ความลับในแบบร่าง

เสียงกุญแจกระทบกันในรูกุญแจดัง *กริ๊ก* เบาหวิว ทว่ามันกลับชัดเจนราวกับเสียงอสุนีบาตฟาดลงกลางห้องทำงานของรินรดา ในสถานการณ์ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนพิกัด GPS ของธันวาซึ่งยืนอยู่หน้าประตูห้องจริงๆ การนิ่งเฉยคือความตายทางอาชีพ และการตื่นตระหนกคือของขวัญชิ้นงามที่ศัตรูปรารถนา ทว่า อชิรกลับไม่ขยับเขยื้อน สถาปนิกหนุ่มผู้ยึดมั่นในความสมบูรณ์แบบไม่แม้แต่จะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์เพื่อแจ้ง รปภ. ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาคู่เรียบเฉยจดจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวที่ยืนอยู่ใกล้กัน ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือกลิ่นกาแฟเข้มข้น "ธันวาไม่ได้มาเพื่อพังประตู" รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ร่องรอยของความหวาดกลัว ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอปัดหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อซ่อนหน้าต่างระบบรักษาความปลอดภัยอย่างรวดเร็ว "เขามาเพื่อหาหลักฐานชิ้นสุดท้ายที่จะทำให้โครงการรีสอร์ทริมผาตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์แบบ... และเขารู้ว่าฉันเก็บมันไว้ที่นี่" "คุณมั่นใจขนาดนั้นได้อย่างไรว่าเขาจะเลือกวิธีเข้าทางประตูหน้า แทนที่จะใช้กลไกทางกฎหมายบีบเราจากเบื้องบน" อชิรย้อนถาม เสียงทุ้มต่ำของเขาลอดผ่านริมฝีปากที่เหยียดยิ้มเยาะเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มของคนสองคนที่ต่างก็ยืนอยู่บนปากเหวแห่งความฉิบหาย แต่มันกลับเร้าอารมณ์อย่างประหลาด "เพราะธันวามีสันดานของนักล่าที่ชอบมองเหยื่อดิ้นรนในกรง" รินรดาก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงใหญ่ของสถาปนิกหนุ่มอย่างไร้ความลังเล กลิ่นกายหอมเย็นแบบผู้หญิงทรงอำนาจปะทะเข้ากับกลิ่นโอเรียนทัลวู้ดดี้ประจำตัวของเขา ความใกล้ชิดนี้ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่มันคือการสร้างเกราะกำบังทางจิตวิทยา "และเขารู้ว่าถ้าเขาใช้กฎหมาย ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ ด้วยข้อเท็จจริง... แต่ถ้าเขาใช้กำลัง... เขาต้องก้าวผ่านเราไปให้ได้เสียก่อน" เสียงบิดลูกบิดประตูดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ตามมาด้วยน้ำหนักของการผลักบานไม้สักหนาหนักให้เปิดออกทีละน้อย อชิรไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า มือหนาคว้าเอวบางของทนายความสาวเข้ามาประชิดตัวด้วยแรงที่มากพอจะทำให้เธอต้องกักเก็บเสียงอุทานไว้ในลำคอ แรงปะทะนั้นรุนแรงและฉับพลันจนร่างของทั้งคู่แนบสนิทกันอย่างไร้ช่องว่าง รินรดาชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาสีนิลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจระคนท้าทาย เมื่อพบว่าใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร "คุณกำลังเล่นเกมอะไร, คุณอชิร" เธอเอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบา ริมฝีปากสีแดงระเรื่อแทบจะปัดผ่านปลายคางของเขา "เกมที่ทำให้ธันวาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองมาที่เรา" อชิรตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระซิบพร่าต่ำ ดวงตาคมปลาบกวาดมองริมฝีปากของเธอก่อนจะเลื่อนกลับมาสบตา "ถ้าเขาจะเข้ามาในอาณาเขตของเรา เขาก็ต้องเห็นว่าเราไม่ได้หวาดกลัว... แต่เรากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า" สัมผัสจากปลายนิ้วมือหนาที่เลื่อนขึ้นไล้กรอบหน้าเรียวสวยของรินรดาก่อนจะกอบกุมท้ายทอยของเธอไว้มั่น ไม่ใช่การลูบไล้แบบคนรัก แต่มันคือการควบคุมและการยอมจำนนในคราวเดียวกัน ริมฝีปากร้อนจัดของสถาปนิกหนุ่มทาบทับลงมาอย่างไร้การลังเล รสจูบนั้นดุดัน รุกไล่ และเต็มไปด้วยความอัดอั้นจากสงครามประสาทที่สะสมมาตลอดหลายชั่วโมง รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความเร่าร้อนไม่แพ้กัน เปลือกตาของทั้งคู่ปิดลง ปล่อยให้โลกภายนอกที่มีเสียงฝีเท้าของธันวากำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ละลายหายไปในรสจูบที่ลึกซึ้งและดึงดูดใจจนแทบหยุดหายใจ มือของรินรดาเลื่อนขึ้นจิกทึ้งปกเสื้อเชิ้ตสีเข้มของอชิรเพื่อระบายความวาบหวามที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย แรงกดอัดจากร่างสูงใหญ่ที่ดันเธอชิดติดกับผนังห้องกระจกด้านใน ทำให้ทุกสัมผัสแนบแน่นจนแทบหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน ลมหายใจหอบกระชั้นของคนทั้งคู่ประสานกันเป็นจังหวะเดียวกับเสียงฝีเท้าที่หยุดลงตรงหน้าห้องทำงานพอดี แสงไฟจากเงาร่างที่ทาบทับผ่านกระจกฝ้าหยุดนิ่ง ธันวากำลังยืนอยู่หลังบานกระจกนั้น เขารับรู้ถึงความเคลื่อนไหวภายใน แต่สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาผ่านเงาสะท้อนคือภาพของทนายความสาวและสถาปนิกหนุ่มที่กำลังกอดจุมพิตกันอย่างดุเดือดและลึกซึ้งเกินกว่าจะเป็นการแกล้งทำ อชิรผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หยาดน้ำใสเชื่อมโยงระหว่างริมฝีปากของพวกเขาก่อนจะขาดออกจากกัน ดวงตาคมดุจเหยี่ยวของเขาเหล่มองผ่านกระจกไปยังร่างของธันวาที่ยืนนิ่งสนิทอยู่ภายนอก รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของสถาปนิกหนุ่มอย่างผู้ชนะ ทว่า ในจังหวะที่อชิรกำลังจะหันกลับมาสนใจหญิงสาวในอ้อมแขน สายตาของรินรดากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งบนหน้าจอแท็บเล็ตที่ยังคงสว่างวาบอยู่บนโต๊ะทำงาน ข้อมูลชุดใหม่ที่ถูกดาวน์โหลดอัตโนมัติจากระบบเซิร์ฟเวอร์สำรองของบริษัทธันวา ปรากฏขึ้นพร้อมกับหัวข้อเอกสารที่ทำให้อะดรีนาลีนในกายของเธอพุ่งพล่านถึงขีดสุด—มันไม่ใช่แค่แบบร่างสถาปัตยกรรมธรรมดา แต่เป็นเอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินทั้งหมดของตระกูลอชิรที่ถูกเซ็นโอนล่วงหน้าตั้งแต่วันที่พ่อของเขายังมีชีวิตอยู่ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นระรัวด้วยความตกตะลึงระคนตื่นกลัว ข้อมูลที่เธอมีไม่ได้มีความแม่นยำแค่ระดับร้อยเปอร์เซ็นต์... แต่มันหมายความว่า อชิรถูกหักหลังโดยคนที่ใกล้ตัวที่สุดตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่สนามแข่งขันนี้ และบุคคลที่ลงนามในฐานะพยานเอกสารฉบับนั้น... ไม่ใช่ใครอื่น, นอกจากตัวธันวาเอง ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปในเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะคะ