ความเสี่ยงที่คุ้มค่า

แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทบนโต๊ะทำงานสไตล์มินิมอลไม่ได้ให้ความรู้สึกปลอดภัยเลยแม้แต่น้อยในสายตาของอชิร สถาปนิกหนุ่มผู้เคยควบคุมเส้นสายและโครงสร้างอาคารนับร้อยล้านให้ตั้งตรงตระหง่าน ทว่าตอนนี้ เขากลับรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนแผ่นกระจกบางเฉียบที่ร้าวรานและพร้อมจะแตกสลายใต้ฝ่าเท้าได้ทุกเมื่อ "คุณกำลังเล่นกับไฟ, รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่เจือไปด้วยความกังวลอย่างปิดไม่มิดดังขึ้น ท่ามกลางเงาสลัวของห้องทำงานที่เปิดเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะแสงสีส้มสลัว อชิรขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้หนัง โครงร่างสูงสง่าภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นจนถึงข้อศอกเผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปーンที่ข้อมือ บ่งบอกถึงความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดหลายชั่วโมง "ไฟที่กำลังเผาสำนักงานสถาปัตยกรรมของคุณจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้าต่างหากค่ะ, คุณอชิร" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนที่เคลือบด้วยน้ำตาล เธอยังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวยาว ใบหน้าเรียวรูปไข่เชิดขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นสะท้อนภาพของเขาอย่างท้าทาย ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นต่อเกมอำนาจที่ธันวา คู่แข่งทางธุรกิจผู้ไร้ความปรานี กำลังใช้เป็นเครื่องมือบดขยี้พวกเขา เอกสารในแฟ้มนั้นไม่ใช่แค่สัญญาซื้อขายธรรมดา แต่มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงเส้นทางการเงินนอกระบบของธันวา กับการฮุบที่ดินแปลงสุดท้ายที่อชิรทุ่มเทแรงกายแรงใจออกแบบโครงการในฝัน เพื่อกอบกู้เกียรติภูมิของตระกูลคืนมา และเพื่อจะได้มันมา รินรดาต้องเอาชื่อเสียงทางวิชาชีพและใบอนุญาตทนายความของเธอไปแขวนไว้บนเส้นด้ายแห่งความผิดทางจริยธรรม "มันเสี่ยงเกินไป ถ้าธันวาจับได้ว่าคุณแอบดึงข้อมูลชุดนี้ออกมาจากเซิร์ฟเวอร์สำนักงานกฎหมายของเขา คุณจะหมดอนาคตทันที... และผมไม่ต้องการให้คุณต้องมารับผิดชอบความหายนะของผม" อชิรสาวเท้าเข้ามาประชิด ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ และความร้อนรุ่มจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาปะทะผิวกายของเธอ รินรดาแหงนหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจในอกเต้นกระหน่ำด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากตรรกะและเหตุผลที่เธอพยายามยึดถือมาตลอดชีวิต เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมที่ฉายแววทั้งความโกรธ ความกังวล และ... ความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่พยายามสะกดกลั้นไว้ "คุณคิดว่าฉันทำเพื่อความหายนะของคุณเหรอคะ?" รินรดาเอ่ยเสียงกระซิบ ลลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่บนปลายคางของเขา "ฉันไม่เคยทำอะไรโดยปราศจากการคำนวณ ความเสี่ยงครั้งนี้มันคุ้มค่า... ถ้าผลลัพธ์คือการได้เห็นธันวาล้มลง และได้เห็นคุณยืนหยัดอยู่ได้" คำพูดนั้นเปรียบเสมือนชนวนระเบิดที่ทำลายกำแพงความเยือกเย็นทั้งหมดที่อชิรสร้างขึ้นมาตลอดหลายปี อชิรไม่รอให้เธอได้เอื้อnคำใดต่อ มือหนาเอื้อมไปคว้าท้ายทอยของเธอ รั้งเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มของเธออย่างไร้ความปรานี จูบนั้นไม่ใช่ความอ่อนหวาน แต่เป็นการปะทะกันของสองวิญญาณที่ต่างโหยหาและพยายามควบคุมเกม รินรดาสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยก่อนจะปล่อยให้อารมณ์ดิบเถื่อนเข้าครอบงำ มือเรียวเลื่อนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง จิกปลายนิ้วลงบนเส้นผมสีเข้มของเขาเพื่อระบายความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วสันหลัง รสจูบเร่าร้อน ลึกล้ำ และกวาดต้อนทุกลลมหายใจของเธอจนแทบขาดรอด อชิรผละริมฝีปากออกเล็กน้อยเพื่อกอบโกยอากาศ แต่สายตาที่มองเธอกลับร้อนแรงราวกับเปลวเพลิง มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาโอบรอบเอวบาง บีบกระชับจนร่างของเธอแนบสนิทไปกับเรือนร่างกำยำของเขา ความปรารถนาอันหนักหน่วงที่อัดอั้นมานานนับแรมเดือนระเบิดออกอย่างไร้การควบคุม ท่าاصความเงียบงันของค่ำคืน "คุณมันดื้อด้านที่สุด รินรดา" เขากระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปาก ขณะที่มืออีกข้างเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างเชี่ยวชาญและเร่งร้อน "และคุณก็... ห้ามฉันไม่เคยได้สักครั้งค่ะ, อชิร" เธอยิ้มเยาะที่มุมปาก แม้ลมหายใจจะหอบสะั่น เสียงหัวใจเต้นโครมครามแข่งกับเสียงฝนที่เริ่มโปรยปรายกระทบกระจกหน้าต่าง สัมผัสจากเรียวปากของเขาเลื่อนต่ำลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มเบาๆ จนร่างบางสะท้อนเฮือกและแอ่นกายเข้าหาโดยสัญชาตญาณ ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ร่มผ้า ปลุกเร้าอารมณ์เสน่หาให้พุ่งทะยานสูงขึ้นจนเกินกว่าจะยับยั้งชั่งใจ เนื้อตัวของทั้งคู่ร้อนผ่าวราวกับมีไฟสุม รสชาติของความเสี่ยงที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ ยิ่งทำให้สัมผัสในค่ำคืนนี้ลึกล้ำ ยั่วยวน และเต็มไปด้วยความกระหายที่จะครอบครองกันและกันอย่างไม่มีวันสิ้นสุด บนเตียงนอนกว้างในห้องพักส่วนตัวติดสำนักงาน แรงปรารถนาผลักดันให้ทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่น อชิรโอบอุ้มและพาเธอก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวนี้ด้วยจังหวะที่ดุดันแต่เปี่ยมไปด้วยความโหยหา ร่างบางถูกวางลงบนผ้าปูที่นอนสีเข้มอย่างทะนุถนอมในวินาทีแรก ก่อนที่เขาจะทาบทับลงมา กักขังเธอไว้ใต้เรือนร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม บทเพลงรักของผู้ใหญ่สองคนที่ฉลาดเป็นกรดดำเนินไปอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง ทุกสัมผัสคือการแลกเปลี่ยนความลับ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวคือการเดิมพันด้วยชีวิตและจิตวิญญาณ รินรดากรีดนิ้วลงบนแผ่นหลังกว้างของเขา ฝากรอยเล็บไว้เพื่อระบายความสุขสมที่ซัดสาดเข้ามาเป็นระลอกๆ ความเยือกเย็นของทนายสาวผู้ไร้พ่ายละลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบและการโอบกอดที่ร้อนแรงจนแทบแผดเผา ผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ จนกระทั่งลมหายใจของทั้งคู่เริ่มกลับมาสม่ำเสมอ รินรดานอนซบอยู่บนลาดไหล่กว้างของอชิร ขณะที่มือหนายังคงลูบไล้เส้นผมของเธออย่างทะนุถนอม ท่ามกลางความเงียบงันที่กลับมาเยือนอีกครั้ง แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานที่วางอยู่ไม่ไกลนักก็สว่างวาบขึ้นมาทำลายความสงบ หน้าจอแสดงข้อความจากเบอร์แปลกที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ แต่ตัวเลขและสัญลักษณ์ในข้อความนั้นทำให้อชิรต้องขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่เหลือบไปเห็น *“เอกสารที่คุณได้ไป เป็นแค่ของปลอม... ระวังตัวไว้ให้ดี เพราะตอนนี้ธันวากำลังยืนรอคุณอยู่ที่ชั้นล่าง”* รินรดาลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ความง่วงงุนและร่องรอยแห่งความเสน่หาหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อดวงตาทั้งคู่ประสานกันในความมืด และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงของใครบางคนก็ดังขึ้น... *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก* เสียงเคาะประตูกระจกห้องทำงานด้านนอกดังแทรกความเงียบขึ้นมาทีละครั้งอย่างเยือกเย็น ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะคะ!