคิดจะทำให้พวกมันงุนงงจนเสียกระบวนไปเองนะคะ เป็นจิตวิทยาขั้นสูงเชียวนะ!" คีตะถอนหายใจยาวนาน เป็นครั้งแรกที่ตรรกะอันแม่นยำของเขาพ่ายแพ้ให้กับความไร้เหตุผลที่มีเสน่ห์ของหญิงสาวข้างกาย ชายหนุ่มส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มยืนยันด้วยความจำยอม [ประกาศจากระบบ: กิลด์ "สมาคมคนรักมันฝรั่งทอด" ได้รับการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการแล้ว!] [ท่านได้รับการจัดอันดับเป็นกิลด์ลำดับที่ 9,999 ของเซิร์ฟเวอร์] [ปลดล็อก: สิทธิ์การตั้งอาณาเขตเบื้องต้น และระบบคลังกิลด์] ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนเบาๆ คลื่นพลังงานสีฟ้าครามแผ่ขยายออกเป็นวงกลม ล้อมรอบซากโบราณสถานอาร์เคเดียไว้เป็นอาณาเขตคุ้มครองชั่วคราว ท้องฟ้าเหนือศีรษะเปลี่ยนเป็นสีครามเข้ม ไอหมอกสีขาวจางๆ ลอยต่ำลงมาปกคลุมทางเข้าหลัก และในวินาทีนั้นเอง... ฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นที่เบื้องหน้า *ตึง... ตึง...* เสียงรองเท้าบูทหนังทหารกระทบกับพื้นหินเก่าแก่ ดังสะท้อนก้องกังวาน ท่ามกลางความเงียบงัน ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทและผ้าคลุมหน้าพรางตัวปรากฏขึ้นที่ขอบเขตแดน มือขวาของเขาสวมถุงมือเหล็กกล้าที่สลักลวดลายเรืองแสงสีม่วงเข้ม บรรยากาศรอบตัวแผ่รังสีคุกคามอันหนาแน่นจนอากาศบริเวณนั้นแทบจะบิดเบี้ยว เซเฟอร์... ผู้เล่นระดับปรมาจารย์ที่ทุกคนคิดว่าสูญหายไปกับอดีต ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่เส้นแบ่งเขตแดนสีฟ้าครามพอดี ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีดำคมกริบราวกับใบมีด กวาดมองผ่านม่านพลังงานมายังคีตะและริน ก่อนที่มุมปากใต้ผ้าคลุมจะยกย่องขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น "ไม่นึกเลยว่า..." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าราวกับไม่ได้พูดมาหลายปีดังลอดออกมาจากเงาดำ "สถานที่ผุกر่อยนี่ จะมีคนมาตั้งกิลด์ตลกๆ แบบนี้รอต้อนรับด้วย..." เซเฟอร์ก้าวเท้าข้ามผ่านเขตแดนเข้ามาอย่างไร้ความเกรงกลัว ทว่าทันทีที่เท้าของเขาแตะพื้นฝั่งด้านใน เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับหน้าต่างระบบภารกิจที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าของคีตะและรินด้วยตัวอักษรที่สว่างวาบ [คำเตือนระดับวิกฤต: ผู้เล่น 'เซเฟอร์' ได้รับผลกระทบจากเงื่อนไขภารกิจ SSS] [เป้าหมายที่แท้จริงของเขาไม่ใช่การทำลาย... แต่เป็นการทวงคืน 'สิทธิ์ผู้ดูแลระบบคนแรก' ที่หายไป] [ทางเลือกที่ 1: มอบสิทธิ์การควบคุมกิลด์ให้กับเซเฟอร์เพื่อแลกกับการรอดชีวิต] [ทางเลือกที่ 2: ท้าดวลตัวต่อตัวแบบเดิมพันสถานะและไอเทมทั้งหมดของกิลด์] [ทางเลือกที่ 3: ...] คีตะหรี่ตาลงเล็กน้อย ความเงียบงันเข้าปกคลุมบรรยากาศระหว่างคนทั้งสามอีกครั้ง รินขยับตัวเข้ามาใกล้คีตะมากขึ้น มือเรียวเอื้อมไปแตะด้ามจับมีดสั้นที่เอวพร้อมปะทะทุกเมื่อ แต่นายท่านนักวางกลยุทธ์กลับยกมือขึ้นห้ามไว้ช้าๆ ชายหนุ่มก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเผชิญหน้ากับตำนานมีชีวิตอย่างไม่เกรงกลัว นัยน์ตาสีดำสนิทจับจ้องไปยังรอยแผลเป็นบนคางของเซเฟอร์ที่โผล่พ้นผ้าคลุม ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังจนอีกฝ่ายต้องชะงัก "ยินดีต้อนรับสู่กิลด์ 'สมาคมคนรักมันฝรั่งทอด' ครับ... คุณเซเฟอร์ หวังว่าคุณจะชอบรสชาติของความพ่ายแพ้แบบโฮมเมดนะ" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์และหัวใจของพวกเขานะครับ