ไอเดียที่สวนทาง

"ถ้าคุณคิดว่างานดีไซน์ชิ้นนี้มันตอบโจทย์ ก็ช่วยเอาสมองส่วนไหนคิด เอามาอธิบายให้ผมฟังหน่อยครับ... รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่เจือไปด้วยความเยียบเย็นและท้าทายดังขึ้นก้องห้องประชุม V.I.P. ชั้นบนสุดของตึกระฟ้า บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยอุณหภูมิติดลบ หลังจากที่เงาของชายชราผู้ทรงอำนาจเมื่อครู่เดินลับหายไป ทิ้งให้ศิลาและรินรดาต้องเผชิญหน้ากับความเดือดดาลของโปรเจกต์ที่กำลังจะพังทลายลงในพริบตา รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความถือดี เธอก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวชายหนุ่มผู้สวมสูทเนียบกริบอย่างไร้ที่ติ ปลายจفของเธอแทบจะชนกับแผงอกกว้างของสถาปนิกหนุ่มผู้เจ้าระเบียบ "อย่ามาดูถูกรสนิยมของฉันนะ ศิลา!" เสียงหวานตวาดกลับอย่างไม่เกรงกลัว "โครงสร้างเหล็กดิบๆ ของคุณมันฆ่าความอบอุ่นของพื้นที่ใช้สอยจนหมดสิ้น คอนเซปต์มินิมอลบ้าบออะไรนั่น มันทำให้ตึกนี้กลายเป็นสุสานคอนกรีตชัดๆ!" ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาหรี่ลงเล็กน้อย เขากอดอกมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่เย้ยหยัน ทว่าลึก and ลงไปในความนิ่งงันนั้น กลับซ่อนความสั่นไหวบางอย่างที่เขาพยายามกดมันเอาไว้ภายใต้กรอบของความเป็นมืออาชีพ "สุสานเหรอครับ?" ศิลาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนรินรดาต้องผะถอยหลังไปครึ่งก้าว "แต่โครงสร้าง 'บ้าบอ' ที่คุณว่าเนี่ยแหละ ที่มันกำลังแบกรับความไร้รสนิยมและการตกแต่งภายในรกๆ ของคุณเอาไว้ไม่ให้มันพังครืนลงมาเป็นขยะเปียก!" "นี่คุณ...!" มือเรียวบางกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เธอยกแฟ้มพิมพ์เขียวในมือขึ้นเตรียมจะฟาดลงบนโต๊ะทำงานไม้สักหรูหราเบื้องหน้า แต่ทว่า แรงอารมณ์ทั้งหมดกลับต้องหยุดชะงัก เมื่อแรงปะทะทางสายตาระหว่างเธอกับเขามันรุนแรงเสียจนลมหายใจสะดุด ระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่แทบไม่เหลือพื้นที่ให้ลมพัดผ่าน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมผสานกับกลิ่นกระดาษพิมพ์เขียวและกาแฟเข้มข้นลอยวนอยู่ในห้วงอากาศ ความเงียบงันเข้ามาแทนที่เสียงทะเลาะเมื่อครู่ แต่กลับเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าสถิตที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ ในอดีตสมัยเรียน พวกเขาเคยยืนอยู่บนจุดที่ใกล้ชิดกันแบบนี้... จุดที่เคยมีความฝัน รอยยิ้ม และคำสัญญาว่าจะสร้างสรรค์ผลงานระดับโลกด้วยกัน แต่ทว่า กาลเวลา ความทะเยอทะยาน และอีโก้ที่ค้ำคอ ได้แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์นั้นให้กลายเป็นสนามรบที่ไม่มีใครยอมใคร "ถ้าคุณยังยืนกรานที่จะแก้แบบแปลนนี้..." ศิลาลดเสียงลง กระซิบแผ่วเบาข้างใบหูของเธอ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังและทรงพลังจนคนฟังขนลุกซู่ "โปรเจกต์นี้จบเห่แน่ และคุณก็รู้ดีว่าคนที่จะต้องรับผิดชอบความล้มเหลวครั้งนี้ ไม่ใช่แค่บริษัทของผม... แต่มันรวมถึงอนาคตของคุณด้วย" รินรดาชะงัก เปลือกตาบางกะพริบถี่เพื่อไล่ความรู้สึกอ่อนแอที่จู่ๆ ก็ตีตื้นขึ้นมา เธอยอมรับว่าคำพูดของเขามันแทงใจดำ โครงสร้างตึกนี้มันมีความหมายกับเธอมากกว่าแค่เรื่องธุรกิจ แต่มันคือปมในอดีตที่เธอต้องการพิสูจน์ให้ศิลาเห็นว่า เธอก้าวข้ามเงาของเขามาได้นานแล้ว "ฉันไม่สนอนาคตบ้าบอนั่นหรอก ถ้างานที่ออกมามันไม่มีวิญญาณ!" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดื้อรั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของเขา "ถ้าคุณคิดว่าตัวเองแน่จริง ก็ลองพิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่าสถาปัตยกรรมเย็นชาของคุณมันมีหัวใจจริงๆ ไม่ใช่แค่ก้อนอิฐกับปูนที่สร้างขึ้นมาเพื่อสนองอีโก้ของตัวเอง!" ศิลาขบกรามแน่น สันจมูกโด่งเป็นสันนูนขึ้นด้วยความอารมณ์เสีย ความดื้อรั้นที่ไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อยของผู้หญิงคนนี้ ทำให้เขาอยากจะปราบพยศเธอให้ราบคาบเสียเดี๋ยวนี้ มือหนาเอื้อมออกไปคว้าข้อมือเรียวของรินรดาก่อนที่เธอจะทันได้ถอยหนี แรงบิดเพียงเล็กน้อยดึงร่างระหงเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งจนเธออุทานออกมาเบาๆ ความร้อนจากฝ่ามือของเขาลามเลียผ่านผิวเนื้อจนใจเต้นระส่ำ "อยากเห็นหัวใจของผมมากใช่ไหมครับ?" ศิลาโน้มใบหน้ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก "งั้นคืนนี้... อยู่เคลียร์แบบแปลนนี้กับผมแค่สองคน จนกว่าเราจะได้ข้อสรุปที่มัน 'สมบูรณ์แบบ' ที่สุด" รินรดาเบิกตากว้าง หัวใจกระหน่ำเต้นรัวราวกับกลองศึก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อตระหนักถึงระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินงาม เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธคำท้าทายที่อันตรายนั้น ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะได้ขยับเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างสุภาพ แต่หนักแน่นจนทำลายบรรยากาศสีชมพูแกมดุเดือดลงในทันที ประวัติศาสตร์และปัจจุบันถูกขัดจังหวะด้วยการปรากฏตัวของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิด ประตูห้องประชุมเปิดผางออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปรดของประธานกรรมการบริหารสูงสุด—ผู้เป็นปู่ของศิลา—ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก และเอกสารคำสั่งย้ายโปรเจกต์ด่วนที่ถืออยู่ในมือ "ฉันคงไม่ได้มาขัดจังหวะอะไรสำคัญ... ของพวกเธอสองคนหรอกนะ?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์อันร้อนระอุของทั้งคู่ในตอนนี้ด้วยนะครับ