ความเงียบที่ทรงพลัง

เสียงกระดาษรายงานการเงินราคาแพงที่ถูกกรีดด้วยปลายนิ้วอันสั่นเทาเล็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมเพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงเทพมหานคร รินรดานั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะกระจกนิรساส แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาดีไซน์เรียบหรูจ้องมองไปยังชายตรงหน้า นัยน์ตาคู่นั้นไม่ได้ฉายแววแห่งชัยชนะที่น่ารังเกียจ แต่เป็นความนิ่งสงบ เยקטชา และเด็ดขาดดุจคมมีดผ่าตัดที่พร้อมจะกรีดลงบนเนื้อร้ายโดยไม่ลังเล "คุณกำลังเล่นเกมที่ใหญ่เกินกว่าจะรับมือไหวแล้วนะคะ ธันวา" น้ำเสียงของทนายสาวราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำกลับคุกรุ่นขึ้นมาทันที เอกสารสี่หน้าที่วางอยู่ตรงหน้าธันวาคือหลักฐานชิ้นสำคัญ—เส้นทางการเงินนอกระบบ การฮุบที่ดินผ่านบริษัทนอมินี และการปลอมแปลงลายเซ็นในโครงการเรือธงที่อชิรทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างมันขึ้นมาเพื่อกอบกู้เกียรติภูมิของตระกูล ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนมุมปากหนา เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงอย่างไม่สะทกสะท้าน แม้เหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆ จะเริ่มผุดขึ้นที่ขมับก็ตาม "ทนายรินรดา... คุณคิดจริงๆ เหรอว่ากระดาษแผ่นเดียวพวกนี้จะล้มผมได้? กฎหมายมีไว้สำหรับคนที่มีช่องโหว่ให้ใช้ และผมก็ไม่เคยปล่อยให้ช่องโหว่พวกนั้นมันว่างนานนักหรอก" ธันวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พยายามกลบเกลื่อนความตระหนกที่เริ่มกัดกินหัวใจทีละน้อย "ช่องโหว่เหรอคะ?" รินรดาทวนคำ น้ำเสียงของเธอเจือแววเย้ยหยันอย่างสุภาพ เธอยื่นแฟ้มเอกสารอีกชุดไปข้างหน้า ช้าๆ ทว่ามั่นคง "แต่นี่ไม่ใช่ช่องโหว่นะคะธันวา แต่มันคือ 'หลักฐานมัดตัว' ที่ออกโดยธนาคารกลางต่างประเทศโดยตรง บัญชีลับที่คุณโยกเงินสามร้อยล้านออกจากบริษัทของอชิร ถูกอายัดไว้ตั้งแต่เมื่อสิบนาทีที่แล้ว... คุณคิดว่าผู้พิพากษาท่านไหนจะเซ็นอนุมัติประกันตัวคุณ ในเมื่อหลักฐานการฟอกเงินมันชัดเจนขนาดนี้?" รอยยิ้มบนใบหน้าของธันวาเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ เขาพยายามคว้าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะ แต่ช้าไปเสียแล้วเมื่อรินรดาใช้ปลายนิ้วเรียวงามแตะทับตัวเครื่องไว้ ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็เปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง อชิร้าวเดินก้าวเข้ามาในห้อง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มไร้ที่ติ แววตาของสถาปนิกหนุ่มผู้นี้เย็นชาจนน่ากลัว ไม่มีคราบน้ำตา ไม่มีร่องรอยของความพ่ายแพ้ มีเพียงความดุดันของเสือร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม อชิรหยุดยืนเคียงข้างรินรดา กลิ่นกายสะอาดผสมผสานกับความตึงเครียดรอบตัวแผ่ซานจนธันวารู้สึกหายใจไม่ออก สายตาของอชิรไม่ได้มองที่ธันวาด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือสายตาที่มองดู 'สิ่งของไร้ค่า' ที่กำลังจะถูกกำจัดทิ้ง "คุณอยากได้โครงการของผมมากใช่ไหม ธันวา" อชิรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงต่ำทุบ ชวนให้หัวใจกระตุกวูบ "แต่โชคร้ายหน่อยนะ... เพราะตึกที่คุณพยายามจะฮุบ มันสร้างขึ้นบนรากฐานทางกฎหมายที่แน่นหนา และทนายความคนนี้ ก็คือกฎหมายที่ผมเลือกเอง" ธันวากัดฟันกรอด มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความพ่ายแพ้ที่อยู่ตรงหน้ามันชัดเจนเสียจนเขาไม่อาจหาข้อแก้ตัวใดๆ ได้อีกต่อไป รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างใจเย็น เธอมองหน้าธันวาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเอ่ยประโยคปิดตายเกมนี้ "เราจะยื่นฟ้องทั้งทางแพ่งและอาญาในเช้าวันพรุ่งนี้ค่ะ เตรียมตัวรับหมายศาลได้เลยนะคะ" ทว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะหันหลังเดินออกจากห้อง ธันวากลับหัวเราะลั่นออกมาอย่างคนเสียสติ สายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นพุ่งตรงมาที่อชิรและรินรดา "พวกเธอกำลังคิดว่าชนะแล้วสินะ? แต่อย่าลืมสิ... ว่าสิ่งที่ฉันทำลงไป มีคนใหญ่วิสาสะหนุนหลังอยู่! สู้ออกไปตอนนี้ ก็แค่รอวันตายทั้งกลมเท่านั้นแหละ!" อชิรชะงักฝีเท้าเล็กน้อย รินรดาเหลือบมองคู่สนทนาด้วยแววตาครุ่นคิด ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไรต่อ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกัน ประตูห้องเปิดผางออกเผยให้เห็นชายในเครื่องแบบตำรวจระดับสูงยืนอยู่ พร้อมกับหมายจับในมือที่จ่อตรงมาที่ธันวา—ไม่ใช่เรื่องคดีธุรกิจ แต่เป็นข้อหาที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้น มิดไนท์คิส หวังว่าตอนนี้น จะทำให้คุณรี้ดใจเต้นแรงและพร้อมลุยไปกับตอนต่อไปนะคะ!